Ισλανδία: Ο νεοφιλελευθερισμός μισεί την άμεση δημοκρατία και την εθνική ανεξαρτησία

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Άλλο ένα μαζικό, λαϊκό κτύπημα κατά του αδηφάγου νεοφιλελευθερισμού. Η κεντροαριστερή κυβέρνηση που έφεραν οι Ισλανδοί στην εξουσία αποδείχθηκε τραγικά χειρότερη της Δεξιάς. Ήδη άρχισαν να μιλούν για «απομόνωση των Ισλανδών στις διεθνείς χρηματαγορές», ως τιμωρία προφανώς που εξέφρασαν δημοκρατικά την άποψή τους, κάτι που οι περισσότεροι λαοί του κόσμου δεν έχουν καν την δυνατότητα να πράξουν. Την ίδια ασέβεια έδειξαν και στο δημοψήφισμα του ελβετικού λαού σχετικά με τους μιναρέδες.

Όπως πολύ εύστοχα σχολιάζει η Ann Crotty:

«Σε ένα κόσμο που κυριαρχείται από τις ανάγκες του διεθνούς χρηματιστηριακού συστήματος, πολύ λίγος χώρος απομένει για εθνική κυριαρχία, λίγος χώρος ακόμη και για συμβολικά δημοψηφίσματα. Αναμφισβήτητα, αυτός είναι ένας από τους λόγους που οι πολίτες άλλων χωρών, δεν είχαν καν το δικαίωμα στο να ψηφίσουν αν ήταν έτοιμοι να φορτωθούν το βάρος του ξελασπώματος των απερίσκεπτων τραπεζιτών τους. Είναι γι’ αυτό που, μάλλον, οι πολίτες σε Ευρώπη και ΗΠΑ, που απηύδησαν με τις εξουσίες και τα προνόμια που δίνονται στους τραπεζίτες από τους πολιτικούς, ευχαριστήθηκαν το αποτέλεσμα του ισλανδικού δημοψηφίσματος» ['Business News (South Africa)' 10/03/2010].

Μπορεί οι περισσότεροι πολίτες του κόσμου να ζητούν την επαναφορά της ηθικής στην πολιτική και στην οικονομία, αλλά φαίνεται πως η “δημοκρατία”, όπως την αντιλαμβάνονται οι διεθνείς χρηματαγορές, περιορίζεται μόνο στο σημείο όπου εξυπηρετείται το ανήθικο, οικονομικό συμφέρον τους… Αν δεν τους αρέσουν οι περήφανοι και δημοκράτες λαοί, ας σηκωθούν να φύγουν, όπως έφυγαν και τα McDonald’s από την χώρα.

Όσο για τους Ελλαδίτες πολιτικούς-μαριονέτες των σπεκουλαδόρων, μάθετε από την μικρή αλλά κραταία Ελβετία, αλλά και τη μικρή Ισλανδία τι εστί δημοκρατικό ήθος, παρακολουθήστε τις δηλώσεις των Ισλανδών πολιτών… Πότε θα γίνει και στην Ελλάδα κανένα δημοψήφισμα; Για ο,τιδήποτε!;

Κόκκινες σημαίες, μαύρες σημαίες και σημαίες του έθνους πλάι-πλάι. Πανό, επιγραφές, πλακάτ, συνθήματα - πουθενά καδρόνια, λοστοί, πέτρες, μολότοφ. Άνθρωποι όλων των ηλικιών και όλων των ιδεολογικών απόψεων συντονίζουν δημοκρατικά και ειρηνικά την δράση τους κατά του κοινού εχθρού που ξετίναξε την οικονομία τους, και κατ’ επέκταση το υπόβαθρο της κοινωνίας και της πατρίδας τους. Συγκρίνετε την πιο πάνω εικόνα μαζικής, ισλανδικής διαδήλωσης και με την μιζέρια και το μίσος των “αντίστοιχων” ελλαδικών…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

‘Έθνος’
«Οι Βίκινγκ είπαν «Οχι» με… 93%!»
08 Μαρτίου 2010
Γιώργος Δελαστίκ

Εμβρόντητη η Ευρώπη έμαθε το ασύλληπτο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που προκάλεσαν στην Ισλανδία οι πολίτες και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αρνούμενοι να αποδεχθούν οι πρώτοι και να επικυρώσει τυπικά ο δεύτερος τη ληστρική συμφωνία που είχαν επιβάλει στην ψοφοδεή σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της χώρας η Βρετανία και η Ολλανδία. Πρέπει να είναι η μοναδική περίπτωση δημοκρατικής χώρας που σε ένα δημοψήφισμα το «Οχι» πήρε… 93,2% (!!!) και το «Ναι» μόλις… 1,8%, με τα υπόλοιπα ψηφοδέλτια λευκά ή άκυρα.

