| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΑΡΧΕΙΟ | ENGLISH  
Οικοσελίδα » ΚΥΠΡΟΣ, ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

Κυπριακές Βουλευτικές Εκλογές 2011: Αποτίμηση του αποτελέσματος

βουλευτικές εκλογές 2011 Κύπρος

Εμπροσθοφύλακας
«Κυπριακές Βουλευτικές Εκλογές 2011: Αποτίμηση του αποτελέσματος»
10 Ιουνίου 2011
Κυριάκος Κολοβός

Με πόρτες να ανοίγουν ή να κλείνουν για μελλοντικές, ενδεχόμενες συμμαχίες και στο πίσω μέρος του μυαλού των πολιτικών ταγών οι προεδρικές του 2013.

Πολλά γράφονται και λέγονται για τα αποτελέσματα των εκλογών της 22ας Μαΐου 2011. Τώρα που η προεκλογική εκστρατεία είναι τετελεσμενό γεγονός και κάθε «κατεργάρης» έχει αποσυρθεί στο δικό του πάγκο, τώρα που το καταλάγιασμα των θολών νερών που προκάλεσε η φουρτούνα του προεκλογικού οίστρου επέρχεται σταδιακά μπορούμε να ψαρέψουμε σε πιο καθάρια νερά και να εξάγουμε πιο ασφαλή συμπεράσματα.

Σκόπιμα, θα έλεγε κανείς, μείναμε μέχρι σήμερα για να αποτιμήσουμε το τελικό αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών της 22ας Μαϊου, καθώς το ενδιαφέρον που προκάλεσε η εκλογή του νέου προέδρου της Βουλής κωλυσιεργούσε το εγχείρημά μας. Σ’ αυτές τις εκλογές καταγράφηκαν πολλά και διάφορα. Από τη μια η αυξημένη αποχή, που τείνει να γίνει και ιδιαίτερο τοπικό χαρακτηριστικό, και από την άλλη η εναλλαγή ή μη προσώπων στο νέο κοινοβουλευτικό σχήμα. Από τους κερδισμένους οι μεγάλοι πόλοι ενώ το κέντρο μετρά τις απώλειές του.

Αποχή

Όλοι διατείνονται ότι ο μεγαλύτερος «νικητής» των εκλογών ήταν η αποχή και ισχυρίζονται ότι έχουν λάβει τα μηνύματα που έστειλαν οι απέχοντες από τη διαδικασία. Ουδέν αναληθέστερο! Και ερωτούμε: Εφόσον όλοι κόπτονται τόσο πολύ για την απάθεια που καταβάλει ολοένα και περισσότερους πολίτες γιατί δεν έλαβαν, έγκαιρα, μέτρα όταν η αποχή σε επίπεδο βουλευτικών ανήλθε από το 8,5% το 2001 στο 11% το 2006 και στο 22% το 2011 με ενδιάμεσους σταθμούς τις ευρωεκλογές του 2004 και 2009 κατά τις οποίες η αποχή κτύπησε 28% και 42% αντίστοιχα; Μήπως οι μηχανισμοί των μεγάλων κομμάτων είναι ευχαριστημένοι μ’ αυτή την εξέλιξη; Τι θα συνέβαινε αν όλοι αυτοί που παρουσιάζονται ως δυσαρεστημένοι κατέρχονταν στις κάλπες; Μήπως στο τέλος της ημέρας δεν υπάρχει αυτό το κάτι που θα τους εκφράσει ή έστω θα τους γοητεύσει για να έχουν λόγο να προσέρθουν στις εκλογικές διαδικασίες;

