| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΑΡΧΕΙΟ | ENGLISH  
Οικοσελίδα » ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΟΣ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ

«Σημαδεμένη Τράπουλα» δείχνει η ιστορία κ. Χριστόφια

Σχόλιο Σ.Ο.: Σε μια έξαρση ραγιαδικού ναπολεοντισμού, στο πρόσφατο Συνέδριο των Αποδήμων, ο Δημήτρης Χριστόφιας δήλωσε και τα εξής:

«Στα εκτός κειμένου σχόλιά του, ο Πρόεδρος Χριστόφιας είπε ότι η ιστορία θα τον δικαιώσει ως προς τους χειρισμούς του στο Κυπριακό. “Κάποια στιγμή θα δοθούν στη δημοσιότητα τα πρακτικά των συναντήσεων με τους Μεχμέτ Αλί Ταλάτ και Ντερβίς Ερογλου και θα διαφανεί κατά πόσο ο σημερινός πρόεδρος υπερασπίζεται την εθνική υπόθεση ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής, παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ολόκληρου του κυπριακού λαού και παραβίασης του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου και των ευρωπαϊκών αξιών”, είπε ο κ. Χριστόφιας. Δεν μπορούμε να μιλούμε ωσάν τα στρατεύματά μας να βρίσκονται στα κράσπεδα της Αγκυρας κι’ εκείνο που απομένει είναι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας να δώσει την τελική διαταγή εφόδου για κατάληψη της τουρκικής πρωτεύουσας”» ['ΑΠΕ-ΜΠΕ' 25/08/2010]

Η Ιστορία για τους χειρισμούς του άρχισε ήδη να γράφεται. Το βιβλίο “Σημαδεμένη Τράπουλα” είναι βασισμένο «στα πρακτικά των συναντήσεων με τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ». Και η Ιστορία ήδη δείχνει πως ο Δημήτρης Χριστόφιας ΔΕΝ υπερασπίζεται «την εθνική υπόθεση ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής»…

Σημαδεμένη Τράπουλα

‘Σημερινή’
«”Σημαδεμένη τράπουλα” δείχνει η ιστορία»
30 Αυγούστου 2010
Μικαέλλα Λοΐζου

«Είναι δυνατόν οι διαπραγματεύσεις με τη μορφή που διεξάγονται σήμερα να οδηγήσουν σε λύση στοιχειωδώς δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική;

Διεξάγεται η παρούσα διαδικασία σύμφωνα με τους όρους εντολής που έλαβε στις προεδρικές εκλογές του 2008 ο Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας; Υπάρχει πράγματι σεβασμός από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών στην ετυμηγορία του κυπριακού λαού στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004, με την οποία απορρίφθηκε το σχέδιο Ανάν; Υπάρχει θετική στάση της τουρκοκυπριακής πλευράς κατά τις διαπραγματεύσεις; Ποιες είναι οι επιδιώξεις των δύο πλευρών; Ποια η στάση του ΟΗΕ; Μήπως, τελικά, το παιχνίδι είναι στημένο;». Αυτά είναι τα ερωτήματα που πραγματεύεται το βιβλίο των Αχιλλέα Κ. Αιμιλιανίδη, Μιχάλη Κοντού και Γιώργου Κέντα, με αντικείμενο τα έγγραφα που έχουν διαρρεύσει από τους προηγούμενους γύρους των απευθείας διαπραγματεύσεων.

Η έκδοση του βιβλίου συμπίπτει πολιτικά με τη διακήρυξη σιγουριάς του Προέδρου της Δημοκρατίας, ότι η ιστορία θα τον δικαιώσει, όταν δοθούν στη δημοσιότητα τα πρακτικά των απευθείας διαπραγματεύσεων και φανερωθεί κατά πόσον υπερασπίζεται το θέμα μας ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής, παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ολόκληρου του λαού μας και παραβίασης του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου και των ευρωπαϊκών αξιών.

