Πανίκος Νεοκλέους: Ένας αριστερός επαναπροσεγγιστής στη μαύρη λίστα της Επαγρύπνησης

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Τον περασμένο Ιούλιο η Σ.Ο. αναρωτιόταν…

Γιατί ο Υπουργός Παιδείας της Κύπρου και η κυβέρνηση Χριστόφια, ενώ ένας από τους διακηρυγμένους στόχους της είναι, δήθεν, η επαναπροσέγγιση και  η «καλλιέργεια κουλτούρας συμβίωσης» με τους Τουρκοκυπρίους, αρνείται να βοηθήσει συγγραφείς όπως τον Πανίκο Νεοκλέους και να προβάλει το έργο τους; Γιατί το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους -το περιεχόμενο του οποίου επικροτούν επαναπροσεγγιστές Τουρκοκύπριοι δημοσιογράφοι όπως ο Σενέρ Λεβέντ και η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ- δεν προωθείται στις σχολικές βιβλιοθήκες, και δεν θα αποτελέσει ύλη για μαθήματα ιστορίας; Μήπως διότι το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους απλώς κονιορτοποιεί την ψεύτικη και πολιτικά στρατευμένη ιστοριογραφία που προωθεί με λύσσα το Υπουργείο Παιδείας; ['Εμπροσθοφύλακας' 28/07/2009]

Μερικά από τα τότε ερωτήματα μας βρίσκουν απάντηση στην πρόσφατη συνέντευξη του Πανίκου Νεοκλέους στο δημοσιογράφο Μάριο Δημητρίου της ‘Σημερινής’ [31/01/2010]. Πιο κάτω, παραθέτουμε και ένα αποκαλυπτικό κείμενο του φίλου του Πανίκου Νεοκλέους, και πραγματικού επαναπροσεγγιστή, Τουρκοκύπριου αντικατοχικού δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ, ο οποίος αποκαλύπτει τις «προδοσίες» των Κυπρίων (Ε/κ και Τ/κ) «διανοουμένων», που ξέχασαν τον ιμπεριαλισμό, την κατοχή, τον φασισμό, και πολύ πρόθυμα εντάχθηκαν στα πλουσίως επιδοτούμενα “conflict resolution” των Αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών…

Γιατί λοιπόν οι “επαναπροσεγγιστές” του ΑΚΕΛ, της ΕΔΟΝ και του Υπουργείου Παιδείας του Ανδρέα Δημητρίου δεν βοηθούν τον Πανίκο Νεοκλέους; Μήπως διότι η γνήσια, ανιδιοτελής και πραγματικά απολυτρωτική επαναπροσέγγιση του Πανίκου Νεοκλέους δεν βοηθά στην καλλιέργεια των κοινωνικών αισθημάτων εκείνων που θα διευκολύνουν την επιβολή των διζωνικών-διχοτομικών σχεδίων που απεργάζονται οι συνωστιζόμενοι στα επιδοτούμενα σεμινάρια των ιμπεριαλιστικών “conflict resolution”;

Ο Πανίκος Νεοκλέους, αυτοπροσδιοριζόμενος «ιδεολόγος αριστερός»,
σε αντίθεση με τους «κατ’ όνομα αριστερούς» ηγέτες του ΑΚΕΛ που,
όπως λέει, αγωνίζονται «μόνο για την καρέκλα».

‘Σημερινή’
«Πανίκος Νεοκλέους: Ο ΑΚΕΛικός συγγραφέας που συγκρούστηκε με το κόμμα»
31 Ιανουαρίου 2010
Μάριος Δημητρίου

Το τελευταίο πράγμα που περιμένει κανείς ν’ ακούσει από τον 64χρονο συγγραφέα του βιβλίου «Αγνοηθέντες 1974» Πανίκο Νεοκλέους, γνωστό και δραστήριο υπέρμαχο της επαναπροσέγγισης και της φιλίας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, είναι ότι το ΑΚΕΛ, το πρωτοπόρο κόμμα αυτής της πολιτικής και γενικότερα η παρούσα Κυβέρνηση, αγνοεί συστηματικά τις πρωτοβουλίες του, που έχουν συχνά παγκύπρια και διεθνή διάσταση, αλλά και τον αντιμετωπίζει εχθρικά και προσβλητικά.