ΔΗΣΥ

Αναντίρρητα ο ΔηΣυ ανέβασε ποσοστά και έδρες καθώς εκ της θέσεως της μείζονος αντιπολίτευσης δεν παρουσιάζει φαινόμενα φθοράς που πιθανόν να έχει ένα κόμμα που συναποτελεί το σκέλος που ονομάζεται εκτελεστική εξουσία. Η άνοδος των ποσοστών του κατά 3,8% και η ουσιαστική επανάκαμψη από τις απώλειες του 2006 που ανέρχονταν στο 3,65%, τον επαναφέρει σε θέση οδηγού και… τα στελέχη του στην πολυπόθητη πρώτη θέση των τηλεοπτικών πάνελ. Σημαντική είναι η ανανέωση της κοινοβουλευτικής του ομάδας όπως και το γεγονός ότι παλιά στελέχη είδαν την πόρτα εξόδου για διάφορους λόγους. Στη Λευκωσία εξελέγη ο προβεβλημένος, ως εκ της θέσεως του εκπροσώπου τύπου, Χ. Γεωργιάδης και ο εκ… Μετοχίου Κύκκου ορμώμενος Α. Πιτσιλλίδης. Η αποτυχία εκλογής της Μ. Κυριακού δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία αφού οι πληροφορίες την έφερναν εκτός ομάδας. Ως έκπληξη μπορεί να χαρακτηριστεί η αποτυχημένη πρώτη του Ν. Νουρή γνωστού συνδικαλιστή, επίτροπου υγείας του ΔηΣυ, παράγοντα λευκωσιάτικου ποδοσφαιρικού σωματείου και αρκετά προβεβλημένου από κάποια ΜΜΕ, ομολογουμένως. Ανάλογη έκπληξη προκάλεσε η κατάταξη που έτυχε ο Μ. Σοφοκλέους που έγινε ευρύτερα γνωστός μέσα από τη συμμετοχή του στο επιτελείο Κασουλίδη στις προεδρικές του 2008. Εκ των αξιοσημείωτων είναι η πτώση του προερχόμενου εκ του κληριδικού περιβάλλοντος Χρ. Στυλιανίδη (από την 1η θέση που ήταν το 2006 στην εφετινή 5η ). Η αποτυχία Πρ. Προδρόμου και Χρ. Κληρίδη δεν είναι άσχετες με τις προηγούμενες επιλογές τους που δε «συγχωρέθηκαν» από τους ψηφοφόρους της Λευκωσίας αλλά ούτε και από την κομματική γραμμή που τους χρησιμοποίησε ως ψηφο-συσσωρευτές ή ψηφο-ελκυστές. Ανάλογη τύχη είχαν και οι τέως βουλευτές Λεμεσού Α. Θεμιστοκλέους και Π. Πουργουρίδης των οποίων η αποτυχία επανεκλογής «χαροποίησε» το Ν. Αναστασιάδη εις διπλούν. Μ’ έναν σμπάρο δυο τρυγόνια… γι’ αυτό η χαρά στο ΔηΣυ γιορτάστηκε δεόντος. Ο Α. Θεμιστοκλέους «πλήρωσε» τις διαφωνίες του με τη ΝΕΔηΣυ και τις συγκρούσεις με τα τοπικά ΜΜΕ. Πληροφορίες μας, πάντως, κάνουν λόγο για την επίθεση που δέχτηκε εκ των ένδον ο εκ Πάχνας τέως βουλευτής, αφού στελέχη του κομματικού μηχανισμού μέχρι και την τελευταία νύκτα καλούσαν τους εν δυνάμει ψηφοφόρους του να τον αγνοήσουν διότι χαλούσε τη σούπα της Πινδάρου. Για ακόμα μια φορά φάνηκε πως όποιος θελήσει να ακουμπίσει ή να υποσκελίσει το φράκτη του κομματικού μαντριού δύσκολα μπορεί να επανακάμψει.

Αξιοπρόσεκτο το γεγονός της εκλογής του δημοσιογράφου Ε. Δίπλαρου ο οποίος πέρασε από τη δημοτική έδρα στη βουλευτική, στα 32 του, έχοντας καταλάβει την πρώτη θέση σε σταυροληψία πίσω από τον πρόεδρο του κόμματος που εκλέγεται χωρίς σταυρούς προτίμησης. Στην αμέσως επόμενη θέση ο Α. Μιχαηλίδης, ο οποίος παρά τα ακαδημαϊκά του προσόντα (πτυχίο στα οικονομικά και μεταπτυχιακό στη διοίκηση επιχειρήσεων) η συγκυρία της τεχνικής καθοδήγησης της ποδοσφαιρικής ομάδας του Απόλλωνα και της επιτυχημένης πορείας που η ομάδα διέγραψε  ήταν καταλυτική και καθοριστική για την εκλογή του.

