| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΑΡΧΕΙΟ | ENGLISH  
Οικοσελίδα » ΑΠΟ ΚΑΘΕΔΡΑΣ, ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ

Δρ. Μακαρία-Άντρη Στυλιανού: Η δασκάλα που αψήφησε το φόβο και τη σιωπή

Σχόλιο Σ.Ο.: Η Μακαρία-Άντρη Στυλιανού είναι μια εκ των πολλών Αγανακτισμένων, που στοχοποίησαν προσωπικά οι Χαραυγίτες και το καθεστώς Χριστόφια για την δημοκρατική δράση της, όπως η παρουσίαση τόμου με πάνω από 10,000 υπογραφές. Συγκεκριμένα, ο Κύπρος Κουρτελλάρης της ‘Χαραυγής’, μεταξύ άλλων, την στοχοποίησε επανελειμμένως. Διαβάστε:

- Ξεκίνησαν οι προσωπικές επιθέσεις κατά Αγανακτισμένων: Θύμα Χαραυγιτών η Μακαρία-Άντρη Στυλιανού

- Αειφορικός ο κ. Κουρτελλάρης; Όχι ακριβώς!

Μακαρία-Άντρη Στυλιανού [πηγή φωτογραφίας: Σημερινή]

Σημερινή
«Οι κυβερνώντες μάς χρησιμοποιούν ως αναλώσιμα»
21 Αυγούστου 2011
συνέντευξη στο Μάριο Δημητρίου

Μακαρία-Άντρη Στυλιανού, η δασκάλα που αψήφησε το φόβο και τη σιωπή. Η εκπαιδευτικός που ξεχώρισε ανάμεσα στην ομάδα των εθελοντών συντονιστών της καθημερινής εκδήλωσης αγανακτισμένων πολιτών έξω από το Προεδρικό Μέγαρο. Δεν μπορείς να διδάσκεις, να θέλεις να κάνεις δημοκρατικούς πολίτες με κριτική σκέψη κι εσύ να σιωπάς

Με 24 χρόνια επιτυχημένης υπηρεσίας ως δασκάλα στη δημοτική εκπαίδευση, η 45χρονη βοηθός διευθύντρια του Β΄ δημοτικού σχολείου Αγλαντζιάς Μακαρία-Άντρη Στυλιανού ήταν πολύ καλά γνωστή και αγαπητή στους χιλιάδες μαθητές που πέρασαν από τις τάξεις της και στους γονείς τους, αλλά ήταν άγνωστη στο πλατύ κοινό.

Όμως, μέσα σε λίγες μέρες, το διάστημα που ακολούθησε τη φοβερή τραγωδία της 11ης Ιουλίου 2011 στη ναυτική βάση στο Μαρί, είδε, χωρίς να το επιδιώξει, τα φώτα της δημοσιότητας να πέφτουν πάνω της, καθώς ξεχώρισε ανάμεσα στην ομάδα των εθελοντών συντονιστών της καθημερινής εκδήλωσης αγανακτισμένων πολιτών έξω από το Προεδρικό Μέγαρο.

Η ομάδα εκτίμησε τις σύντομες αλλά εύστοχες παρατηρήσεις της μπροστά στο μικρόφωνο για την ανάγκη απόδοσης δικαιοσύνης για το έγκλημα, απαλλαγμένες από υβριστικούς χαρακτηρισμούς, όπως και τις φιλολογικές της ικανότητες και της ανέθεσε τη γραπτή και προφορική ετοιμασία των ανακοινώσεων των εθελοντών.

Αυτό την έφερε αναπόφευκτα μπροστά στα ΜΜΕ και στην… ξαφνική απώλεια της ιδιωτικότητάς της, αλλά, ταυτόχρονα, την έκανε και στόχο λόγω της δράσης της, καθώς είδε το όνομά της να διασύρεται επανειλημμένα στη στήλη συγκεκριμένου στελέχους της «Χαραυγής» και του ΑΚΕΛ.

«Δεν είμαστε πολιτική κίνηση»

- Πώς σχολιάζεις τις προσωπικές επιθέσεις εναντίον σου;

- Πλέον το θέμα των άρθρων του συγκεκριμένου δημοσιογράφου της «Χαραυγής», τα οποία προσβάλλουν την τιμή, την αξιοπρέπειά μου, τα καθήκοντά μου ως μητέρα και την επαγγελματική μου κατάρτιση, έχει πάρει τη νομική οδό. Όσον αφορά την επαγγελματική μου κατάρτιση και κατά πόσον είμαι ικανή δασκάλα ή όχι, μπορεί να αποταθεί στην Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, που με έχει κρίνει άξια προαγωγής και έχω προαχθεί.

