| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΑΡΧΕΙΟ | ENGLISH  
Οικοσελίδα » ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Γιώργος Ρωμανιάς: Δίνουμε συντάξεις σε χιλιάδες κατοίκους γειτονικών χωρών

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Ενώ τα στοιχεία που παραθέτει ο κ. Ρωμανιάς είναι συντριπτικά, διαφωνούμε για την καθαρά πολιτική θέση που παίρνει περί απονομής ιθαγενείας. Όλα όσα αναφέρει περί διαφυγόντων εσόδων μπορούν να επιτευχθούν με νομιμοποίηση και κανονική πληρωμή εισφορών όπως γινόταν από …πάντα από τους Έλληνες! Ούτε μπορούμε να καταλάβουμε την προσθήκη της τελευταίας στιγμής  του κ. Ρομπόλη, για ένα εντελώς διαφορετικό θέμα. Η θέση μας είναι πως η σοβαρότητα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν…

ρωμανιάς

‘Επίκαιρα’
«Γιώργος Ρωμανιάς: Τινάζουν στον αέρα το ασφαλιστικό, δίνουμε συντάξεις σε χιλιάδες μετανάστες»
Χαρίδημου Α. Καλούδη

Μια βραδυφλεγή βόμβα, η οποία ήδη τινάζει αργά και μεθοδικά το ασφαλιστικό, αλλά και το συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας στον αέρα, αποκαλύπτει στα «Επίκαιρα» ο πρόεδρος του Παρατηρητηρίου Απασχόλησης και επιστημονικός συνεργάτης της ΓΣΕΕ κ. Γ. Ρωμανιάς. Πρόκειται για τους χιλιάδες μετανάστες, κυρίως από τις γειτονικές μας βαλκανικές χώρες, οι οποίοι, ευρισκόμενοι στα όρια συνταξιοδότησης, έρχονται στην Ελλάδα προς αναζήτηση εργασίας, με στόχο τη συμπλήρωση των προβλεπομένων από την ελληνική νομοθεσία συντάξιμων ετών. Μεταφέροντας τα χρόνια εργασίας τους από τις χώρες καταγωγής τους στην Ελλάδα και με το συνυπολογισμό των ενσήμων στη χώρα μας, λαμβάνουν τριπλάσιες, τετραπλάσιες, ακόμα και πενταπλάσιες συντάξεις από αυτές που θα λάμβαναν στη χώρα τους, με βάση τις εισφορές που έχουν καταβάλει.

Μεταφέρουν τα χρόνια ασφάλισής τους από τις χώρες καταγωγής τους, δηλώνουν πως μένουν στην Ελλάδα και λαμβάνουν συντάξεις με βάση τα ελληνικά πρότυπα!

«Το πρόβλημα είναι τεράστιο και δεν μπορούμε να το μετρήσουμε επακριβώς», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Ρωμανιάς. «Υπολογίζουμε, σύμφωνα με ενδείξεις και πληροφορίες, ότι πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 500.000 Βούλγαροι και άλλοι τουλάχιστον 270.000 από άλλες χώρες των Βαλκανίων, που έχουν ήδη ολοκληρώσει ή ολοκληρώνουν, τα επόμενα 3 με 5 χρόνια, τον εργασιακό τους βίο. Αυτοί μεταφέρουν τα χρόνια ασφάλισής τους από τις χώρες καταγωγής τους, δηλώνουν πως μένουν στην Ελλάδα και λαμβάνουν συντάξεις με βάση τα ελληνικά πρότυπα.

»Οι χώρες καταγωγής τους μας αποστέλλουν, βέβαια, το αναλογούν μέρισμα, πλην όμως αρκεί και μόνο να υπολογίσετε ότι στη Βουλγαρία, για παράδειγμα, θα ελάμβαναν σύνταξη 70 ευρώ, ενώ εδώ λαμβάνουν έστω και την κατώτατη, δηλαδή 486 ευρώ. Αν συνυπολογίσετε ότι στην κατώτατη δίδεται και το ΕΚΑΣ, τότε αντιλαμβάνεστε πόσο επιβαρύνεται το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα, που εισπράττει ελάχιστα από τις χώρες αυτές και αποδίδει τα πενταπλάσια», τονίζει χαρακτηριστικά.
Ανεξέλεγκτοι όλοι

