| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΑΡΧΕΙΟ | ENGLISH  
Οικοσελίδα » ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ, ΚΥΠΡΟΣ, ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ, ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Η ποιοτική διαφορά των Κυπρίων Αγανακτισμένων

aganaktismenoi-kyprioi

Εμπροσθοφύλακας
«Η ποιοτική διαφορά των Κυπρίων Αγανακτισμένων»
11 Σεπτεμβρίου 2011
Λάμπρος Καούλλας

Ένα κύμα «αγανάκτησης» σαρώνει την υγρή φύτρα του πολιτισμού, την Μεσόγειό μας. Τυνησία, Αίγυπτος, Λιβύη, Συρία. Τα απολυταρχικά καθεστώτα καταρρέουν ένα-ένα. Οι Άραβες εξεγείρονται με αφορμή την καταπίεση, την κλεπτοκρατία και την φυλαρχοκρατία, την χρόνια καταστολή και κατάπνιξη της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Αν και υπό άλλες συνθήκες, και βεβαίως με άλλους όρους και μεθόδους αγώνα, το πνεύμα αυτό της αγανάκτησης περνά από την Ισπανία στην Ευρώπη, και απ’ εκεί σαν φωτιά μεταλαμπαδεύεται στην Ελλάδα μας, και σε μικρότερο βαθμό σε Ιταλία και Γαλλία. Πιο μετά ακολουθεί και το Ισραήλ. Οι Άραβες Αγανακτισμένοι ξέσπασαν μετά από δεκαετίες εξαθλίωσης. Δεν είχαν τίποτα, πλέον, να χάσουν, παρά μόνο τους αιμοσταγείς δικτάτορές τους, τους άλλοτε επαναστάτες και απελευθερωτές τους. Οι δε Ευρωπαίοι έπρεπε να ζήσουν στο πετσί και στην τσέπη τους την ασυδοσία του νεοφιλελευθερισμού για να εξαγριωθούν. Οι Ελλαδίτες αδελφοί μας δεν αγανακτούσαν μαζικά εδώ και δεκαετίες (με εξαίρεση τις καπελωμένες περαντζάδες των εργατοπατέρων), παρά την παρατεταμένη διαφθορά, την εναλλαγή εξουσίας μεταξύ πρωθυπουργικών οικογενειακών δυναστειών, την εξαθλίωση κράτους, συστήματος και θεσμών.

Αναφέρω τα πιο πάνω για να επισημάνω πως κατά μήκος των ακτών της Μεσογείου το καμίνι της αγανάκτησης κινεί και πάλι τους μεγάλους τροχούς της Ιστορίας. Η φωτιά ξέσπασε μετά από την έκρηξη της συσσωρευμένης Ύβρεως, και ο πυροκροτητής ήταν η οικονομική δυσπραγία, η εξαθλίωση, ο φόβος της απώλειας του καθημερινού ψωμιού. Οι λαοί πήραν φωτιά και αντιδρούν στα τοπικά τους προβλήματα. Αλλιώς οι Άραβες, αλλιώς οι Εβραίοι, αλλιώς οι Ευρωπαίοι. Μπροστά στην ανέχεια, μπροστά στον φόβο της ολικής οικονομικής εξαθλίωσης, αγανάκτησαν, και μαζί με αυτή την αγανάκτησή τους, φωνάζουν πλέον για όλα και απαιτούν πάταξη της διαφθοράς και της αναξιοκρατίας, περισσότερη ελευθερία, πιο άμεσες και καθαρές δημοκρατικές διαδικασίες, τιμωρία της εθνικής μειοδοσίας, κάθαρση των θεσμών και των δομών των κρατών τους.

Ποια είναι όμως η ποιοτική διαφορά των Ελλήνων Κυπρίων Αγανακτισμένων; Η αφορμή για να βγούμε εμείς στους δρόμους δεν ήταν η οικονομική κρίση, δεν ήταν μόδα, δεν ήταν πλήξη και βαρεμάρα. Οι Κύπριοι ακόμη δεν πείνασαν, δεν έφτασαν στο κατώτατο όριο εξαθλίωσης. Μπορεί η ανεργία να αυξάνεται ραγδαία, αρχίζουμε ήδη να νιώθουμε έντονα τα σημάδια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και της κυβερνητικής κακοδιαχείρισης της οικονομίας, αλλά ακόμη έχουμε υψηλό βιοτικό επίπεδο, έχουμε την ευχέρεια να καλοπερνούμε, έχουμε δεδομένο και σίγουρο το πιάτο με το φαΐ, μαζί με το ποτό, το επιδόρπιο και τις υπόλοιπες ενδιάμεσες λιχουδιές.