- Το ΑΚΕΛ και η Κυβέρνηση προσπαθούν να παρουσιάσουν τους «αγανακτισμένους» ως αντιΑΚΕΛική κίνηση. Έτσι είναι;

- Δεν είμαστε πολιτική κίνηση και δεν τα έχουμε με το ΑΚΕΛ, ούτε με τον Πρόεδρο Χριστόφια ως άτομο. Ο κόσμος μας, που κάθε νύχτα είναι έξω από το Προεδρικό, ανήκει σε όλους τους χώρους. Στόχος μας είναι η δικαίωση των 13 θυμάτων στο Μαρί, που θα επέλθει μέσω της ανάληψης πολιτικών ευθυνών από τον Πρόεδρο Χριστόφια και απόδοση ποινικών, πειθαρχικών και διοικητικών ευθυνών εκεί που πρέπει. Μέσα στους αγανακτισμένους υπάρχουν άτομα απ’ όλους τους κομματικούς χώρους, περιλαμβανομένης της Αριστεράς. Τις πρώτες μέρες έβγαιναν αρκετά μέλη του ΑΚΕΛ ονομαστικά στο μικρόφωνο και δήλωναν την αντίθεσή τους στο χειρισμό της τραγωδίας από το ΑΚΕΛ και την Κυβέρνηση. Δεν είμαστε εναντίον του ΑΚΕΛ, γι’ αυτό και επισκεφθήκαμε το κόμμα στις 12 Αυγούστου 2011 και ζητήσαμε εξυγίανση του πολιτειακού μας συστήματος.

Μετά το σοκ, η δράση

Η υπόθεση Μαρί σε έχει φέρει ξαφνικά στο προσκήνιο, με τα φώτα της δημοσιότητας να είναι συνεχώς πάνω σου. Πώς ξεκίνησε για σένα αυτή η εμπειρία;

Μετά την έκρηξη στο Μαρί, πραγματικά έπαθα σοκ. Είμαι Λεμεσιανή και το νέφος της έκρηξης σκέπασε τη Λεμεσό και τις πρώτες ώρες δεν ήξερα αν είχα γνωστούς, φίλους ή συγγενείς ανάμεσα στα θύματα. Έλειπα στη Λευκωσία και περίμενα πολλές ώρες να βγει μια επίσημη ανακοίνωση που να μας ενημερώσει υπεύθυνα τι έγινε, μετά τον πανικό και τη σύγχυση που επικράτησε. Από εκείνη τη μέρα δεν κοιμάμαι ήσυχη γιατί σκέφτομαι ότι έχουμε ένα κράτος που δεν μπορεί σε μια τέτοια κρίση να δείξει σοβαρότητα και υπευθυνότητα και δεν με κάνει να νιώθω ασφαλής.

Συνειδητοποίησα ότι αυτή δεν είναι η Κύπρος που θέλω να ζήσουν τα παιδιά μου. Ότι θέλω να έχουμε αξιωματούχους και προϊστάμενους επαγγελματίες που ξέρουν τι κάνουν και που αναλαμβάνουν την ευθύνη τους. Εμένα δεν με απασχολεί ποιος Πρόεδρος είναι στην εξουσία, αλλά με απασχολεί ότι έχουμε μια κυβέρνηση σύγχυσης, πανικού, ερασιτεχνισμού και εφησυχασμού, που δεν γνοιάστηκε καθόλου για την ασφάλεια των πολιτών, περιλαμβανομένων εμένα και των παιδιών μου, που δεν φρόντισε να υπάρχει ασφάλεια στις εγκαταστάσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας και που είχε αποτέλεσμα το θάνατο 13 αθώων. Στο τέλος αντιλήφθηκα ότι μας χρησιμοποιούν ως αναλώσιμα, ότι δεν μας υπολογίζουν ως ανθρώπινες υπάρξεις κι αυτό με εξοργίζει.