Ούτε οι ανεμοθύελλες ούτε οι παγωμένες βροχές που σάρωναν το Σάββατο την Ισλανδία απέτρεψαν τους σκληροτράχηλους απογόνους των Βίκινγκ από το να προσέλθουν μαζικά στις κάλπες για να εκφράσουν την οργή τους και να απορρίψουν την κατάπτυστη συμφωνία οικονομικής υποδούλωσης της χώρας που είχε αποδεχθεί η κυβέρνηση και είχε κατορθώσει να περάσει και από τη Βουλή.

Το χαμηλότερο ποσοστό του «Οχι» σημειώθηκε στην… «ενδοτική» πρωτεύουσα της Ισλανδίας, το Ρέικιαβικ, και ήταν 91,7%, με το «Ναι» να ανέρχεται στο ποσοστό - ρεκόρ του… 2,2%! Το υψηλότερο ποσοστό του «Οχι» σημειώθηκε στο κατεξοχήν αλιευτικό νότιο τμήμα του νησιού - 95,2%!

Οι Ισλανδοί ανέτρεψαν πέρυσι τέτοια εποχή με τις διαδηλώσεις τους την προηγούμενη κυβέρνηση της Δεξιάς, η οποία σε στενή συνεργασία με υπερφίαλους Ισλανδούς τραπεζίτες οδήγησαν τη χώρα σε χρεοκοπία, καθώς οι ισλανδικές τράπεζες ανέπτυξαν στο εξωτερικό δραστηριότητες (με δανεικά, εννοείται, κεφάλαια) με τζίρο… δέκα φορές το ΑΕΠ της Ισλανδίας!

Η κεντροαριστερή κυβέρνηση που έφεραν οι Ισλανδοί στην εξουσία αποδείχθηκε τραγικά χειρότερη της Δεξιάς και προφανώς ανεπαρκής να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του ισλανδικού λαού.

Οι κυβερνήσεις της Βρετανίας και της Ολλανδίας έκαναν την εξής απάτη: αποζημίωσαν αυτές, ως μη όφειλαν, τους περίπου 350.000 Βρετανούς και Ολλανδούς καταθέτες μιας χρεοκοπημένης ισλανδικής ηλεκτρονικής τράπεζας και στη συνέχεια άρχισαν να εκβιάζουν την ισλανδική κυβέρνηση να πληρώσει ο… ισλανδικός λαός 5 δισεκατομμύρια και πλέον δολάρια στο Λονδίνο και στη Χάγη! Κάθε Ισλανδός πολίτης, ακόμη και τα βρέφη, θα έπρεπε δηλαδή να καταβάλει… 15.000 δολάρια στους τυχοδιώκτες πελάτες της ισλανδικής τράπεζας στην Ολλανδία και στη Βρετανία!

Το απαράδεκτο είναι ότι η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του Ρέικιαβικ υπέκυψε στον αγγλοολλανδικό εκβιασμό. Οι Ισλανδοί ξεσηκώθηκαν και πάλι και τελικά την τσάκισαν πολιτικά με το συντριπτικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Προσπάθησαν οι ξένοι, οι Αγγλοι και οι Ολλανδοί μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ, να τρομοκρατήσουν τον ισλανδικό λαό για να σκύψει το κεφάλι και να μην αντιταχθεί στη συμφωνία. Και με τι δεν τον απείλησαν! Οτι θα τους κόψει το ΔΝΤ τα δάνεια σωτηρίας της οικονομίας τους. Οτι θα μπλοκάρει η ΕΕ τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ισλανδία. Οτι θα υποβαθμίσουν ακόμη περισσότερο την πιστοληπτική ικανότητα της Ισλανδίας οι γνωστοί τρεις οίκοι αξιολόγησης, τα γνωστά όργανα της διεθνούς κερδοσκοπίας. Οτι θα καταστραφεί και θα χρεοκοπήσει εντελώς η Ισλανδία, αν ψηφίσουν «Οχι».