Την έκρηξη της 11ης Ιουλίου 2011 στο Μαρί ακολούθησε η συμβολική έκρηξη συσσωρευμένης αγανάκτησης, για τα απότοκα του διαβρωμένου πολιτικού συστήματος, για τις υποχωρήσεις στο Κυπριακό, για την κατοχή, για την διαλυμένη οικονομία, για το φακέλωμα, για τον χλευασμό της ελληνικής μας ταυτότητας. Ποια ήταν όμως η αφορμή που έβγαλε, για πρώτη φορά, δεκάδες χιλιάδων Κυπρίων στους δρόμους;

Η αφορμή, κατά την γνώμη μου, ήταν ο θάνατος των δεκατριών ηρωικώς πεσόντων Αξιωματικών, Εθνοφρουρών και Πυροσβεστών στο Μαρί. Ποιος θα το περίμενε πως η δολοφονία δεκατριών ένστολων θα πυροδοτούσε τέτοια αναπάντεχη λαϊκή οργή και αγανάκτηση; Σε καμιά από τις προαναφερθείσες χώρες ο λαός δεν βγήκε στους δρόμους για την δολοφονία ανθρώπων που υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας.

Ο λαός της Κύπρου υφίσταται εδώ και δεκαετίες ωμές στρατιωτικές επεμβάσεις και κατοχές, και λυσσαλέες και ανελέητες επιχειρήσεις ψυχολογικού πολέμου, με αντικειμενικό σκοπό να ξεριζωθεί η εθνική του συνείδηση και η ελληνική του ταυτότητα, διότι αυτές αποτελούν αναγκαίο πρόπλασμα για την όποια αντίσταση στις μεθοδεύσεις και τις επιθέσεις ξένων κατακτητών. Τα τελευταία χρόνια, μπροστά στα μάτια αυτού του λαού, έλαβε χώρα μια τιτάνια προσπάθεια από πολιτικούς, κομματάρχες και ψιθυριστές, και χύθηκε τόσο δηλητήριο από επιδοτούμενους «διανοούμενους»  του συστήματος, δημοσιογράφους και ψευδοαναρχικούς υπέρμαχους της κατάργησης της θητείας, για να απαξιωθεί η Εθνική Φρουρά και να υποβαθμιστεί η σημασία των Σωμάτων Ασφαλείας. «Φασιστικό κατάλοιπο» την βάφτισαν, «άχρηστους γαλονάδες» ονόμαζαν τους Αξιωματικούς, «αχρείαστη γραφειοκρατική μηχανή», «πλύση εγκεφάλου» και «δύο χρόνια χαμένα» η θητεία, και άλλα πολλά κήρυτταν οι πλανόδιοι πωλητές του Νεο-Οθωμανισμού στις ελεύθερες περιοχές. Δεν δίστασαν -ψευδώς, όπως αποδείχθηκε- να σπιλώσουν το όνομα της ΕΦ με δήθεν εκτελέσεις άοπλων Τουρκοκυπρίων, ενώ συνεχώς μας έλεγαν πως είναι «άχρηστη μπροστά στην μεγάλη και ισχυρή Τουρκία», λες και η διάλυση του δικού μας στρατού θα εξαφανίσει ως δια μαγείας τις σιδερόφρακτες στρατιές του αιμοσταγούς Αττίλα.

Κατάργησαν τις στολές εξόδου για να μην καμαρώνουν οι γονείς τα παιδιά τους που υπηρετούν ευόρκως την πατρίδα, απαγόρευσαν συνθήματα και σημαίες και μείωσαν κονδύλια, ενώ η επιτηδευμένη γραφειοκρατία συνεχίζει να μπλοκάρει την όποια πρόοδο. Με την περίφημη «αναδιοργάνωση» του Κώστα Παπακώστα -τον οποίο διόρισε ο Πρόεδρος Χριστόφιας, να μην το ξεχνάμε- είδαμε το κλείσιμο μονάδων και φυλακίων, τον εκφυλισμό της εφεδρείας και τα συνεχή δολοφονικά ατυχήματα, με αποκορύφωμα βεβαίως την 11η Ιουλίου. Αναλογιζόμενοι τα πιο πάνω, θα περίμενε κανείς πως με την έκρηξη στο Μαρί ο λαός θα απαιτούσε να δοθεί η χαριστική βολή στην ΕΦ για να κλείσει μια για πάντα, κάτι που θα συμβάδιζε πλήρως με τις ιδεοληψίες τόσο της παρούσας κυβέρνησης, όσο και εν μέρει της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Δεν έγινε όμως! Έγινε ακριβώς το αντίθετο! Ποιος θα το περίμενε πως μετά από όλα αυτά, μετά από τέτοια απανωτά κτυπήματα κατά του στρατεύματος, θα βλέπαμε τους Ωραίους Έλληνες της Κύπρου να εξεγείρονται και να αγανακτούν;