«Δεν είμαι αρχηγός των αγανακτισμένων»

Γιατί ειδικά σε αυτήν την περίπτωση, αντέδρασες ανοιχτά, εκθέτοντας τον εαυτό σου στη δημοσιότητα και σε πιθανούς κινδύνους να στοχοποιηθείς;

Πάντα ήμουν έτσι, δηλαδή πάντα εξέφραζα ανοικτά τη γνώμη μου, παρόλο που οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι, ιδιαίτερα στο χώρο της εκπαίδευσης, σιωπούν. Να σας πω πρόσφατο παράδειγμα: Όταν μας επισκέφθηκε ο -πρώην- Υπουργός Παιδείας Α. Δημητρίου και μας παρακίνησε να πούμε τη γνώμη μας, σήκωσα το χέρι μου και του περιέγραψα ένα κατεβατό προβλήματα της εκπαίδευσης, ενώ όλοι οι άλλοι δάσκαλοι, πλην άλλων δύο, σιώπησαν. Ξέρω ότι ενώ πολλοί συμφωνούν μαζί μου, οι περισσότεροι φοβούνται να εκφραστούν ανοιχτά. Ακόμα και τώρα με τους αγανακτισμένους, με παίρνουν συνάδελφοι και με ενθαρρύνουν να συνεχίσω και με διαβεβαιώνουν ότι είναι μαζί μου, ότι πρέπει να αλλάξουν οι θεσμοί και οι νόμοι, ότι έχω δίκιο και ότι υπάρχει σαπίλα, αλλά οι ίδιοι δεν βγαίνουν προς τα έξω.

Κάποιοι σε θεωρούν «αρχηγό»…

Πήγα στην εκδήλωση έξω από το Προεδρικό, άγνωστη μεταξύ αγνώστων. Στην αρχή έβγαιναν όλοι στο μικρόφωνο και είπα κάποια πράγματα που ο κόσμος ασπάστηκε με πολύ ενθουσιασμό. Ένιωσα ότι υπάρχει κόσμος που σκέφτεται σαν εμένα. Και ότι είναι η πρώτη φορά που τα ΜΜΕ μάς έδωσαν την ευκαιρία να μιλήσουμε και να ακουστούμε εμείς οι πολίτες και όχι μόνο οι πολιτικοί. Ξέρω ότι θεωρούμαι από κάποιους ως «αρχηγός», αλλά δεν είμαι. Εμείς ζητούμε μιαν αλλαγή για μια καλύτερη Κύπρο. Πιστεύω η Κύπρος κινδυνεύει και ανησυχώ όχι μόνο για το οικονομικό πρόβλημα, αλλά και για το εθνικό. Κάναμε κάποια μικρά βήματα αλλαγής και ελπίζω για κάτι καλύτερο, ξέροντας ότι οι αλλαγές δεν έρχονται διαμιάς.

«Να κρατήσουμε μέχρι το Σεπτέμβρη»

Πώς συντονίζονται οι αγανακτισμένοι;

Γνωριστήκαμε μεταξύ μας πριν από ένα μήνα έξω από το Προεδρικό, εφόσον δεν γνωριζόμασταν προηγουμένως. Κάναμε αρχικά κάποιες ατομικές πρωτοβουλίες και στη συνέχεια αρχίσαμε να περνούμε ιδέες στον κόσμο κάθε βράδυ. Όταν αυτές εγκρίνονται, προχωρούμε. Εμένα το μόνο που μου έχουν αναθέσει, που δεν το κάνουν οι άλλοι, είναι η ετοιμασία των ανακοινώσεων, γραπτών και προφορικών. Αυτό δεν με κάνει αρχηγό. Οι ιδέες για τις εκδηλώσεις δεν είναι δικές μας, είναι του κοινού. (Π.χ. η ιδέα για την επόμενη εκδήλωση, που είναι η περικύκλωση του Προεδρικού με ανθρώπινη αλυσίδα, στις 22 Αυγούστου, ανήκει σε κάποιον πολίτη, που το μόνο που ξέρουμε γι’ αυτόν, είναι το μικρό του όνομα, Πάμπος). Εμείς θέλουμε να κρατήσουμε την πρωτοβουλία μας ζωντανή μέχρι το Σεπτέμβρη, που θα έχουμε και τη βοήθεια των σχολείων και της νεολαίας, με την επιστροφή από τις διακοπές.

