Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ενδιαφέρον, αλλά συνάμα ανησυχητικό, το παρακάτω άρθρο που παρουσιάζει τη γυμνή αλήθεια για τη μετανάστευση και τη λαθρομετανάστευση στην Κύπρο. Όπως είναι ήδη γνωστό, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ασκείται ελεύθερη διακίνηση των πολιτών των κρατών-μελών  οι οποίοι χρησιμοποιώντας τα δικαιώματα που τους δίνει η ευρωπαϊκή τους ταυτότητα δικαιούνται, όχι μόνο να εισέλθουν σε οποιαδήποτε χώρα-μέλος της Ε.Ε., αλλά και να εργοδοτηθούν σε αυτήν. Αυτό σαφώς επηρεάζει αρκετά τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και ταυτόχρονα την αγορά εργασίας, όχι μόνο στην Κύπρο αλλά γενικότερα σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεγαλύτερα όμως προβλήματα φαίνεται να δημιουργούνται από την προσθήκη, στον ήδη μεγάλο αριθμό ευρωπαίων ‘μεταναστών’, ενός εξίσου μεγάλου αριθμού μεταναστών από τρίτες χώρες, νόμιμων ή παράνομων.

Μήπως ήρθε η ώρα να αναλάβει η Κυπριακή Δημοκρατία τις ευθύνες της, τόσο ως κράτος όσο και ως το ανατολικότερο και νοτιότερο σύνορο της Ε.Ε; Αναντίλεκτα η μετανάστευση και η αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης έχει βαθύτερες κοινωνικές και ανθρωπιστικές πτυχές, παρόλα αυτά όμως το κράτος οφείλει να προστατεύσει τους πολίτες της Δημοκρατίας, αλλά και τους άλλους ευρωπαίους πολίτες, από δύο εγχώρια ανθρωπιστικά και κοινωνικά προβλήματα που βρίσκονται προ των πυλών: αυτά της ανεργίας και της απότομης δημογραφικής αλλοίωσης. Ταυτόχρονα πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες ώστε να εξασφαλίσουμε το αυτονόητο, που δεν είναι άλλο από τη διατήρηση του ηθικού χαρακτήρα της κυπριακής κοινωνίας, ο οποίος πηγάζει κυρίως από τον πολιτισμό μας. Θα αφήσουμε να νοθευτεί και να μεταλλαχθεί; Οφείλουμε να ελέγξουμε σύνορα και οδοφράγματα, για να πάψει η Κύπρος να είναι η ανοικτή πληγή της Ευρώπης. Ίσως μάλιστα να ήρθε η ώρα να θέσουμε και κάποια όρια για τη «νόμιμη» (εντός Ε.Ε.) μετανάστευση καθώς ένα κράτος δεν μπορεί, ούτε να ελέγξει, ούτε να συντηρήσει πέραν ενός συγκεκριμένου αριθμού μεταναστών.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως πέραν του 99% των λαθρομεταναστών προέρχεται από τα κατεχόμενα, μέσω Τουρκίας (όπως δηλαδή γίνεται και στην Ελλάδα) πράγμα που πρέπει να προβληματίσει και τις δύο χώρες για τους στόχους και τις σκοπιμότητες της κατοχικής δύναμης. Αν η μετανάστευση συνεχίσει με τους ίδιους ρυθμούς (λαμβάνοντας πάντα υπόψιν και τον αυξανόμενο αριθμό εποίκων στα κατεχόμενα) αντιλαμβάνεσθε πως σε 30-40 χρόνια οι Κύπριοι (Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι) θα αποτελούν μειοψηφία στη πατρίδα τους.

‘Φιλελεύθερος’
«Καταφύγιο αλλοδαπών: Αποτελούν το 25% του συνολικού πληθυσμού της Κύπρου»
18 Ιουνίου 2009
Μιχάλης Χατζηβασίλης

“Οταν τον Μάρτιο του 1990 δίνονταν με βούλα της κυβέρνησης οι πρώτες 1500 μαζικές άδειες απασχόλησης αλλοδαπών στην Κύπρο, ουδείς υπολόγιζε ότι 19 χρόνια μετά οι νόμιμοι ξένοι εργάτες θα έφταναν τις 176.000. Αν προστεθούν και οι 25.000 και βάλε παράνομοι τότε οι αλλοδαποί νόμιμοι-παράνομοι στην Κύπρο ξεπερνούν τις 200.000, ενώ ο συνολικός πληθυσμός στις ελεύθερες περιοχές με βάση στοιχεία του 2007, φτάνει τις 789.300. Ένας στους τέσσερις δηλαδή που βρίσκεται στην Κύπρο είναι αλλοδαπός, από τους οποίους ένας στους εφτά είναι παράνομος.