Υπάρχει κάποιος έλεγχος για το εάν αυτοί οι άνθρωποι λένε την αλήθεια, δηλαδή εάν μένουν πραγματικά στην Ελλάδα ή όχι;

Δυστυχώς όχι. Λόγω πολλών παραμέτρων, κυρίως λόγω της μη λειτουργίας του κράτους, αλλά και της ελεύθερης επικοινωνίας, όπου το να μεταβεί κάποιος στη Βουλγαρία, για παράδειγμα, ή στην Αλβανία, ακόμα και στη Ρουμανία, είναι υπόθεση λίγων ωρών. Μπορεί κάλλιστα ο συνταξιούχος να δηλώνει κάποια διεύθυνση κατοικίας στην Ελλάδα, να έρχεται το πρωί, να παραλαμβάνει την επιταγή, να την εξαργυρώνει στην τράπεζα και το απόγευμα να είναι και πάλι στο πραγματικό του σπίτι! Ποιος θα τον ελέγξει; Οι αποστάσεις έχουν εκμηδενιστεί. Η ελευθερία της μετάβασης και της αυθημερόν επιστροφής είναι η πιο εύκολη υπόθεση. Πιο εύκολα και γρήγορα πας σήμερα στη Βουλγαρία, παρά στο κέντρο της Αθήνας. Άρα, το «φέσι» το πληρώνει το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα.

«Με την ιθαγένεια θα περιοριστούν οι διαρροές στην οικογενειακή ασφάλιση, ενώ θα εισπράττονται κανονικά και οι συνταξιοδοτικές εισφορές».

Πώς θα μπορούσε να ελεγχθεί το θέμα αυτό;

Με τη σωστή λειτουργία του κράτους και των υπηρεσιών. Δυστυχώς, όμως, ούτε σε αυτό τον τομέα έχουμε επιτύχει να ελέγξουμε την κατάσταση, με αποτέλεσμα τα ταμεία μας να αιμορραγούν, χωρίς μάλιστα να υπάρχει τρόπος να σταματήσει αυτό το καθεστώς.

Αν, δηλαδή, δήλωναν πραγματικά τον τόπο κατοικίας τους, τι θα συνέβαινε;

Ο επιστημονικός συνεργάτης της ΓΣΕΕ κ. Γιώργος Ρωμανιάς.

Θα ίσχυε το εξής: Εμείς θα εκκαθαρίζαμε το συνταξιοδοτικό του βίο, λαμβάνοντας ασφαλώς το μέρισμα από τη χώρα καταγωγής, και θα του αποδίδαμε αυτό που θα δικαιούται πραγματικά ο συνταξιούχος. Δηλαδή, αν δικαιούται 200 ευρώ, θα ελάμβανε 200 ευρώ. Όμως, δηλώνοντας ότι μένει στην Ελλάδα, αυτομάτως λαμβάνει την κατώτατη σύνταξη του Έλληνα, που είναι 486 ευρώ, γιατί αυτό ορίζει ο νόμος. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι η διαφορά είναι τεράστια και φυσικά συμφέρει το συνταξιούχο να δηλώνει τόπο μόνιμης κατοικίας την Ελλάδα και απλώς να πηγαινοέρχεται.
Οι «ελληνοποιήσεις»

Όσον αφορά στο σχέδιο για τις ελληνοποιήσεις μεταναστών δεύτερης γενιάς, ο κ. Ρωμανιάς, στο σκέλος που αφορά στα ταμεία, είναι θετικός, καθώς, όπως τονίζει, όχι μόνο δεν θα υπάρξει επιβάρυνση, τουναντίον θα μπει «ζεστό χρήμα» που τόσο ανάγκη έχει σήμερα το σύστημα Υγείας και ασφάλισης. Δεν είναι όμως μόνο αυτό.

Δεν είναι λίγοι οι μετανάστες, οι οποίοι, ευρισκόμενοι στα όρια της συνταξιοδότησης, έρχονται στην Ελλάδα με στόχο τη συμπλήρωση των προβλεπομένων από την ελληνική νομοθεσία συντάξιμων ετών.