Μάταιος κόπος! Οι ανυπότακτοι Βίκινγκ τους απάντησαν με το απίστευτο 93,2% του «Οχι», ενώ μόλις το 1,8% υπέκυψε στους εκβιασμούς και ψήφισε «Ναι». Ενα κράτος με μόλις 320.000 κατοίκους αψήφησε την κάποτε κυρίαρχο του κόσμου Βρετανία με τα 60.000.000 κατοίκους της και την οικονομικά πανίσχυρη Ολλανδία με τα 15.000.000 κατοίκων!

Οσο για τις απειλές τους, είχαν το εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα. Ενώ το 2008, υπό τον πανικό της κατάρρευσης και της χρεοκοπίας, οι φοβισμένοι Ισλανδοί ήταν για πρώτη φορά κατά τις δημοσκοπήσεις έτοιμοι να θυσιάσουν την εθνική τους ανεξαρτησία και να ενταχθούν στην ΕΕ για να σωθούν μέσω ευρώ, οι εκβιασμοί της Κομισιόν, της Αγγλίας και της Ολλανδίας ανέτρεψαν εκ νέου την κατάσταση. Τώρα, άνω του 70% των Ισλανδών τάσσεται εναντίον της ένταξης στην ΕΕ και μάλιστα τάσσεται κατά και το 63% των Ισλανδών επιχειρηματιών! Είναι προφανές ότι οι Βίκινγκ δεν έχουν μάθει να παραδίδονται…

ΠΑΡΑΣΙΤΑ: Πολιτικοί χωρίς αξιοπρέπεια

Καρεκλοκένταυροι χωρίς την παραμικρή πολιτική αξιοπρέπεια αποδεικνύονται για δεύτερη φορά οι Ισλανδοί πολιτικοί. Οποιαδήποτε κυβέρνηση έβλεπε μια συμφωνία της με ξένες χώρες να απορρίπτεται σε δημοψήφισμα με το απίθανο ποσοστό του 93%, θα έσπευδε να παραιτηθεί και να εξαφανιστεί από προσώπου γης λόγω ντροπής. Αντιθέτως, θρασύτατη η πρωθυπουργός της Ισλανδίας Γιοχάνα Σίγκουρδαρντόουτιρ δήλωσε ότι, παρά το εξευτελιστικό γι’ αυτήν αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος… «δεν θα υπάρξει καμιά επίπτωση στη ζωή της κυβέρνησης»! Είναι προφανές ότι η ηθική διαφθορά και ο παχυδερμισμός του πολιτικού κατεστημένου, που οδηγεί στην αβυσσαλέα απομάκρυνσή του από τις λαϊκές διαθέσεις, κάθε άλλο παρά μόνο ελληνικό φαινόμενο είναι.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

‘Αυγή’
«Ισλανδία: Ένα “όχι” με μεγάλο αντίκτυπο»
09 Μαρτίου 2010
Τσερεζόλε Ε.

Μια χώρα μινιόν έχει κόψει από το βράδυ του περασμένου Σαββάτου τα ήπατα πολλών τραπεζών στη γηραιά ήπειρο. Η Ισλανδία των 320.000 κατοίκων και των αμέτρητων ηφαιστείων προκαλεί εκρήξεις στα ψηλά πατώματα των γερμανικών τραπεζών -που έχουν επενδύσει εκεί 19 δισ. ευρώ- και στα υπουργεία Οικονομικών της Βρετανίας και της Δανίας.

Κι αυτό διότι οι πολίτες της αποφάσισαν με δημοψήφισμα ότι δεν πρόκειται να αποπληρώσουν τα χρέη των τραπεζών τους στους Άγγλους και Δανούς καταθέτες με τους όρους που τους επεβλήθησαν. Δεν είπαν «δεν πληρώνουμε», είπαν «δεν μας αρέσει η συμφωνία που έκανε η κυβέρνησή μας με τους πιστωτές μας και δεν πρόκειται να την τηρήσουμε. Ας τη διαπραγματευτεί ξανά».