Τα συγκλονιστικά αυτά στοιχεία κατατέθηκαν χθες από τη διευθύντρια Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης Άννυ Σιακαλλή σε ημερίδα του ΚΥΚΕΜ που διοργανώθηκε στη Λάρνακα. Αποκαλυπτικά ήταν και τα στοιχεία σε σχέση με τη λαθρομετανάστευση που παρέθεσε ο διοικητής της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης της Αστυνομίας Δώρος Αχιλλέως, σύμφωνα με τα οποία: 3.851 αλλοδαποί ήρθαν τους πρώτους πέντε μήνες στην Κύπρο παράνομα, στην πλειοψηφία τους από τα κατεχόμενα. Από τους 176.000 νόμιμους αλλοδαπούς που βρίσκονται στην Κύπρο, οι 79.605 είναι Ευρωπαίοι και οι 71.481 υπήκοοι από τρίτες χώρες. Δεν είναι τυχαίο που η Κύπρος, σύμφωνα με στοιχεία της Εurostat, έχει το ψηλότερο ποσοστό υπηκόων τρίτων χωρών (εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης) ανάμεσα στα 27 κράτη μέλη κατ’ αναλογία πληθυσμού που φτάνει το 7%, ενώ η 2η Ισπανία έχει ποσοστό 5%. Υπολογίζεται, σύμφωνα με την κ. Σιακαλλή ότι το 17% του εργατικού δυναμικού στις ελεύθερες περιοχές είναι μη Κύπριοι. Οι συνήθεις χώρες προέλευσης των υπηκόων τρίτων χωρών είναι εκτός από τη Συρία, Ιορδανία, Αίγυπτο, Λίβανο, οι Φιλιππίνες, Σρι Λάνκα, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Ινδία, Κίνα, Βιετνάμ και Ρωσία. Μέχρι πριν λίγο καιρό η Κύπρος κατείχε ακόμη ένα ρεκόρ μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, αυτό των αιτητών ασύλου, ωστόσο σήμερα η κατάσταση έχει βελτιωθεί, αφού παρατηρείται πτωτική τάση λόγω της επιτάχυνσης των διαδικασιών εξέτασης των αιτήσεων.

Εικονικοί γάμοι ευκαιρίας
Ένα κτυπητό παράδειγμα κατάχρησης των διαδικασιών άκρως ανησυχητικό, αποτελεί, σύμφωνα με την κ. Σιακαλλή, η τέλεση γάμων ευκαιρίας με Κύπριους και τώρα τελευταία με Ευρωπαίους υπηκόους. Από στοιχεία έχει παρατηρηθεί ότι εικονικοί γάμοι αλλοδαπών από τρίτες χώρες με Κύπριους συντηρείται η έγγαμη σχέση για τρία χρόνια, εξασφάλιση κυπριακής υπηκοότητας, έκδοση στη συνέχεια διαζυγίου και διεκδίκηση άδειας εισόδου ομοεθνούς νέας ή νέου συζύγου. Επίσης παρατηρείται το φαινόμενο της διγαμίας, καθώς και η τέλεση γάμων για εξυπηρέτηση συγγενών και φίλων (π.χ. παντρεμένοι Κύπριοι συνάπτουν εξωσυζυγική σχέση με αλλοδαπές τις οποίες «παντρεύουν» με συγγενείς ακόμα και με τον πατέρα τους ή φίλους ή υπαλλήλους τους επί πληρωμή, για να τους εξασφαλίσουν άδεια παραμονής στη Δημοκρατία).

Επίσης παρατηρείται το φαινόμενο τέλεσης γάμου για αμοιβαία εξυπηρέτηση κυρίως μεταξύ ηλικιωμένων Κυπρίων αντρών και αλλοδαπών οικιακών βοηθών, ενώ μόλις αντιληφθούν ότι η γνησιότητα της σχέσης τους αμφισβητείται από τις Αρχές, υποβάλλουν αίτηση διαζυγίου οπόταν διεκδικούν παράταση της παραμονής τους μέχρι την έκδοσή του, φροντίζοντας να αναβάλλεται συνεχώς η εκδίκαση της αίτησης. Σχετικά με γάμους με Ευρωπαίους, έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο, όπως σημειώνει η διευθύντρια του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού, πολίτες από συγκεκριμένα κράτη-μέλη να έρχονται στην Κύπρο για διακοπές, να τελούν γάμο συνήθως με απορριφθέντες αιτητές ασύλου επί πληρωμή, να αναχωρούν για τη χώρα τους και ο αλλοδαπός να διεκδικεί παραμονή στην Κύπρο ως σύζυγος Ευρωπαίας υπηκόου.

Επιπρόσθετα με τα προβλήματα αυτά, παρατηρείται, κατά την κ. Σιακαλλή η εγγραφή εταιρειών με ανύπαρκτα κεφάλαια και η διεκδίκηση άδειας παραμονής αλλοδαπών ως διευθυντές ή μέτοχοι σ’ αυτές. Επίσης αρκετοί καταγγέλλουν εργατική διαφορά κυρίως από οικιακές βοηθούς είτε λίγο πριν τη λήξη της τελικής τους άδειας παραμονής είτε νωρίτερα, προτιμώντας να εργάζονται παράνομα με καθαρές απολαβές 500 ευρώ το μήνα αντί 290 ευρώ το μήνα. Επίσης σημειώνεται ότι χιλιάδες φοιτητές έρχονται στην Κύπρο και αφού καταβάλλουν την 1η δόση των διδάκτρων στα κολλέγια, καταλήγουν τελικά να εργάζονται παράνομα ή ζητούν πολιτικό άσυλο καταθέτοντας στις πλείστες περιπτώσεις ψευδή στοιχεία.

Γιατί επιλέγουν Κύπρο:
·    Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
·    Το υψηλό βιοτικό επίπεδο
·    Η ευκολία στην υποβολή αίτησης ασύλου
·    Στην ευκολία χορήγησης επιδομάτων και βοηθημάτων σε αιτητές ασύλου
·    Οι πολλές ευκαιρίες στην παράνομη απασχόληση και
·    Η σιγουριά στο να επιτευχθεί ο τελικός στόχος που είναι η είσοδός τους σε ευρωπαϊκό κράτος.

Η κ. Σιακαλλή προσθέτει και τη σχετικά εύκολη διέλευση των αλλοδαπών από την πράσινη γραμμή, το μεγάλο χρονικό διάστημα εξέτασης της αίτησής τους για χορήγηση ασύλου, την παραχώρηση σημαντικών δημόσιων βοηθημάτων (425 ευρώ μηνιαίως), το δικαίωμα εργασίας, ο μη περιορισμός τους σε κέντρα υποδοχής και η γειτνίαση της Κύπρου με τις χώρες προέλευσης.