«Με την ιθαγένεια, θα περιοριστούν οι διαρροές στην οικογενειακή ασφάλιση, ενώ θα εισπράττονται κανονικά και οι συνταξιοδοτικές εισφορές», αναφέρει. «Ας πούμε ότι παρέχεται ιθαγένεια στους μετανάστες. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα οι ίδιοι να μην αναζητούν πλέον μόνο τα αναγκαία ένσημα για να ανανεώνουν τα βιβλιάρια Υγείας, αλλά θα εργάζονται κανονικά, καθώς πλέον θα βλέπουν μπροστά τους τη συνταξιοδότησή τους.

»Μέχρι σήμερα τι γινόταν; Αναζητούσαν απλώς τα 70- 80 ένσημα που απαιτούνταν για την ετήσια ανανέωση του βιβλιαρίου Υγείας, στο οποίο -κατά κανόνα- δικαιούχοι είναι όλα ανεξαιρέτως τα μέλη της οικογένειας. Το δημόσιο σύστημα Υγείας, λοιπόν, ήταν υποχρεωμένο να καλύπτει ιατροφαρμακευτικά, και μάλιστα δωρεάν, ολόκληρη την οικογένεια του μετανάστη, με μόλις 80 ένσημα. Και τούτο διότι ο ίδιος δεν ενδιαφερόταν να μαζέψει περισσότερα, καθώς δεν είχε καμιά προοπτική. Τουναντίον, με την ανασφάλιστη εργασία έβρισκε πιο εύκολα δουλειά, αφού ο εργοδότης δεν ήταν υποχρεωμένος να τον ασφαλίσει. Υπολογίστε όμως ότι, κατά μέσο όρο, για κάθε έναν καλυπτόμενο με το σύστημα αυτό, το Δημόσιο επιφορτίζεται άλλα 4 έως 5 μέλη της οικογένειας. Το νούμερο από μόνο του είναι εντυπωσιακό. Τώρα όμως, με την παροχή της ιθαγένειας, από αυτό το κομμάτι μάλλον ωφελημένο θα βγει το σύστημα, παρά ζημιωμένο.

»Υπολογίστε ότι αν “ελληνοποιηθούν” 100.000 μετανάστες αυτοί θα μπουν στο ίδιο σύστημα με τους Έλληνες εργαζομένους, δηλαδή με το βασικό μισθό των 734 ευρώ. Στoυς 100.000 μετανάστες, το δημόσιο ταμείο θα εισπράξει από εισφορές 206 εκατ. ευρώ ετησίως. Η αναγωγή σε μεγαλύτερο αριθμό “ελληνοποιήσεων” αυξάνει με αριθμητική πρόοδο το ύψος των εσόδων. Αν οι “ελληνοποιήσεις” είναι 150.000, τα έσοδα θα είναι 308 εκατ. ευρώ, αν είναι 200.000 οι “ελληνοποιήσεις”, τα έσοδα είναι 410 εκατ. ευρώ κ.ο.κ. Άρα, από την εφαρμογή των “ελληνοποιήσεων”, το σύστημα δεν έχει να χάσει, το αντίθετο μάλιστα.

Πόσοι μετανάστες υπολογίζετε ότι εργάζονται με αυτό το σύστημα ασφάλισης, δηλαδή των 80 δηλωμένων ημερομισθίων ετησίως;

Αυτό είναι άγνωστο. Δεν υπάρχει ασφαλής τρόπος υπολογισμού. Είπαμε πως υπάρχουν δυσλειτουργίες στο κράτος. Οι υπηρεσίες δεν εργάζονται όπως θα έπρεπε, με αποτέλεσμα τέτοια στατιστικά στοιχεία να μην υπάρχουν επακριβώς. Όμως, σας είπα, το μοντέλο που μελετά η κυβέρνηση, στο μέτρο που αφορά στην ασφάλιση, στα ταμεία και βεβαίως στην αδήλωτη εργασία, νομίζω ότι θα ενισχύσει σημαντικά όλο το σύστημα. Εκείνο που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα είναι το πρόβλημα που προανέφερα. Αυτό είναι σημαντικό πρόβλημα και πρέπει να εξευρεθεί λύση άμεσα. Όσο ο χρόνος περνά, το πρόβλημα θα μεγιστοποιείται.
Δικαίωμα στη ζωή