DSCN8572Η δολοφονία δεκατριών Ναυτών, Αξιωματικών και Πυροσβεστών, έκανε και τους πιο ανίδεους να συνειδητοποιήσουν πως ο καρκίνος της διαφθοράς και της αναξιοκρατίας που κατατρώει τα σωθικά του ζυριχικού κράτους έκανε μετάσταση και χτύπησε πλέον τα πιο ευαίσθητα και ζωτικά όργανά του. Ο κάθε Κύπριος γνωρίζει πλέον πως η υποβάθμιση της ΕΦ και η διάλυση και ο εξευτελισμός των δομών ασφαλείας και άμυνας θα επιφέρουν τον οριστικό αφανισμό του κυπριακού Ελληνισμού, και γι’ αυτό απαιτείται άμεση θεραπεία, και όχι βέβαια διζωνική αποστρατικοποιημένη ευθανασία.

Ο δεδομένος σεβασμός προς τα Σώματα Ασφαλείας, τα οποία θρηνούσαν τους Πυροσβέστες συναδέλφους τους, φάνηκε όταν οι χιλιάδες Αγανακτισμένοι αντί να φωνάζουν μαζικά «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι», από τις πρώτες κιόλας νύχτες των συλλαλητηρίων, και παρά την ωμή βία που άσκησε η Αστυνομία, φωνάζαν προς τα μέλη της Δύναμης: «Αν έχετε τιμή, αν έχετε πατρίδα, προς το Προεδρικό, γυρίστε την ασπίδα». Και όμως, αυτή την σοβαρή και κόσμια συμπεριφορά των Κυπρίων πολιτών, δείγμα δημοκρατικού ήθους, οι κυβερνώντες την ονόμασαν «όχλο», και δεν δίστασαν να διατάξουν τους Αστυνομικούς όπως ξυλοκοπήσουν και συλλάβουν συμπατριώτες τους! Επίσης, τις πρώτες μέρες εμφανίστηκαν στις κινητοποιήσεις των Αγανακτισμένων διάφοροι γνωστοί-άγνωστοι που μιλούσαν για την ανάγκη διάλυσης της ΕΦ, κατάργησης της θητείας, υποβιβασμού του θεσμού της Άμυνας. Δεν κράτησε περισσότερο από τρεις-τέσσερις μέρες η «αγανακτισμένη» εμφάνισή τους. Επέστρεψαν πίσω στην ζεστασιά του εξωκοινοβουλευτικού, αντιμιλιταριστικού ψάλτη του καθεστώτος. Κανένας από τους συγγενείς δεν μίλησε κατά της ΕΦ και των Σωμάτων Ασφαλείας. Το αντίθετο, απαίτησαν κάθαρση, αναβάθμιση και ενίσχυση. Απαίτησαν να δοθεί στις Υπηρεσίες αυτές η δυνατότητα να εκτελούν την αποστολή τους, που δεν είναι άλλη από την περιχαράκωση του κράτους και την περιφρούρηση της Δημοκρατίας.

Αντιθέτως, λοιπόν, με τους υπολοίπους Αγανακτισμένους της γεωπολιτικής μας γειτονιάς, εμείς δεν περιμέναμε να πεινάσουμε για να βγούμε στους δρόμους. Βγήκαμε στους δρόμους γιατί δολοφόνησαν τα παιδιά μας, εκείνα τα παιδιά που ήταν επιφορτισμένα με την ασφάλεια μας ως κοινωνικό υποκείμενο. Κατά την γνώμη μου, στην τελική, αυτό δείχνει και την σιωπηρή, ανεξάντλητη δύναμή μας ως λαού. Η αγανάκτηση για την δολοφονία δεκατριών ένστολων δείχνει πως υπάρχουν ακόμη ψυχικές αντιστάσεις, πως υπάρχει ακόμη εθνικό φιλότιμο, πως υπάρχουν ακόμη γερά νεύρα και ψυχρή λογική σε μια κοινωνία που εθίστηκε στην καλοπέραση, την ξενομανία, το «θωρούμεν τζιαι κάμνουμεν» και το «ούσσου τζι ως πάρατζιει». Το ωστικό κύμα αναποδογύρισε τον καναπέ και τη συνείδησή μας. Μέσα από τα αποκαΐδια της Ναυτικής Βάσης στο Μαρί ξεπηδάει ο Έλληνας Κύπριος, αγανακτισμένος και αποφασισμένος. Και αυτή είναι η ελπιδοφόρα, ποιοτική μας διαφορά.


Σταθερή διεύθυνση permalink: http://www.efylakas.com/archives/9715

Εκτυπώσιμη μορφή

Tags: , , , , , , ,