Κι όμως, αυτό ακριβώς καταγγέλλει ο κ. Νεοκλέους, συνταξιούχος εκπαιδευτικός - πρώην καθηγητής Μηχανολογίας σε Τεχνικές Σχολές - πρώην μέλος του ΑΚΕΛ με σπουδές με υποτροφία στη Μόσχα, αυτοπροσδιοριζόμενος «ιδεολόγος αριστερός», σε αντίθεση με τους «κατ’ όνομα αριστερούς» ηγέτες του ΑΚΕΛ που, όπως λέει, αγωνίζονται «μόνο για την καρέκλα».

Η απουσία της Κυβέρνησης
Ο Πανίκος Νεοκλέους κατονομάζει ως τελευταίο κρούσμα αυτής της συμπεριφοράς σε βάρος του, την άρνηση της Κυβέρνησης να επιχορηγήσει το πολύ επιτυχημένο βιβλίο του «Αγνοηθέντες 1974» και την «εκκωφαντική» σιωπή, αδιαφορία και απουσία της, τόσο για το ίδιο το βιβλίο όσο και για την ιστορική συνάντηση δύο από τους πρωταγωνιστές του, του Ελληνοκύπριου Γιάννη Μαραθεύτη και του Τουρκοκύπριου Φετχί Ακιντζί στη Λεύκα, στις 29 Αυγούστου 2009. Να υπενθυμίσουμε ότι οι δύο άντρες βρέθηκαν αντιμέτωποι ως στρατιώτες στη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στο πεδίο μάχης της Λεύκας, όταν ο Μαραθεύτης τραυματίστηκε στο κεφάλι από σφαίρα που πυροβόλησε ο Ακιντζί.

Οι συναντήσεις των δύο πρώην εχθρών
Η αφήγηση του Γιάννη Μαραθεύτη για τη μάχη αυτή και για τον τραυματισμό του, περιλαμβάνεται στο μεταφρασμένο στην Τουρκική βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους. Τη διάβασε ο Φετχί Ακιντζί, που αναγνώρισε σε αυτήν τον εαυτό του και τον Ελληνοκύπριο στρατιώτη, που για 35 χρόνια νόμιζε πως είχε σκοτώσει. Ο Τουρκοκύπριος πρώην στρατιώτης τηλεφώνησε στον Πανίκο Νεοκλέους και τον παρακάλεσε να τον φέρει σε επαφή και να τον βοηθήσει να συναντήσει τον Γιάννη Μαραθεύτη, πράγμα που έγινε.. «Κανόνισα την πρώτη συνάντηση μεταξύ τους στις 6 Αυγούστου στην οδό Λήδρας, χωρίς την παρουσία δημοσιογράφων», μας είπε ο Πανίκος Νεοκλέους. «Ο Ακιντζί έφερε μαζί του και ένα δενδρύλλιο ελιάς, αγκαλιάστηκαν και μίλησαν σαν δυο παλιοί φίλοι». Η δεύτερη συνάντηση έγινε στην παρουσία δημοσιογράφων στις 29 Αυγούστου, στην κατεχόμενη Λευκωσία και στη συνέχεια με τη συνοδεία δεκάδων δημοσιογράφων απ’ όλο τον κόσμο, στον τόπο του τραυματισμού του Μαραθεύτη, στη Λεύκα. Εκεί κατέθεσαν στεφάνι ελιάς η 7χρονη κόρη του Φετχί Ακιντζί και τα εγγονάκια του Πανίκου Νεοκλέους τεσσάρων και δύο χρονών, αντίστοιχα. Εικόνες από την εκδήλωση και τη συμφιλίωση των δύο πρώην εχθρών μεταδόθηκαν την ίδια νύχτα στο ΣΙΓΜΑ και στο ΡΙΚ, ενώ είχε εκτενή κάλυψη στις εφημερίδες, στην Κύπρο, στην Ελλάδα, στην Τουρκία, στην Ευρώπη και στην Αμερική.

Μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία
Από την εκδήλωση απουσίαζε η κυπριακή κυβέρνηση και όταν ρωτήσαμε σχετικά τον Πανίκο Νεοκλέους, μας παρέπεμψε σε σχετική επιστολή-διαμαρτυρία του προς τον Πρόεδρο Χριστόφια, στον οποίο γράφει μεταξύ άλλων: «Η όλη εκδήλωση ήταν ένας ύμνος στην ειρήνη και την επαναπροσέγγιση. Δυστυχώς και πάλι εντελώς απούσα η δική σας Κυβέρνηση. Ούτε ένα τηλεφώνημα από κανένα σας. Και, όμως, εσείς με κάθε ευκαιρία διατυμπανίζετε ότι είστε υπέρμαχος της ειρήνης και της επαναπροσέγγισης. Στον τόπο μας έχει συμβεί κάτι, που ίσως να είναι μοναδικό στον κόσμο. Εμείς σας δώσαμε ένα ισχυρότατο όπλο ενάντια στην τουρκική προπαγάνδα και εσείς το αφήσατε να περάσει ανεκμετάλλευτο. Δυστυχώς εσείς, για δικούς σας λόγους τους οποίους εγώ γνωρίζω καλά, αφήσατε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Σας πληροφορώ ότι εμείς θα συνεχίσουμε την ωραία αυτή προσπάθεια. Εσείς μπορείτε να μείνετε και πάλι μακριά…». Όπως είναι γνωστό, λίγο αργότερα το Κίνημα Οικολόγων και Περιβαλλοντιστών οργάνωσε εκδήλωση τιμής για τον συγγραφέα και τους Ακιντζί και Μαραθεύτη, και την τελευταία στιγμή παρέστη σε αυτήν ο υπουργός Παιδείας Ανδρέας Δημητρίου «για λόγους σκοπιμότητας», όπως κατήγγειλε ο κ. Νεοκλέους.

Ο ανελέητος πόλεμος
Αλλά ποιοι είναι οι λόγοι που το ΑΚΕΛ «άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη»; Οι λόγοι, όπως μας είπε ο Πανίκος Νεοκλέους, πάνε πολύ παλιά τον Ιανουάριο 1991, όταν το ΑΚΕΛ του έκανε πρόταση να βάλει υποψηφιότητα για το κόμμα στις βουλευτικές εκλογές. «Τους ευχαρίστησα, αλλά αρνήθηκα την πρότασή τους, γιατί, όπως τους εξήγησα, δεν θα μπορούσα να ευθυγραμμιστώ μαζί τους και να σιωπήσω, όπως κάνουν όλα τα στελέχη, σε περίπτωση που διαφωνήσω μαζί τους σε κάποιο ζήτημα. Στην αρχή προσπάθησαν να με μεταπείσουν, αλλά όταν είδαν ότι το εννοούσα, από τότε άρχισαν εναντίον μου έναν ανελέητο πόλεμο κατασυκοφάντησης και σπίλωσης. Έτυχε εκείνο το διάστημα να χωρίσω από τη σύζυγό μου και να φροντίζω μόνος μου τα δύο παιδιά μου, που ήταν τότε 16 και εννέα χρονών, και αντί να με βοηθήσουν οι σύντροφοι σε αυτή τη δύσκολη στιγμή της ζωής μου, με πολέμησαν αλύπητα, με κακολογούσαν ότι είμαι «πελλός» επειδή διαφωνούσα με το θεσμό του Ενιαίου Λυκείου και για άλλες απόψεις μου στα εκπαιδευτικά ζητήματα, για τα οποία αρθρογραφούσα συχνά στις εφημερίδες. Στη διάρκεια της υπηρεσίας μου στις Τεχνικές Σχολές, οργάνωνα εκθέσεις ζωγραφικής, εκδηλώσεις επαναπροσέγγισης με τους Τουρκοκυπρίους και άλλες πολιτιστικές πρωτοβουλίες. Στη δεκαετία 1980, επειδή ήμουν ακόμα μέλος του ΑΚΕΛ όταν οργάνωνα τέτοιες εκδηλώσεις, έρχονταν με τα λουλούδια. Αλλά μετά το 1991 και την άρνησή μου να βάλω υποψηφιότητα, έπρεπε να μου ψήσουν το ψάρι στα χείλη».