Ολοκληρωμένη προσέγγιση

Όπως εξηγούν οι συγγραφείς, με αναφορά σε απόρρητα έγγραφα που βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας και με πλήρη ανάλυση του παρασκηνίου των διαπραγματεύσεων μεταξύ Χριστόφια – Ταλάτ για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος, το βιβλίο συνιστά την πρώτη ολοκληρωμένη προσέγγιση της παρούσας φάσης του κυπριακού προβλήματος. «Το βιβλίο φωτίζει τις σκοτεινές πτυχές των διαπραγματεύσεων και αποκαλύπτει το ρόλο των πρωταγωνιστών μέσα από συγκλονιστικές αποκαλύψεις», δηλώνουν.

Στόχος του βιβλίου είναι ο αναγνώστης να πληροφορηθεί για ποιους λόγους ο διεθνής παράγοντας θεωρεί τις διαπραγματεύσεις ως θέατρο, παρά τις διακηρύξεις για κυπριακή ιδιοκτησία της λύσης. «Θα ανακαλύψει την κρυφή ατζέντα του διεθνούς παράγοντα σε σχέση με τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας και την επανεκλογή Ταλάτ. Θα μάθει πώς εφαρμόστηκε στην πράξη το δόγμα Χριστόφια και γιατί η διαπραγματευτική τακτική του Κυπρίου Προέδρου εξελίχθηκε σε φιάσκο. Θα βιώσει το παρασκήνιο της διάνοιξης του Λιμνίτη και της αφαίρεσης της υπόθεσης Όραμς από την Έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Και κυρίως θα παρακολουθήσει βήμα-βήμα την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων, με πλήρη αναφορά στις θέσεις των δύο πλευρών, στο ρόλο της Ομάδας Ντάουνερ και σε όσα δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας», αναφέρεται χαρακτηριστικά στον πρόλογο.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Ο Ρόλος της Ομάδας Ντάουνερ»

Χαρακτηριστικό της «στημένης» κατάστασης που επικρατεί, είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το βιβλίο:

«Και ενώ η Ομάδα Ντάουνερ θεωρούσε πως η Τουρκία δεν έπρεπε να θεωρείται ως μέρος του προβλήματος, αλλά ως μέρος της λύσης, καθίστατο εμφανές ότι το μοναδικό πρόβλημα γι’ αυτούς ήταν οι άνθρωποι που είχαν διαφωνήσει με το σχέδιο Ανάν το 2004 ή οι οποίοι επέμεναν ότι η Τουρκία κατέχει την Κύπρο. Οι άνθρωποι αυτοί θα έπρεπε με κάθε τρόπο να “νικηθούν”. Η προσέγγιση αυτή φαίνεται να είναι και σε συνάφεια με την προσωπικότητα και το προσωπικό στυλ του κ. Ντάουνερ. Φαίνεται ότι ο Ντάουνερ, επιχειρώντας να πάρει πάνω του την κατάσταση, επιδιώκει πάση θυσία να γίνει “ο άνθρωπος που έλυσε το Κυπριακό”.

Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς το εξής: Μετά από ενημέρωση που έλαβε για τη διοργάνωση συλλαλητηρίου με αφορμή την πέμπτη επέτειο του “όχι” των Ελληνοκυπρίων στο σχέδιο Ανάν, στις 24 Απριλίου 2009, το οποίο θα προσφωνούσαν οι Γεράσιμος Αρσένης και Βάσος Λυσσαρίδης, η Σόνια Μπάχμαν σχολίασε: “Αχ, όχι. Απαρχή μιας νέας εκστρατείας τού αντί”. Ο Αλεξάντερ Ντάουνερ απάντησε στην Μπάχμαν με την εξής αλαζονική τοποθέτηση: “Τώρα θα πρέπει να νικήσουν εμένα.

Δεν θα το πετύχουν”, τοποθετώντας από μόνος του τον εαυτό του στον αντίποδα όσων είχαν ψηφίσει “όχι” το 2004, δηλαδή του 76% των Ελληνοκυπρίων.