Η ιστορία αυτού του δημοψηφίσματος είναι πρωτόγνωρη, εξίσου πρωτόγνωρα όμως ήταν όσα προηγήθηκαν. Η Ισλανδία των σκληρά εργαζόμενων ψαράδων εξελίχθηκε στις αρχές του 21ου αιώνα σε τραπεζικό παράδεισο. Μίνι τράπεζες στο Ρέικιαβικ έστησαν το ευφάνταστο προϊόν “icesave” (σ.σ. Οικονομία στον πάγο) και προσέλκυσαν πελάτες από την Ευρώπη -κυρίως την Αγγλία και τη Δανία- δίνοντάς τους για τις καταθέσεις τους παχυλά επιτόκια. Τα λεφτά των καταθετών τοποθετούνταν στην αμερικανική αγορά ακινήτων, αλλά, με το που έσκασε η φούσκα στις ΗΠΑ, η πρώτη παράπλευρη απώλεια μετά το κανόνι της Lehman Brothers ήταν το τραπεζικό σύστημα της Ισλανδίας.

Οι τράπεζες χρεοκόπησαν, η κυβέρνηση τις κρατικοποίησε και οι Ισλανδοί φορολογούμενοι καλούνται τώρα να πληρώσουν τις ζημίες. Μάλιστα οι κυβερνήσεις της Βρετανίας και της Δανίας έσπευσαν να αποζημιώσουν τους δικούς τους καταθέτες και τώρα ζητάνε πίσω τα λεφτά -σχεδόν 4 δισεκατομμύρια ευρώ- από τους Ισλανδούς μέσα σε 15 χρόνια και με τόκο 5,5%. Το κόστος της αποπληρωμής για τους Ισλανδούς είναι ακόμη βαρύτερο κι από αυτό των πρωτόγνωρων μέτρων λιτότητας που επέβαλε η κυβέρνηση Παπανδρέου στους Έλληνες υπό την πίεση της Ε.Ε. και των αγορών.

Βέβαια η ισλανδική κυβέρνηση έχει αρχίσει ήδη την επαναδιαπραγμάτευση μήνες πριν γίνει το δημοψήφισμα κι έχει μειώσει το επιτόκιο στο 2,75%, ωστόσο ακόμη δεν έχουν πέσει οι σχετικές υπογραφές, ενώ οι Ισλανδοί ήταν αποφασισμένοι να στείλουν ένα μήνυμα όχι μόνο στην κυβέρνησή τους αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο.

Έστειλαν το μήνυμα -και δη με πλειοψηφία άνω του 90%- ότι θέλουν να έχουν λόγο για τους όρους με τους οποίους θα πληρώσουν τα χρέη της χώρας τους. Κι άναψαν φωτιές -πρώτα στις διαβόητες αγορές, που έχουν ταχύτερα ανακλαστικά από τους πολιτικούς.

Τι θα συμβεί εάν κάποια στιγμή οι πολίτες αρνηθούν να πληρώσουν τα σπασμένα των τραπεζών στις χώρες τους; Ή τα χρέη που στοιβάζουν οι κυβερνήσεις τους; Μέχρι τώρα οι τράπεζες και οι πολιτικοί δεν έκαναν ποτέ τον κόπο να εξηγήσουν ποια ρίσκα έπαιρναν. Θεωρούσαν δε αυτονόητο ότι στα δύσκολα οι φορολογούμενοι θα πλήρωναν τις επιλογές τους. Τι θα συμβεί, όμως, αν οι Ισλανδοί βρούνε και αλλού μιμητές;

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

‘Business Report (South Africa)’
«Inside business: Bank bullies may freeze Iceland out after vote»
10 March 2010
Ann Crotty

Legally, it seems, nothing much stands on the outcome of the “Icesave” referendum held in Iceland last weekend. Although 93 percent of voters were against a proposed plan to repay €3.8 billion (R38bn) to Holland and Britain, the three governments are continuing negotiations in a bid to find some way out of the impasse.