Έχεις κάποια βασική αρχή ως πυξίδα στη δουλειά σου;

Η πυξίδα μου είναι η ευτυχία των παιδιών στο σχολείο. Και για να είναι ευτυχισμένα, πρέπει να ξέρουν τι θα τους διδάξεις και πώς θα τους το διδάξεις. Πρέπει να έχουν ενημέρωση, να ξέρουν ότι εσύ ο δάσκαλος, είσαι κοντά τους. Πρέπει να ξέρεις πότε θα χαλαρώσεις, θα κάνεις τα αστεία σου, θα γελάσεις μαζί τους. Χρειάζονται μια παιγνιώδη μορφή παιδείας, γιατί μιλούμε για μικρά παιδιά. Για να μάθουν, πρέπει να έχουν ευχάριστο περιβάλλον, όπου θα υπάρχει συνδυασμός παιγνιδιού, αστείου, γέλιου και λίγη έξοδος από την τάξη. Ο δάσκαλος, κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να είναι «δασκαλοκεντρικός», να μπαίνει δηλ. στην τάξη και να αρχίζει να μιλά και να λέει «έτσι κι έτσι κι έτσι κι έτσι». Εγώ πολλές φορές κάνω σκόπιμα λάθη την ώρα της διδασκαλίας και περιμένω αμφισβήτηση των λεγομένων μου από τους μαθητές. Μπορεί, π.χ., να κάνω σκόπιμο ή και άθελά μου, λάθος το πρόσημο της εξίσωσης. Θα ευχαριστηθώ να σηκωθεί πάνω ένας μαθητής να πει π.χ. «κυρία, δεν είναι πρόσθεση, αλλά αφαίρεση που έπρεπε να γίνει».

Συχνά παροτρύνω το μαθητή που έτυχε να ανακαλύψει ένα λάθος στον τρόπο λύσης μιας άσκησης, να μας δείξει πώς την έλυσε και λέω στους υπόλοιπους, «να ένα παιδί που μας αμφισβήτησε και δεν έμεινε σε όσα σας λέει η δασκάλα σας». Τους προτρέπω να σκέφτονται και να αμφισβητούν, γιατί υπάρχει πάντα η άλλη γνώμη και η άλλη άποψη.

Την αξία της αμφισβήτησης τη μεταφέρεις τώρα από τη σχολική αίθουσα στο δρόμο, έτσι δεν είναι;

Η παιδεία πρέπει να είναι πάντα μπροστά. Δεν μπορείς να διδάσκεις, να θέλεις να κάνεις δημοκρατικούς πολίτες, πολίτες με κριτική σκέψη και εσύ να σιωπάς και να μην ασκείς καθόλου κριτική στην κακή διαχείριση, στη μη χρηστή διοίκηση της κυβέρνησης. Να αποδέχεσαι, δηλαδή, το ρόλο του άβουλου πολίτη και να σιωπάς.

Από το στρατό, στην εκπαίδευση

Μακαρία-Άντρη Στυλιανού: «Είμαι από τη Λεμεσό, όπου αρχικά εργάστηκα ως νηπιαγωγός, γιατί έχω δύο πτυχία, νηπιαγωγού και δασκάλας, αλλά τα τελευταία 14 χρόνια ζω στη Λευκωσία. Έχω τέσσερα παιδιά, τη Χριστίνα 15, τον Κυριάκο 11, το Μάριο-Θησέα 10 και τη Χάρις-Αντριάνα 9 χρονών. Υπηρέτησα στρατιωτική θητεία ως εθελόντρια και ήμουν λοχίας στην Εθνική Φρουρά για 26 μήνες. Επίσης υπηρέτησα για 4 χρόνια ως αξιωματικός στην Πολιτική Άμυνα, εκπαιδεύτρια Πρώτων Βοηθειών. Εργάστηκα στο BMH και αργότερα λόγω της άριστης κατάρτισής μου, με μετέφεραν στο Υπουργείο Άμυνας. (Ο τότε αρχηγός της Ε.Φ. στρατηγός Σειραδάκης επέλεξε μόνο τρεις κοπέλες εκείνη την περίοδο, 1992-93, να παραμείνουν στο υπουργείο και μια από αυτές ήμουν εγώ).