«Τους βρίσκω πάντα μπροστά μου»
ΠΑΝΙΚΟΣ Νεοκλέους: «Από τη μέρα που έφυγα από το ΑΚΕΛ, ό,τι κάνω τους βρίσκω πάντα μπροστά μου. Εγώ δεν ήμουν ποτέ φανατικός, αν ήμουν φανατικός δεν θα έφευγα τελικά από το κόμμα. Ήμουν και είμαι ιδεολόγος, και πιστεύω μέχρι σήμερα ότι ο σοσιαλισμός είναι ένα καλό κοινωνικό σύστημα. Αλλά πρέπει να βρεθούν οι σωστοί ηγέτες να εφαρμόσουν το σοσιαλισμό, που είναι βασικά η διδασκαλία του Χριστού. Όμως η σημερινή ηγεσία του ΑΚΕΛ είναι αριστερή; Είδες εσύ ποτέ εκατομμυριούχους κομμουνιστές; Ε, δεν είναι λίγοι οι εκατομμυριούχοι κομμουνιστές στην Κύπρο. Ξέρω κομματικό στέλεχος που έχει ολόχρονα ενοικιασμένη σουίτα σε γνωστό πολυτελές ξενοδοχείο. Πολλοί άνθρωποι με προσωπικότητα και τιμιότητα εγκατέλειψαν το κόμμα αυτό. Τα στελέχη πάντα φοβούνται την ελευθερία της γνώμης και πάντα ακολουθούν κατά γράμμα αυτά που λέει ο ηγέτης του κόμματος. Αν δεν το κάνεις, είσαι μαυροπινακισμένος και αν μπεις στη μαύρη λίστα της Επαγρύπνησης του ΑΚΕΛ, είσαι χαμένος, αλίμονο στη μοίρα σου κι αυτό προσπάθησαν να κάνουν μαζί μου».

«Στο στόχαστρο μερικών καιροσκόπων»
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ επιστολής ημ. 16 Σεπτεμβρίου 2009, του Πανίκου Νεοκλέους, προς τον Πρόεδρο Χριστόφια: «Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε, είμαι ο Πανίκος Νεοκλέους. Ίσως να με θυμάστε όταν πριν από 46 τόσα χρόνια, σαν ενεργό μέλος της ΕΔΟΝ, επισκεπτόμουν το χωριό σας το Δίκωμο. Τότε ήμουν εγώ 18 χρονών και εσείς 17. Τότε με περιμένατε στο καφενείο του χωριού σας, για να κάνω κινηματογραφικές προβολές ενάντια στον πόλεμο στο Βιετνάμ. Όπως και τότε έτσι και στα επόμενα 38 χρόνια, δεν ήταν λίγες οι φορές που η ζωή μου κινδύνευσε για το κόμμα. Ίσως να θυμάστε τους αγώνες μου για την επαναπροσέγγιση μαζί με τους Τουρκοκύπριους καλλιτέχνες για 20 τόσα χρόνια, στα κατεχόμενα, στις ελεύθερες περιοχές, αλλά και στο εξωτερικό. Και πάλι η ζωή μου βρέθηκε σε κίνδυνο από τους εξτρεμιστές και στις δύο κοινότητες. Δυστυχώς, τα τελευταία 17-18 χρόνια βρέθηκα στο στόχαστρο μερικών καιροσκόπων μελών του κόμματος, οι οποίοι είτε από ζήλια, είτε από άλλα προσωπικά συμφέροντα με κυνήγησαν, με αποτέλεσμα να υποφέρω τόσο στην προσωπική μου ζωή όσο και την επαγγελματική».

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

‘Πολίτης’
«Προδοσίες διανοουμένων στην Κύπρο»
15 Οκτωβρίου 2009, σελ. 13
Şener Levent

Τόσες πολλές δικοινοτικές διαλέξεις και συναντήσεις. Τόσα πάνελ. Τόσες εκδηλώσεις και ομάδες. Ακαδημαϊκοί, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι, ιστορικοί. Αμέτρητες έρευνες, μελέτες, αναλύσεις. Και δεν ωφέλησαν σε τίποτα, σε απολύτως τίποτα; Απ’ ό,τι φαίνεται, σε τίποτα δεν ωφέλησαν.

Βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο. Μάλιστα έχουμε πάει ακόμη πιο πίσω. Παρά ταύτα, το ύφος αυτής της ομάδας των διανοουμένων είναι αξεπέραστο. Πίστεψαν ότι είναι «σημαντικοί άνθρωποι». Γνωρίζουν μυστικά τα οποία δεν γνωρίζουν οι συνηθισμένοι, οι απλοί άνθρωποι. Αυτά που κρατούνται μυστικά στα ανώτερα δώματα. Μυστικά που δεν λέχθηκαν σε κανέναν άλλον, εκτός από αυτούς. Επικοινωνούν μέσω ενός τηλεφώνου με τα «σημαντικά» άτομα. Δειπνούν μαζί τους. Θαμώνες των διπλωματικών δεξιώσεων και των κοκτέιλ.