Ο επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ / ΑΔΕΔΥ κ. Σάββας Ρομπόλης σε άρθρο του για τις πολιτικές έναντι του μεταναστευτικού ζητούσε ενιαία πανευρωπαϊκή πλατφόρμα αντιμετώπισης του προβλήματος, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι οι κύριες κατευθύνσεις των πολιτικών θα πρέπει να βασίζονται σε θεμελιώδεις αρχές και κύριους άξονες που θα προσαρμόζονται στις ανάγκες όλων των ευρωπαϊκών μεταναστευτικών πολιτικών.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, τουλάχιστον 500.000 Βούλγαροι και άλλοι 270.000 από άλλες χώρες των Βαλκανίων που κατοικούν στην Ελλάδα βρίσκονται στο όριο της συνταξιοδότησης

«Ανεξάρτητα από τις εθνικές ιδιαιτερότητες και ευαισθησίες μιας χώρας, όλα τα κράτη-μέλη και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να λάβουν υπόψη τους τις ακόλουθες αρχές:
Η ασφάλεια των συνόρων αποτελεί βασικό άξονα χάραξης μεταναστευτικής πολιτικής, αλλά πρέπει να ακολουθεί και όχι να προηγείται της διαφύλαξης της εσωτερικής κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης.
Καμία μεταναστευτική πολιτική δεν μπορεί να πετύχει, εάν δεν σχεδιαστούν επιμελώς εθνικές πολιτικές ένταξης και ενσωμάτωσης των ήδη εγκαταστημένων και νόμιμων μεταναστών αλλά και εκείνων που εισέρχονται και εγκαθίστανται με νόμιμους όρους. Στο πλαίσιο μιας προοπτικής ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ανάγκη τους μετανάστες για να αποφύγει τη μείωση του εργατικού της δυναμικού, τα κράτη-μέλη θα πρέπει, μεταξύ άλλων, και για τα εξής θέματα της μεταναστευτικής πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση να αποφασίσουν:

- Τη ριζική αναμόρφωση της νομοθεσίας που διέπει το πολιτικό άσυλο.

- Τη θεσμοθέτηση ελάχιστων αρχών και απαραβίαστων κανόνων, έτσι ώστε να αποφευχθεί το asylum shopping.

- Τη σαφή ερμηνεία (σε νομικό κείμενο) των όρων «πρόσφυγας», «μετανάστης» και «οικονομικός μετανάστης».

- Τη διαδικασία εισόδου υπηκόων τρίτων κρατών στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ενιαία ασφαλή πρότυπα θεωρήσεων εισόδου, βίζας κ.λπ.).

- Τη δημιουργία ευρωπαϊκής μεθοριακής φρουράς (μορφή, χρηματοδότηση, αρμοδιότητες).

- Τη βελτίωση των κεκτημένων της Συνθήκης Σέγκεν (επιχειρησιακή συνεργασία, κοινά προξενικά γραφεία, δημιουργία βάσης δεδομένων για τις θεωρήσεις κ.λπ.).

- Τον καθορισμό των υποχρεώσεων και της υλικής βοήθειας που πρέπει να παρέχουν τα κράτη-μέλη σε όσους φτάνουν στα σύνορά τους, ανεξάρτητα από το λόγο που τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους.

Στο βαθμό που για τα προαναφερόμενα θέματα υπάρξουν σχετικές αποφάσεις, αυτό θα αποτελεί, στις νέες συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 25 κρατών-μελών, την ένταξη σταδιακής μετάβασης προς την κατεύθυνση της ευρωπαϊκής πολιτικής και κοινωνικής ρύθμισης των σύγχρονων μεταναστευτικών ρευμάτων.

Θα γίνουν, άραγε, ποτέ αυτά ή η ασάφεια και η πολυνομία βολεύει όλους τελικά; Και, αν αυτό ισχύει, ποιος πληρώνει τελικά το «μάρμαρο» των παραλείψεων και της σκοπούμενης χαώδους κατάστασης που επικρατεί σήμερα;


Σταθερή διεύθυνση permalink: http://www.efylakas.com/archives/5281

Εκτυπώσιμη μορφή

Tags: , , , ,