Μετά το στρατό, πήρα σειρά για διορισμό, τότε που οι νηπιαγωγοί έμπαιναν σε θέση δασκάλου, αφού υπήρχε έλλειψη δασκάλων. Μετά από εξετάσεις και αφού παρακολούθησα τα σχετικά μαθήματα στη βάση σχεδίου της ΠΟΕΔ με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, προχώρησα στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και πήρα πτυχίο δασκάλας. Ακολούθως έκανα αίτηση στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και πήρα διδακτορικό τίτλο στα παιδαγωγικά, στον κλάδο νηπιαγωγών. Προήχθην στη θέση της βοηθού διευθύντριας και δεν είχα ποτέ, κανένα πρόβλημα με τη δουλειά μου. Επειδή το διδακτορικό μου είναι του κλάδου νηπιαγωγών, έχω δικαίωμα να διεκδικήσω, εκτός από θέση διευθύντριας και τη θέση της επιθεωρήτριας των νηπιαγωγείων».

Ηθική και πολιτική υποχρέωση του ΑΚΕΛ

ΣΤΙΣ 12 Αυγούστου 2011, επιδόθηκε από τους εθελοντές πολίτες στον κεντρικό οργανωτικό γραμματέα του ΑΚΕΛ, Χρίστο Αλέκου, η ακόλουθη επιστολή, που απευθυνόταν στον Γ.Γ. του κόμματος Άντρο Κυπριανού: «Εκ μέρους των 10.800 που υπέγραψαν για απόδοση δικαιοσύνης και των άλλων οι οποίοι συνεχίζουν να υπογράφουν, εκφράζουμε την απαίτησή μας για παραίτηση του Προέδρου της Δημοκρατίας και την απόδοση ευθυνών σε ανώτερους και ανώτατους αξιωματούχους του κράτους, συμπεριλαμβανομένου και του Προέδρου της Δημοκρατίας.

»Ως ΑΚΕΛ, είσαστε το κόμμα της Αριστεράς. Βασική αρχή σας είναι ότι ο λαός είναι ο μέγας κυβερνήτης κάθε νόμιμου κράτους και διακηρύττετε ότι η κυβέρνηση του λαού έχει υποχρέωση να αφουγκράζεται τις επιθυμίες του λαού της. Ο Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας, που ήταν πρώην Γ.Γ. του κόμματός σας, έλεγε με σθένος και ταπεινοφροσύνη ότι θα είναι ο εξελεγμένος Πρόεδρος όλου του λαού, ανεξαρτήτως κομματικών επιλογών. Αφού ξεκίνησε να κυβερνά με τους καλύτερους οιωνούς έχοντας στο πλευρό του όχι μόνο τη συμπαράσταση των κομμάτων ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ αλλά και την υπέρβαση που εκδήλωσε ο κύριος Αναστασιάδης, φτάσαμε στο σήμερα μετά από 3,5 χρόνια, όπου με μια τραγωδία αφύπνισε και συνένωσε για πρώτη φορά όλον το λαό και όλα τα κόμματα ακόμα και οπαδών σας δημιουργώντας ένα λαϊκό μέτωπο αγανακτισμένων πολιτών που ζητούν ομαδικά την παραίτησή του.

»Είναι η υποχρέωση που έχετε απέναντι στις μανάδες και πατεράδες που έχασαν τα παιδιά τους, στα ορφανά που δεν θα ξαναδούν τον πατέρα τους, απέναντι σε όλο το προσωπικό της Ναυτικής Βάσης, της ΑΗΚ, των πυροσβεστών που ήταν καθήκον εκείνη την ημέρα, απέναντι στους δολοφονημένους ήρωες και απέναντι σε ολόκληρο τον κυπριακό λαό.

»Έχετε την ιστορική ευθύνη ως κόμμα και βάσει των αγώνων σας για δικαίωση και ελευθερία, να συμβάλετε στην προσπάθεια απόδοσης της δικαιοσύνης ξεκινώντας από τις ευθύνες του Πρόεδρου της Δημοκρατίας και όλων των ανώτατων αξιωματούχων του κράτους.

»Καμία ανοχή δεν θα επιδείξει ο κυπριακός λαός σ’ οποιονδήποτε επιχειρήσει και επιρρίψει ευθύνες στους 13 νεκρούς ήρωες.

»Εκ μέρους των αγανακτισμένων, Δρ Μακαρία-Άντρη Στυλιανού».


Σταθερή διεύθυνση permalink: http://www.efylakas.com/archives/9339

Εκτυπώσιμη μορφή

Tags: , , , , , , , ,