Icelanders are keen to stress that they are willing to compensate the British and Dutch governments, which provided 100 percent coverage for their own citizens who lost money they had on deposit with Icesave, the online banking subsidiary of Iceland’s Landesbanki, when the island nation’s financial sector collapsed in 2008. It’s just that the Icelanders, of whom there are only 320 000, aren’t happy to take on the hugely onerous terms being demanded by the British and Dutch governments.

While they are prepared to accept some of the responsibility for slack regulatory oversight, they reckon Britain and Holland share the regulatory blame. And they question why British and Dutch depositors were immediately paid out 100 percent.

Under the terms of the original repayment proposal, the €3.8bn loan, plus hefty interest, was to be repaid over 15 years. This was equivalent to €45 000 for each Icelandic household.

But the huge burden, at a time when the country is already dealing with an economic meltdown, was just part of the problem. The Icelanders were also apparently put out by the heavy-handed approach of the British and Dutch governments, and particularly by the British government’s decision to invoke anti-terrorism laws to freeze Iceland’s assets in Britain.

In another age the heavy-handed approach might have involved a threat of war. But in an age dominated by the needs of a global financial system, war is apparently no longer an option. Instead there is much talk of post-referendum Iceland being isolated by the global financial community.

UK Financial Services Secretary Paul Myners says Iceland must fully repay what the UK government paid out to Icesave depositors in Britain. If not, says Myners, Iceland will be frozen out of the international financial system and will not be able to join the EU.

Given the current turmoil within the EU and the fact that as an EU member Iceland might be hard pressed to retain control of its extremely valuable fishing and other marine resources, exclusion from full membership of the EU might be something the Icelanders could cope with.

But there is also talk, among politicians and bankers, of an International Monetary Fund loan now being under threat, as well as a possible loan facility from Iceland’s Scandinavian neighbours.

The international rating agencies, which seem to forget their crucial role in the global financial meltdown, and which can always be relied upon to smell out weak prey, have also thrown in their penny’s worth with comments about Iceland’s “cumbersome” politics causing significant setbacks in international financial relations. Which just about sums it all up.

In a world dominated by the needs of the international financial system, there is little room for national sovereignty, little room for even symbolic referendums.

This is no doubt part of the reason citizens in other countries were not given the opportunity to vote on whether they were prepared to carry the enormous costs of bailing out their own reckless bankers.

It is also perhaps why citizens in Europe and the US, who are weary of the powers and privileges granted to bankers by politicians, took some delight in the outcome of Iceland’s referendum.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

‘Τα Νέα’
«Ισλανδία: “όχι, δεν πληρώνουμε”»
07 Μαρτίου 2010

Οι ψηφοφόροι στην Ισλανδία απέρριψαν μαζικά με ποσοστό 93% την συμφωνία για την αποπληρωμή ως το 2024 από το Ρέικιαβικ των 3,8 δισεκατομμυρίων ευρώ που χορηγήθηκαν από τη Βρετανία και την Ολλανδία ως αποζημίωση των πολιτών τους που είχαν καταθέσεις στην ισλανδική τράπεζα Icesave, η οποία χρεοκόπησε τον Οκτώβριο του 2008 μαζί με τον τραπεζικό τομέα της χώρας.

Κατά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, πολίτες της Ισλανδίας που είχαν συγκεντρωθεί στο κέντρο της πρωτεύουσας Ρέικιαβικ, δήλωσαν ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα. «Είναι ένα πολύ ισχυρό όχι αυτό από το λαό της Ισλανδίας», δήλωσε ο Μάγκνους Άρνι Σκούλασον, συνιδρυτής οργάνωσης που αντιτίθεται στην πρόταση αποπληρωμής.

Οι Ισλανδοί ψηφοφόροι κλήθηκαν να εκφράσουν τη γνώμη τους σε 3 δημοψηφίσματα για το θέμα της αποπληρωμής.

Το μεγάλο ποσοστό με το οποίο καταψήφισαν οι Ισλανδοί την πρόταση δηλώνει ταυτόχρονα τον θυμό των πολιτών απέναντι στους τραπεζίτες και τους πολιτικούς, καθώς η χώρα τους μάχεται για να ανακάμψει από την οικονομική κατάρρευση. Ο πρόεδρος Ολαφουρ Γκρίμσον-είχε αρνηθεί να υπογράψει την συμφωνία πληρωμής που ενέκρινε το κοινοβούλιο της χώρας- δήλωσε ότι οι πολίτες της χώρας αρνούνται να πληρώσουν για τις πράξεις λίγων «άπληστων τραπεζιτών».

