| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΑΡΧΕΙΟ | ENGLISH  
Οικοσελίδα » ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ

Τα χημικά των πολυεθνικών φαρμακευτικών σκοτώνουν την Φύση

plants-keyboard

Ithageneis.wordpress.com
«Όταν η χημεία συναντά το έδαφος»
09 Δεκεμβρίου 2010

Ο όρος λίπασμα αναφέρεται στις θρεπτικές ουσίες που υπάρχουν στο χώμα και που είναι χρήσιμες για τα φυτά. Τα λιπάσματα χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, τα φυσικά λιπάσματα και τα χημικά ή ανόργανα λιπάσματα. Όπως μπορεί να φανταστεί κανείς, η πρώτη κατηγορία αναφέρεται σε οργανικές ουσίες που μπορεί κανείς να συναντήσει στη φύση όπως είναι η κοπριά, ενώ στην άλλη κατηγορία ανήκουν οι τεχνητές ουσίες που περιέχουν ανόργανα υλικά, κυρίως άζωτο και φώσφορο που είναι απαραίτητα στοιχεία για την ανάπτυξη των φυτών.

Η οργανική λίπανση μετρά χιλιάδες χρόνια ζωής καθώς ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη στην αρχαία Μεσοποταμία και την Αίγυπτο, ήδη από το 2000 π.χ. και για αυτό θεωρείται ο κατεξοχήν παραδοσιακός τρόπος εμπλουτισμού του εδάφους με θρεπτικά. Ωστόσο και η χημική λίπανση χρησιμοποιείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια, όπως και τα παρασιτοκτόνα. Σύμφωνα με αναφορές τον 15ο αιώνα οι καλλιεργητές χρησιμοποιούσαν αρσενικό και μόλυβδο και οι πρώτες νομοθεσίες για την νόμιμη χρήση των συστατικών αυτών εκδόθηκαν περίπου το 1910. Από το 1940 και μετά η χρήση τους έγινε ιδιαίτερα διαδεδομένη και η δεκαετία του 1960 χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως η δεκαετία των χημικών λιπασμάτων και εντομοκτόνων . Φυσικά η ανεξέλεγκτη χρήση τους οδήγησε σε πλήθος συνεπειών που σιγά σιγά ανακαλύπτουμε.

Η πιο γνωστή παρενέργεια των χημικών, αφορά στη συσσώρευσή τους στους υπόγειους υδροφορείς. Η απόπλυση του εδάφους από το νερό της βροχής οδηγεί τα συστατικά των παρασιτοκτόνων στα αποθέματα του νερού που βρίσκονται υπογείως με αποτέλεσμα οι ουσίες αυτές να καταλήγουν στο ποτήρι μας προκαλώντας πλήθος προβλημάτων υγείας και  χαρίζοντας πολλές διακρίσεις στους συντελεστές της ταινίας  Έριν Μπρόκοβιτς. Ακόμη, το άζωτο και ο φώσφορος που περιέχονται στα χημικά λιπάσματα καταλήγει σε θάλασσες και ποτάμια συμβάλλοντας στον ευτροφισμό που είναι ένα φαινόμενο «ντόμινο» κατά το οποίο το φυτοπλαγκτό λόγω της υπέρογκης ποσότητας θρεπτικών αυξάνεται ανεξέλεγκτα και όταν πεθάνει δίνει άφθονη τροφή σε αερόβια βακτήρια που καταναλώνουν όλο το οξυγόνο του νερού. Το αποτέλεσμα είναι ανοξικές συνθήκες ακατάλληλες για οποιοδήποτε οργανισμό, κάτι που είδαμε να συμβαίνει στην Κορώνεια και τη λίμνη της Καστοριάς.

Ωστόσο υπάρχουν μερικές άλλες πολύ σημαντικές συνέπειες οι οποίες ακόμα δεν έχουν γίνει γνωστές. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, μια σχετικά νέα κατηγορία παρσιτοκτόνων που εισήχθη από την εταιρία Bayern, τα νεονικοτινοειδή  έχουν προκαλέσει δραματική μείωση πουλιών και εντόμων τα τελευταία 20 χρόνια. Τα πρώτα κρούσματα που εντοπίστηκαν αφορούσαν τις μέλισσες οι πληθυσμοί των οποίων κατέρρευσαν ήδη από το 1994 στη Γαλλία, ενώ το φαινόμενο εξαπλώθηκε σαν επιδημία σε όλη την Ευρώπη, την Αμερική και την Κίνα μέχρι το 2006. Την ίδια στιγμή που η εταιρία επιβεβαίωνε ότι σύμφωνα με μελέτες της το προϊόν δεν είχε σχέση με την μείωση των πληθυσμών των μελισσών, ανεξάρτητες έρευνες απέδειξαν ότι το παρασιτοκτόνο περιέχει μια δραστική νευροτοξίνη που είναι τοξική για τις μέλισσες και τις καθιστά ευάλωτες σε ασθένειες. Οι μέλισσες όμως δεν ήταν το μόνο θύμα των νεονικοτινοειδών. Παρόμοια προβλήματα παρατηρήθηκαν σε πολλά είδη εντόμων προκαλώντας την εξαφάνισή τους. Η μείωση των εντόμων στέρησε από τα πουλιά τη βασική τους τροφή προκαλώντας δραματική μείωσή τους σε πολλές περιοχές της ευρώπης.

Δυστυχώς, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ποια είδη θα πάρουν σειρά, επιβεβαιώνεται όμως η λαϊκή ρήση: όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες.


Σταθερή διεύθυνση permalink: http://www.efylakas.com/archives/8296

Εκτυπώσιμη μορφή

Tags: , ,