Η ομάδα των καλών υπηρεσιών και ο Ντάουνερ προσωπικά επιδόθηκαν σε μια στρατευμένη προσέγγιση της διαδικασίας, προτάσσοντας συγκεκριμένες πολιτικές θέσεις, τις οποίες επιδιώκουν να υπηρετήσουν. Οι πολιτικές αυτές θέσεις ταυτίζονται εν πολλοίς με αυτές των πλέον ένθερμων υποστηρικτών ενός εκ των δύο γενικών προσεγγίσεων, που διαμορφώθηκαν στην ελεύθερη Κύπρο από το 2004 και εντεύθεν: Των υποστηρικτών του σχεδίου Ανάν και της επίτευξης μιας συμφωνίας το συντομότερο δυνατό, ακόμη και υπό την προϋπόθεση ότι θα χρειαστεί η ελληνοκυπριακή πλευρά να προβεί σε σοβαρές υποχωρήσεις σε ζητήματα αρχών.

Η συντριπτική πλειοψηφία των συναντήσεων του Ντάουνερ με Ελληνοκυπρίους υπήρξε με πρόσωπα που είχαν υποστηρίξει ενεργά το σχέδιο Ανάν το 2004 και οι οποίοι ζητούσαν την επαναφορά του μετά το 2004. Μεταξύ των προσώπων αυτών και της ομάδας Ντάουνερ υπάρχει μια άψογη χημεία. Η Ομάδα Ντάουνερ εμφανίζεται προκατειλημμένη και συχνά να αγνοεί ουσιώδη δεδομένα ως προς τα πρόσωπα που είχαν εναντιωθεί στο σχέδιο Ανάν. Για την Ομάδα, εξάλλου, το δημοψήφισμα του 2004 δεν είναι καθόλου παρελθόν. Η Ομάδα Ντάουνερ διαχωρίζει αξιολογικά τους Ελληνοκυπρίους σε “φιλελεύθερους” και “απορριπτικούς” (δύο από τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιούνται περισσότερο), γεγονός που μειώνει από μόνο του την αξιοπιστία της, ενώ επιβεβαιώνει τη μεροληψία της.

Η αντιμετώπιση των Ελληνοκυπρίων στη βάση της στάσης που είχαν επιδείξει απέναντι στο σχέδιο Ανάν και της ευελιξίας των θέσεών τους ως προς τις διαπραγματεύσεις Χριστόφια – Ταλάτ δεν περιορίζεται στο πεδίο των πολιτικών ή των πολιτικών κομμάτων. Μέσα ενημέρωσης, ακαδημαϊκοί, ιεράρχες, ακόμα και δημόσιοι υπάλληλοι αντιμετωπίζονται στη βάση της διαχωριστικής γραμμής “φιλελεύθεροι” εναντίον “απορριπτικών”, γραμμή που τέμνει κάθετα την κυπριακή κοινωνία, στη βάση βέβαια πάντα της αντίληψης της Ομάδας Ντάουνερ (η οποία δεν είναι απαραίτητα ορθή), ως προς το ποιοι θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως θιασώτες μιας ευέλικτης πολιτικής στο Κυπριακό και ποιοι όχι».

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

‘Σημερινή’
«Λαός ανάξιος εμπιστοσύνης»
05 Σεπτεμβρίου 2010
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Έγγραφο επί του «περιουσιακού» στις διαπραγματεύσεις του με τον Έρογλου, παρουσίασε περιληπτικά ο Ελληνοκύπριος διαπραγματευτής, κ. Χριστόφιας, κατά τη συνάντησή τους της Παρασκευής στην παρουσία του κ. Ντάουνερ των ΗΕ. Αυθημερόν, έδωσε το έγγραφο και στις ηγεσίες των κομμάτων και δήλωσε ότι: «Θα γίνει σοβαρή συζήτηση ελπίζω, διότι θέλουμε να τηρηθεί και η εμπιστευτικότητα. Εάν θέλουμε να έχουμε κίνηση προς τα μπρος, και το εύχομαι πραγματικά, θα πρέπει να τηρηθεί η εμπιστευτικότητα και από εμάς και από τις ηγεσίες των κομμάτων». Τι άραγε σημαίνει, τι θέλει να εξυπηρετήσει και τι ν’ αποφύγει, αυτή η εμπιστευτικότητα;