Στην Αμμόχωστο δεν υπήρξε κατι το συνταρακτικό. Επανεξελέγησαν οι τέσσερεις του 2006. Το ίδιο και στην Πάφο∙ ο Κ. Κωνσταντίνου αν και εξασφάλισε εκλογή εντούτοις νιώθει απειλητικά την ανάσα του ανερχόμενου Φ. Φαίδωνος. Στη Λάρνακα υπήρξε επιτυχία 50% αφού από τους 6 υποψήφιους  εξελέγησαν οι 3 λόγω εκλογικού συστήματος (ενώ ο ΔηΣυ ήταν 2ος με 1ο το ΑΚΕΛ εξασφάλισε μια έδρα περισσότερη), υπολοίπων και κατανομών. Οι Τ. Μητσόπουλος και Γ. Τάσου μαζί με τον επανεκλεγέντα οπτικό Ζ. Ζαχαρίου συνθέτουν την τριανδρία του ΔηΣυ στη Λάρνακα. Η υπόθεση της Κερύνειας ήταν προεξοφλημένη υπόθεση. Ο οικονομολόγος Μ. Μαυρίδης (πρόγραμμα Τηλεοικονομία – ΡΙΚ) από τις εσωκομματικές διαδικασίες φάνηκε ότι με τον αέρα των 100 περίπου σταυρών που είχε από τη δεύτερη ανθυποψήφιά του θα περνούσε εύκολα στο κοινοβούλιο. Αξίζει να θυμήσουμε ότι για τις υποψηφιότητες της Κερύνειας ο ΔηΣυ έστησε κάλπες καθώς η αποχώρησε Χάσικου δημιούργησε έντονο ενδιαφέρον, με αποτέλεσμα υποψήφιοι που κατέρχονταν σε άλλες επαρχίες προηγουμένως ή διεκδίκησαν και πέτυχαν εκλογή τους ως δημοτικοί σύμβουλοι σε δήμους της Λευκωσίας έδειξαν όψιμο ενδιαφέρον για την Κερύνεια. Έτσι, για τις 3 θέσεις εξεδήλωσαν ενδιαφέρον 6 άτομα.

ΑΚΕΛ

Η κοινοβουλευτική ομάδα του ΑΚΕΛ παρουσιάζει ανανεωμένο πρόσωπο. Το απαγορευτικό για κάποιους τέως βουλευτές να επαναδιεκδικήσουν, λόγω καταστατικού, και η αποτυχία άλλων έφεραν ανακατατάξεις. Στη Λευκωσία οι νεοεισερχόμενοι κομματικοί, Δαμιανού και Λουκαΐδης, και η μέχρι πρότεινος παρουσιάστρια («Ευχάριστο Σαββατόβραδο», «Το συζητάμε») Ειρήνη Χαραλαμπίδου που αβανταρίστηκε πρόσφατα από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας με τον χαιρετισμό του στην παρουσίαση του βιβλίου της. Στη Λάρνακα ο «ελληνόφωνας» εκπαιδευτικός Γ. Γεωργίου κατάφερε να εκτοπίσει τον γ.γ. της ΠΕΟ Π. Κυρίτση ο οποίος πλήρωσε τη δυσφορία των εκλογέων Λάρνακας και όχι μόνο. Οι εκ Λεμεσού τέως βουλευτές, Αριστοτέλους και Χατζηνικόλας, είχαν την τύχη των δύο τέως του ΔηΣυ. Ο «αντάρτης», τέως δηκοϊκός, δήμαρχος Μέσα Γειτονιάς, Χρ. Μέσης και ο νεοεμφανισθείς, κομματικός εξ Αμιάντου, με εκτόπισμα όπως αποδείκτηκε στην ορεινή Λεμεσού, Α. Καυκαλιάς και ο Κ. Κώστα έσπρωξαν προς τα κάτω τους απερχόμενους. Φυσικά, απαρατήρητη δεν περνά η εκλογή του Αδ. Αδάμου πρώην ευρωβουλευτή ο οποίος πέτυχε την επάνοδο του στο τοπικό κοινοβούλιο με εντυπωσιακή πρωτιά. Στην Πάφο, ο προερχόμενος από τις επαρχιακές συνδικαλιστικές τάξεις της ΠΕΟ Α. Φακοντής εκλέγεται για δεύτερη φορά και φαίνεται να καθιερώνεται. Τέλος, στην Αμμόχωστο η αποχώρηση Μουσκάλη έφερε στη Βουλή τον επιχειρηματία ανάπτυξης γης, πρώην σκοπευτή και παράγοντα του σωματείου «Ομόνοια»  Χρ. Τζιοβάνη με εντυπωσιακό τρόπο καθώς η κατάκτηση της δεύτερης θέσης με περισσότερες από 10000 ψήφους, πίσω από τον Σ. Ευαγόρου, διόλου ευκαταφρόνητη δεν μπορεί να θεωρηθεί.