Σε μια συνηθισμένη συγκέντρωση κάνουν πνεύμα σε όλους και μπορεί να τους πουν το εξής: «Εσείς δεν το ξέρετε, αλλά αυτή η δουλειά τέλειωσε πριν έξι μήνες, απέμειναν μόνο οι υπογραφές». Αν ο άνθρωπος είναι κολλητός με άτομα που έχουν εξουσίες και αρμοδιότητες, σίγουρα έχουν κάποια αξία αυτά που λέει.
Γιατί να μην έχουν; Αν του τα έχει ψιθυρίσει ο μάστορας της υπόθεσης, σας κάνει τη χάρη και τα λέει και σε εσάς. Να τον αγνοήσουμε;

Από τη μέρα που εμφανίστηκαν οι ομάδες Conflict Resolution, υπήρξαν πολλές εξελίξεις προς αυτή την κατεύθυνση. Σχηματίστηκαν πάρα πολλές δικοινοτικές ομάδες. Ειδικά μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πηγαινοέρχονται στους δρόμους των Βρυξελλών. Τα εισιτήρια και η φιλοξενία πληρώνονται από τον χορηγό, ενώ το χαρτζιλίκι από τη δική τους τσέπη. Από την άλλη, έχουμε μπει και στην εποχή των πρότζεκτ. Διοργανώνεις μια εκδήλωση. Δικοινοτική. Μια διάλεξη. Ένα σεμινάριο. Μια επίσκεψη σε χωριό. Δεν υπήρξε ποτέ ένα λαμπερό δίγλωσσο περιοδικό. Αρκεί να συμβάλλει στην ειρήνη και στη λύση. Μήπως δεν τέλειωσε η περίοδος του Ψυχρού Πολέμου; Ε, δίδεται στις οργανώσεις και ο βαθμός «των πολιτών»! Μια μέρα ξαφνικά άρχισαν να χρησιμοποιούν όλοι αυτή τη λέξη μπροστά από το όνομά τους. Σαν να άλλαξαν κέλυφος μέσα σε μια νύκτα. Έγιναν NGO. Ή ΜΚΟ. Φύτρωσαν παντού, σαν μανιτάρια.

Όσοι γενναίοι αριστεροί διαθέταμε, αφού έπαψαν να ελπίζουν ότι μια μέρα θα γυρίσει πίσω ο Καρλ Μαρξ, αγκάλιασαν ως σωτήρα τον ιμπεριαλισμό, που κάποτε θεωρούσαν τον μεγαλύτερο εχθρό. Για το Ιράκ δεν έκλαψαν καθόλου, δεν έχυσαν ούτε σταγόνα δάκρυ όπως έκαναν μετά τους Δίδυμους Πύργους. Ούτε για τους πεινασμένους στο Νταρφούρ έκλαψαν. Ερωτοτροπούν με τους Αμερικανούς και τους ‘Αγγλους αντιπροσώπους που πηγαινοέρχονται και το παίζουν απόστολοι των σχεδίων που ετοιμάζουν εκείνοι. Και έκαναν και νέες ανακαλύψεις για την ιστορία. Είπαν ότι δεν είναι ο ιμπεριαλισμός ο κύριος υπεύθυνος γι’ αυτή την αιματοχυσία, γι’ αυτή τη διαίρεση.

Τυγχάνουν μεγάλης εκτίμησης όσοι δεν θέλουν να φύγει ο τουρκικός στρατός από το νησί, υποστηρίζουν συνεχώς τις εγγυήσεις και λένε ότι οι ελληνικές διοικήσεις στο νότο φταίνε πάντοτε και δεν επιθυμούν τη λύση. Τους δόθηκε μια καρέκλα σε κάθε διεθνή πλατφόρμα.

Παραγκωνίστηκαν όσοι λένε ότι η Τουρκία είναι κατοχική δύναμη, φιμώθηκαν όσοι ζητούν μιαν ανεξάρτητη και ενωμένη Κύπρο. Εκείνοι που επιδιώκουν την αβάντα της λύσης και της ειρήνης, αντί να επιδιώκουν την ίδια τη λύση και την ειρήνη, τρώνε από το καϊμάκι της μη λύσης, ακριβώς όπως κάνουν οι λαθρέμποροι του νησιού. Έγιναν και αυτοί άνθρωποι χάρη σε αυτή τη μη λύση! Οι μεγάλοι μάστορες της λύσης! Τα σημαντικά άτομα που ξέρουν μυστικά, τα οποία δεν ξέρει κανείς. Οι συμβουλάτορες. Πηγαινοέρχονται μέσω της Πράσινης Γραμμής σαν τους φιγουρατζήδες πλούσιους που γυρίζουν με τις κάντιλάκ τους στις φτωχογειτονιές της Ινδίας.