Ένα έγγραφο που δίδεται κι ευθύς καθίσταται γνωστό το περιεχόμενό του στην τουρκική πλευρά, στον ειδικό αντιπρόσωπο του ΓΓ του ΟΗΕ και στους αρχηγούς των κομμάτων και ταυτόχρονα χαρακτηρίζεται ως «εμπιστευτικό», σημαίνει ένα μόνο πράγμα: Να μη δοθεί στον λαό. Να ξέρουν οι Τούρκοι, να ξέρουν οι Οηέδες (και οι «αρμόδιοι» επί του Κυπριακού «υπήκοοι» του Φόρεϊν Όφεως και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στη ΓΓ του ΟΗΕ), να ξέρουν οι κομματάρχες, αλλά: ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΕΙ Ο ΛΑΟΣ. Σημαίνει ότι εμπιστευόμαστε τους Τούρκους, εμπιστευόμαστε τους Οηέδες, εμπιστευόμαστε τους αρχηγούς των κομμάτων, αλλά ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ τον λαό! Τον ανακηρύσσουμε ανάξιον εμπιστοσύνης! Ανέμπιστον και… επικίνδυνο να βλάψει και να καταστρέψει ίσως την «κίνηση προς τα μπρος» που ο κ. Χριστόφιας «θέλει και εύχεται πραγματικά»;

Στο βιβλίο «Σημαδεμένη Τράπουλα – Τα απόρρητα έγγραφα των διαπραγματεύσεων Χριστόφια – Ταλάτ» των Αιμιλιανίδη, Κοντού και Κέντα, σελ. 6επ. γράφει μεταξύ άλλων: «Οι περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες εκφράζουν την αντίληψη ότι η γνώση και κατανόηση των πτυχών της διαπραγμάτευσης από τους πολίτες είναι ανεπιθύμητη μέχρι και ζημιογόνα [και] ότι ο δημόσιος διάλογος μεταξύ των Ελληνοκυπρίων δεν επιτρέπει στον εκάστοτε διαπραγματευτή της ε/κ πλευράς να διαπραγματευθεί όπως ο ίδιος καταλαβαίνει καλύτερα τη λύση του κυπριακού προβλήματος ή και αποδυναμώνει τον εκάστοτε διαπραγματευτή. Η θέση αυτή επικράτησε πολλάκις στην ιστορία του Κυπριακού, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τις μυστικές διαπραγματεύσεις Κληρίδη – Ντενκτάς, οι οποίες κατέληξαν στην υποβολή του σχεδίου Ανάν, που βρισκόταν σε κραυγαλέα αντίθεση με τις επιδιώξεις και τις προσδοκίες του κυπριακού λαού [...] Γιατί πρέπει να παραμένει στο σκοτάδι ο κυπριακός λαός, το μέλλον του οποίου αφορούν οι διαπραγματεύσεις;».

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

‘Σημερινή’
«Λαός ανάξιος εμπιστοσύνης»
05 Σεπτεμβρίου 2010
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Και γιατί, άραγε, ο κ. Νίκος Αναστασιάδης ζητάει -όπως είπε προχθές, μετά την τελευταία από αμέτρητες συναντήσεις του με τον κ. Ντάουνερ- να βρίσκεται εν διαρκή συνόδω συνεδριάζον το… απείρου κάλλους κι απειρότερης ανωφελιμότητος Εθνικό Συμβούλιο; Για να ασκεί, άραγε, ποιου είδους επιρροές και προς ποια κατεύθυνση περαιτέρω υποχωρήσεων του διαπραγματευτή της ελληνοκυπριακής πλευράς κ. Χριστόφια; Διότι, προφανώς, δεν ήταν από την τσέπη του που ξεφούρνιζε τις προάλλες ο Άντρος ο Κυπριανού, κοτζάμ Γενικός Γραμματεύς ολόκληρης Κεντρικής Επιτροπής του 84χρονου ΑΚΕΛ ότι, η πολιτική Χριστόφια τυγχάνει της υποστήριξης της «πλειοψηφίας» ήτοι «ΔηΣυ-ΑΚΕΛ», δηλαδή… ΤΟΥ Αναστασιάδη! Και διότι, άλλα πρεσβεύει η πλειοψηφία των Συναγερμικών κι άλλα δολιοδρομεί ο και… άκαπνος πλέον πρόεδρος του κόμματος:

Ε’ναι αρκούντως αποκαλυπτικό κι επαρκώς αναλυτικό, για τον «Ρόλο Αναστασιάδη», με κατ’ επανάληψιν σαφή και ρητή διάκριση από το σύνολο του κόμματός του στα τεκταινόμενα στο Κυπριακό, όσα καταγράφονται στο πολύ εύστοχο βιβλίο «Σημαδεμένη Τράπουλα – Τα απόρρητα έγγραφα των διαπραγματεύσεων Χριστόφια – Ταλάτ», που συνέγραψαν οι Αχιλλεύς Κ. Αιμιλιανίδης, Μιχάλης Κοντός και Γιώργος Κέντας, κι εξέδωσε μόλις πρόσφατα ο «Power Publishing»: «Η επιθυμία Αναστασιάδη για επιστροφή στο Σχέδιο Ανάν και για ταχεία ολοκλήρωση της διαδικασίας, δεν είναι άσχετη και με την κριτική που άσκησε τον Δεκέμβριο του 2009 προς τον Πρόεδρο Χριστόφια, θεωρώντας πως η διαδικασία των διαπραγματεύσεων είχε καθυστερήσει αδικαιολόγητα» (σελ.75). Το βιβλίο υπενθυμίζει τη σωρεία των συναντήσεων Αναστασιάδη – Ντάουνερ (γιατί, άραγε, ο 2ος θεωρεί τόσο… πολύτιμο τον 1ο;) κι αποφαίνεται ότι: «Είναι εμφανές ότι ο Αναστασιάδης εξακολουθεί να έχει έναν και μόνο στόχο: άμεση επαναφορά του Σχεδίου Ανάν ως έχει. Με σκοπό να εκπληρώσει το στόχο αυτό, δεν διστάζει ακόμα και να ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΕΙ τη διαπραγματευτική θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς, αναφέροντας ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας είναι διατεθειμένος να προβεί σε υποχωρήσεις, στις οποίες ο ίδιος ο Χριστόφιας έχει δημόσια δεσμευτεί ότι δεν πρόκειται να προβεί» (σελ.77).

Άκρως διαφωτιστικό και για το ρόλο της «Ομάδας Ντάουνερ» υπέρ των Τούρκων, είναι το βιβλίο «Σημαδεμένη Τράπουλα», που επιβεβαιώνει κι ενισχύει την, ήδη, τεκμηριωμένη περί Ντάουνερ πολύμηνη αρθρογραφία του ακαδημαϊκού κ. Κώστα Μαυρίδη. Ανάμεσα στους χρήσιμους για τον κ. Ντάουνερ συνδειπνούντες μετ’ αυτού εις… Σαϊτά 24.5.09, μόνος αρχηγός κόμματος ο κ. Νίκος Αναστασιάδης (σελ. 113). Για να προβληματίζονται όσοι… κι ανάγνωση γνωρίζουν!

Ερώτηση:

Όταν το 1977, με εκείνες τις περιλάλητες τότε και λησμονημένες έκτοτε, «αποφάσεις του εθνικού και υπουργικού συμβουλίου», υποτάχθηκε η ηγεσία στην τουρκική απαίτηση για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, ως «μόνης» δήθεν (προ… 33 ετών) «εφικτής λύσης», ποιος μπορούσε να διανοηθεί -τότε- ότι το Κυπριακό θα κατέληγε σε… «Περιουσιακό», εκτός από τον Ραούφ Ντενκτάς;