Το διακύβευμα για τους νεοεκλεγέντες του ΑΚΕΛ είναι να φέρουν νέες ιδέες σε ένα χώρο που δεν επιτρέπει και τόσο την απομάκρυνση από τις κομματικές ντιρεκτίβες. Αυτό, ίσως, να φανεί πιο έντονα στην περίπτωση Παπαγεωργίου (εξελέγη στην Κερύνεια διαδεχόμενος ουσιαστικά το Δ. Χριστόφια) ο οποίος έχει τις δικές του απόψεις στα θέματα Οικονομίας που εμφανίζονται πιο φιλελεύθερες σε σχέση με τα κατάλοιπα του υπαρκτού σοσιαλισμού που μαστίζουν την ηγεσία του κόμματος. Οι εσωτερικές ζυμώσεις και τα παρασκήνια που εξυφάνθηκαν κατά την προεκλογική εκστρατεία κατέδειξαν ότι ο κομματικός μηχανισμός του ΑΚΕΛ μαζί με την επαγρύπνηση καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την τελική κατάταξη και χρίζουν τους κομματικά «ικανούς» και πιστούς, έτοιμους για το μεγάλο άλμα. Χαρακτηριστικό το φιλτράρισμα που δέχονται όλες οι βαθμίδες του κόμματος είναι ότι και η επιλογή κοινοβουλευτικών συνεργατών δεν γίνεται από τον βουλευτή αλλά ορίζονται κατόπιν άνωθεν υποδείξεων. Μ’ αυτό τον τρόπο υπάρχει, αφενός, πολλαπλός έλεγχος για τις κινήσεις των βουλευτών, αφετέρου οι μισθοί των συνεργατών καταβάλλονται στα κομματικά ταμεία και στη συνέχεια, σύμφωνα με τους εσωτερικούς κανονισμούς του κόμματος, τους εκδίδεται επιταγή από το κομματικό βιβλιάριο. Γι’ αυτό, εξάλλου, τα κομματικά στελέχη του ΑΚΕΛ τα τελευταία χρόνια έχοντας καταλάβει πληθώρα πολιτειακών αξιωμάτων συνεισφέρουν στα κομματικά ταμεία με αποτέλεσμα την εμφάνιση 4εκ. ευρώ αποθεματικού. Και εδώ διερωτάται ο κάθε αδαής ή ειδικός: Πώς είναι δυνατόν σε κομματικό επίπεδο να παρουσιάζουν πλεόνασμα ενώ ως διαχειριστές του κρατικου-δημόσιου κορβανά κατάφεραν από πλεονασματικό να τον καταχρεοκοπήσουν!

ΔΗΚΟ

Οι διαγραφές Κουλία και Κολοκασίδη μαζί με την απώλεια των δύο εδρών και τον περαιτέρω εναγκαλισμό με το ΑΚΕΛ είναι τα εξαγόμενα από αυτές τις εκλογές για το ΔΗΚΟ. Στη Λευκωσία η αποτυχία Κολοκασίδη και η επανεκλογή Φ. Κωνσταντίνου σε αντιστοιχία με την αποτυχία Κενεβέζου και την επανεκλογή Αθ. Κυριακίδου στη Λεμεσό επιφέρουν έντονο προβληματισμό για την αριστερόστροφη πορεία που παίρνει το ΔΗΚΟ. Στην περίπτωση της Λευκωσίας τα πράγματα θα ήταν ακόμη πιο δύσκολα για τον Κολοκασίδη αν βρισκόταν εν ζωή ο μ. Άκης Κλεάνθους. Σε συνάρτηση με την αποτυχία του ακαδημαϊκού Κ. Μαυρίδη, στην Κερύνεια, ο οποίος αγωνίσθηκε με μεθοδικότητα μπορούμε ανεπιφύλακτα να πούμε ότι στο ΔΗΚΟ έχουν κυριαρχήσει οι καρογιανικοί και θιασώτες της συνέχισης της συνεργασίας με το ΑΚΕΛ. Ασχολίαστη δεν μπορεί να μείνει η «αποβολή» από τα έδρανα του πρώην αν. προέδρου του κόμματος Ν. Κλεάνθους που εισέπραξε τη δυσφορία των Λαρνακέων καθότι κατέλαβε μόλις την 3η θέση αφού έμεινε πίσω από τον πρώην στρατιωτικό Α. Προκοπίου που άφησε στη 2η θέση τον προερχόμενο εκ της κομματικής νεολαίας Ορφανίδη. Στην Πάφο αν και δεν απώλεσε την έδρα ο Α. Αντωνίου, εντούτοις, απειλήθηκε από τον Χ. Πιττοκοπίτη και προς στιγμή πιστέψαμε ότι θα βλέπαμε το αντίστροφο σενάριο του 2006 κατα το οποίο ο Αντωνίου εκτόπισε άλλο Πιττοκοπίτη, τον Νίκο.