Το νησί είναι μπαρουταποθήκη. Στρατός πάρα πολύς. Το Βαρώσι το τρώνε τα φίδια. Τα οδοφράγματα που μας χωρίζουν ακόμη είναι όρθια. Όμως, το ύφος τους είναι αξεπέραστο. Τουλάχιστον να ωφελούσε και σε κάτι.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

‘Κύπρος - Kibris - Cyprus Indymedia’
«Προδοσίες διανοουμένων στην Κύπρο»
16 Οκτωβρίου 2009

Πιστεύουμε πως η πορεία του Σενέρ Λεβέντ, γνήσιου Αριστερού και αντι-ιμπεριαλιστή ΤουρκοΚύπριου, ως μιά φωνή ειλικρίνειας και ανθρωπιάς μες το δημόσιο λόγο, κατέχει σημασία που διαρκώς αυξάνεται - ιδίως μέσα στο κλίμα του παρόντος έτους όταν έχει κυριαρχήσει η ψευτιά, υποκρισία και θεσμοθετημένος ανθελληνισμός στις διακηρύξεις των “Φωστήρων” της ελληνόγλωσσης Αριστεράς.

Τα λόγια του Σενέρ φωτίζουν το βόθρο που μας περιβάλλει: οι ψευδο-αριστερές συνθηματολογίες της ηγεσίας έχουν επιφέρει συσκότιση και των πιό απλών νοημάτων. Η παλαβωμάρα έχει καταστεί ομαλότητα. Ποιός θα μπορούσε ποτέ να προβλέψει πως η Αριστερά “μας” θα προέτεινε στις δυνάμεις κατοχής λύση με την οποία οι ψήφοι των Κυπρίων θα ζυγίζονται κατά ράτσα, και πως η ψήφος ενός Κυπρίου πολίτη μιάς ράτσας θα μετρά γιά τέσσερεις ψήφους Κυπρίων της άλλης ράτσας; Συν την γεωγραφική διχοτόμηση της Διζωνικής “λύσης” που προωθούν δεν μας διχοτομεί σε ανώτερη και κατώτερη ράτσα τούτη η πρόταση; Ο ψήφος ενός να μετρά γιά τέσσερεις; Τι είδους ψευδο-Αριστερά είναι οι άνθρωποι τούτοι; Δεν σημαίνουν τίποτα πλέον οι αρχές του Σοσιαλισμού γιά τού’ν τους ηγέτες; Σαφώς ΟΧΙ.

Προσθέσαμε εμείς το έντονο χρώμα σε μερικές φράσεις του Σενέρ στο κείμενο του γιά να τονίσουμε κάποια μηνύματα τα οποία αφορούν κυρίως την ηγεσία της ελληνόγλωσσης Αριστεράς και τους αλάζονες Κυπριο-εθνικιστές ρατσιστές της “ανεξάρτητης αριστερής διανόησης” που τους υποστηρίζουν. Γιά αυτούς, ούτε ο Σοσιαλισμός, ούτε η αγάπη γιά μητέρα Πατρίδα έχουν οποιαδήποτε σημασία πλέον. Αλλά οι κινήσεις των καθορίζουν το αν θα επιβιώσουμε εμείς ή το αν θα χαθούμε σε μιά ολοκλήρωση της ιμπεριαλιστικής γενοκτονίας εις βάρος μας. Βεβαίως ο Σενέρ γράφει εννοώντας αμφότερες τις ηγεσίες Αριστεράς της ΤουρκοΚυπριακής και της ΕλληνοΚυπριακής κοινότητας.

Αλλά εμείς όμως λέμε η κάθε Αριστερά ας χειριστεί τους δικούς της προδότες. Εμείς πως θα χειριστούμε τους δικούς μας;

Πως θα απεγκλωβιστεί ο λαός μας από τον βόθρο και σκοταδισμό που μας έχουν επιβάλει τα κούφια και παραπλανητικά συνθήματα;

Ομάδα Σύνταξης Ενδο~Μήδεια / Cyprus IndyMedia
http://CyprusIndymedia.org