Διαβεβαίωσε πάντως τη Βρετανία και την Ολλανδία ότι στο τέλος θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω.

Η Βρετανία

Η Βρετανία παραμένει προσηλωμένη στην εξεύρεση μίας τελικής απόφασης με την Ισλανδία σε εύθετο χρόνο. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι υπόθεση της Ιρλανδίας», τόνισε εκπρόσωπος του βρετανικού υπουργείου Οικονομικών.

Σύμφωνα με τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης, το Λονδίνο έχει προτείνει στην Ισλανδία μία συναινετική λύση που θα προβλέπει το πάγωμα της αποπληρωμής των τόκων επί δύο χρόνια και τη μείωση των επιτοκίων, του μέρους των 3,9 δισ. που κατέβαλαν Βρετανία και Ολλανδία στους υπηκόους τους, ως αποζημίωση για τη χρεωκοπία της Icesave.

Η Ε.Ε.

«Η ΕΕ έλαβε υπόψη της τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος. Είναι ένα ζήτημα στο οποίο εναπόκειται στους ίδιους τους Ισλανδούς να αποφασίσουν», τόνισε εκπρόσωπος της Κομισιόν.

Ερωτηθείς για τυχόν επιπτώσεις του αποτελέσματος στην υποψηφιότητα της χώρας για ένταξή της στην ΕΕ, ο ίδιος εκπρόσωπος εκτιμά πως οι διαδικασίες για την ένταξη και η ρύθμιση της υπόθεσης Icesave «αποτελούν δύο διαφορετικές διαδικασίες».

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

‘Καθημερινή’
«”Ξεχωριστό” το “όχι” της Ισλανδίας στη συμφωνία Icesave»
09 Μαρτίου 2010

Ξεχωριστό από την ενταξιακή πορεία της στην Ε.Ε. είναι το «όχι» της Ισλανδίας στο δημοψήφισμα για τη συμφωνία Icesave, τονίζει Ευρωπαίος επίτροπος.

Ο ευρωπαίος επίτροπος για τη διεύρυνση Στέφαν Φίλε επανέλαβε χθες πως το μαζικό «όχι» των Ισλανδών στην επαχθή οικονομική συμφωνία Icesave είναι «ξεχωριστό» από την ενταξιακή πορεία της χώρας στην Ε.Ε., υπογραμμίζοντας συνάμα πως οι Βρυξέλλες εξακολουθούν να παρακολουθούν με ενδιαφέρον τα οικονομικά θέματα της Ισλανδίας.

Το περίπου «94% του ‘όχι’ στο δημοψήφισμα την περασμένη εβδομάδα δεν συνεπάγεται πως το 94% εναντιώνεται στην ένταξη στην ΕΕ», τόνισε ο Φίλε ενώπιον των ευρωβουλευτών.

«Ήταν μία διαφωνία με τις προϋποθέσεις» της συμφωνίας για την αποζημίωση έως το 2024 από την Ισλανδία των Βρετανών και Ολλανδών επενδυτών που έχασαν τα χρήματά τους με την κατάρρευση της ισλανδικής τράπεζας Icesave.

«Είναι δύο ξεχωριστά θέματα» τόνισε. «Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται με καλή θέληση μεταξύ των τριών εμπλεκόμενων πλευρών» στην υπόθεση Icesave. «Πιστεύουμε, όπως και τα τρία μέρη, πως μία συμφωνία μπορεί να βρεθεί αναφορικά με τις προϋποθέσεις της αποζημίωσης των απαιτούμενων ποσών», δήλωσε.

«Μήπως αυτό σημαίνει πως η Κομισιόν αγνοεί εντελώς το θέμα, πως δεν ενδιαφέρεται για την καλή λειτουργία του ισλανδικού χρηματοοικονομικού συστήματος; Όχι, Έχουμε ενδιαφερθεί έως τώρα και θα συνεχίσουμε να δείχνουμε ενδιαφέρον για τα θέματα αυτά», τόνισε.