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

‘Το Κυπριακό Ποντίκι’
«Η Σημαδεμένη Τράπουλα και οι αποκαλύψεις της»
03 Σεπτεμβρίου 2010
Γιώργος Γεωργίου

Ο Αχιλλέας Αιμιλιανίδης, ο Μιχάλης Κοντός και ο Γιώργος Κέντας μάζεψαν τα διάφορα έγγραφα των δυνομιλιών που διέρρευσαν, εντόπισαν αλληλογραφία του Ντάουνερ και της ομάδας του, ερεύνησαν και βρήκαν και άλλα έγγραφα και μας παρουσίασαν μια εικόνα των τελευταίων δύο ετών σε ότι αφορά το κυπριακό.

Η μεγάλη αυτή προσπάθεια έγινε βιβλίο με τον τίτλο «Σημαδεμένη Τράπουλα», ένας τίτλος απόλυτα συμβατός με την πραγματικότητα.

Το ζήτημα είναι ότι μέσα από το βιβλίο των τριών, προκύπτει το ερώτημα (ή μάλλον η επισήμανση) ότι ο κ. Χριστόφιας γνώριζε ότι έπαιζε χαρτιά με σημαδεμένη τράπουλα και όχι μόνο δεν έκανε κάτι για να αντικατασταθεί η τράπουλα με μια «καθαρή», αλλά με την συμπεριφορά του επέτρεψε στους αντιπάλους του να σημαδεύουν όλο και περισσότερα χαρτιά.

Τι άλλο από το πιο πάνω μπορεί να σημαίνει το γεγονός ότι η Ε/κ πλευρά δεν αντέδρασε, όταν ο αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών, αρμόδιος για την Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική, εξεμάνη από την παρέμβαση της Τουρκίας, έτσι ώστε να χαθεί η αναφορά για την υπόθεση Όραμς σε ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας;
Πολύ απλά, μέλος της Γραμματείας του ΟΗΕ δεν άντεξε την θρασύτατη παρέμβαση της Τουρκίας σε κείμενα του ΟΗΕ, εξοργίστηκε, ο Ντάουνερ φοβήθηκε ότι η Ε/κ πλευρά θα αντιδρούσε, αλλά εμείς λουφάξαμε.

Τι άλλο από το γεγονός ότι ο Χριστόφιας γνώριζε ότι έπαιζε με σημααδεμένη τράπουλα είναι το περιστατικό με τον Ναμί και τον Ιακώβου; Παραπονιέται ο Ναμί ότι δεν έπρεπε η ε/κ πλευρά να χρησιμοποιήσειο τον όρο «ομόσπονδα κρατίδια», εφόσον συμφωνήθηκε ο όρος «συνιστώντα κρατίδια» και ο Ιακώβου τον καθησυχάζει ότι αυτό έγινε για να μην υπάρξουν αντιδράσεις στην ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη.

Τέτοια περιστατικά που αποδεικνύουν ότι ο διαπραγματευτής μας και η ομάδα του δεν έδωσαν σκληρές μάχες, για να υπηρετήσουν τα συμφέροντα της Ε/κ πλευράς, αλλά νοιάζονταν πρώτιστα για το δήθεν «καλό κλίμα» και για την επίτευξη συγκλίσεων (οι οποίες επιτυγχάνονταν μόνο αν υποχωρούσαμε), υπάρχουν πολλά στη Σημαδεμένη Τράπουλα.

Το βιβλίο του Αχιλλέα Αιμιλιανίδη, του Μιχάλη Κοντού και του Γιώργου Κέντα αποδεικνύει αυτό που γνωρίζαμε πολλοί εδώ και αρκετό καιρό: Ο Χριστόφιας δεν διεκδίκησε τα δίκαια μας.

Και τώρα, μπορεί ο ίδιος να μας πει αν δικαιώνεται, όπως με πομπώδη τρόπο είπε στους απόδημους;

Μάλλον θα λουφάξει.


Σταθερή διεύθυνση permalink: http://www.efylakas.com/archives/7572

Εκτυπώσιμη μορφή

Tags: , , , , , , , , , , , , ,