Κ.Σ. ΕΔΕΚ

Στην ΕΔΕΚ τα πράγματα έμειναν σχεδόν αμετάβλητα πλην του σημαντικού γεγονότος της εκλογής Ομήρου στην Προεδρία της Βουλής. Τα πρόσωπα είναι σχεδόν τα ίδια εκτός από την έξοδο Σιζόπουλου και την είσοδο του πρώην υπ. Συγκοινωνιών και Έργων Ν. Νικολαϊδης. Στη Λάρνακα ο Σ. Σοφοκλέους «προδόθηκε» για άλλη μια φορά από τον τρόπο κατανομής των εδρών διότι τα υπόλοιπα της ΕΔΕΚ, για άλλη μια φορά, έφτασαν στην Αμμόχωστο και έδωσαν την έδρα στο Γ. Βαρνάβα. Η Ρ. Μαυρονικόλα εξασφάλισε οριακά τη 2η έδρα στη Λευκωσία αφού πέρασε με λίγες δεκάδες σταυρούς τους Δ. Παπαδάκη και Π. Παύλου. Ακόμη μια φορά στο κίνημα παρουσιάστηκαν διαφυγόντες δυνάμεις. Πέραν του πρώην στελέχους της Μ. Χαννίδη άλλα 3-4 στελέχη της αριστερής πτέρυγας ήταν υποψήφιοι με τις «νέες δυνάμεις» του ΑΚΕΛ. Γι’ αυτό η παραμονή στα ίδια ποσοστά μπορεί, τελικά, να θεωρηθεί επιτυχία.

ΕΥΡΩΚΟ

Στο Ευρωπαϊκό Κόμμα μετρούν τις απώλειες τους. Η έδρα της Λεμεσού και του Ρ. Ερωτοκρίτου χάθηκαν ενώ τίθεται θέμα εκλογικού συνεδρίου και σαφής επαναπροσδιορισμός θέσεων και αποφάσεων. Στις εξελίξεις που δρομολογούνται είναι πιθανόν να γίνει προσπάθεια εμβολιασμού από απογοητευμένους άλλων χώρων και αναπλήρωση των κενών που δημιούργησε η «επιστροφή» ψηφοφόρων στον συναγερμικό πόλο.

Γενική κρίση

Σ’ αυτές τις εκλογές λιγότερο δοκιμάσθηκαν και πέτυχαν οι ικανοί σε σχέση με όσους έπαιξαν στο παρασκήνιο ή προβλήθηκαν δημιουργώντας εικόνα παρά προτάσεις ουσίας. Βουλευτές όπως ο Ζ. Κουλίας επανεξελέγησαν με μόνα έξοδά τους τα καύσιμα μετακίνησής τους. Άλλοι χάλασαν πολλές χιλιάδες ευρώ χωρίς να επιτύχουν το επιθυμητό. Οι άνθρωποι που δούλεψαν στα ΜΜΕ είχαν πολύ θετικά αποτελέσματα. Είτε εξελέγησαν είτε έφτασαν πολύ κοντά στην πηγή. Σε κάποιες περιπτώσεις πραγματικά πλανάται αναπάντητο το ερώτημα πώς οι πολίτες δεν εκλέγουν τους άξιους αλλά σε κάποιες περιπτώσεις αναδεικνύουν σε αιρετά αξιώματα μέτριους. Η μόνη εξήγηση που μπορεί να αποδοθεί είναι η συναλλαγή και η εκπλήρωση κάποιου προσωπικού αιτήματος του εκλογέα.

Στην επαρχία Κερύνειας καταγράφεται το πλέον οξύμωρο: Ενώ το ΑΚΕΛ υποστηρίζει τη ΔΔΟ, βάσει της οποίας η επαρχία Κερύνειας με το όποιο σχέδιο θα παραμείνει υπό τ/κ διοίκηση, εντούτοις, το κόμμα αυτό αναδεικνύεται πρώτη δύναμη προκαλώντας ερωτηματικά. Είναι, ίσως, η μοναδική επαρχία που το Κυπριακό πρέπει να παίζει κυρίαρχο ρόλο, αφού είναι εξ ολοκλήρου κατεχόμενη με αποτέλεσμα τα τοπικά προβλήματα να εκλείπουν, και μολαταύτα ένα από τα κόμματα που αποδέχονται όλες αυτές τις εκπτώσεις των δικαιωμάτων των Κερυνειωτών επιβραβεύονται δια της πρωτιάς.


Σταθερή διεύθυνση permalink: http://www.efylakas.com/archives/8989

Εκτυπώσιμη μορφή

Tags: , , , , , , ,