| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΑΡΧΕΙΟ | ENGLISH  
Οικοσελίδα » ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΟΣ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ

Αρλούμπες οι πληροφορίες του Μακάριου Δρουσιώτη για το Τζιάος

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Μετά από απαίτηση αναγνωστών μας, αναδημοσιεύουμε το γνωστό άρθρο του ακαδημαϊκού Κώστα Μαυρίδη, το οποίο έχουν επικαλεστεί αρκετοί επώνυμοι και ανώνυμοι αρθρογράφοι στην Κύπρο, και στο οποίο τίθενται σοβαρά ερωτήματα για το πως ο δημοσιογράφος Μακάριος Δρουσιώτης έφτασε στο συμπέρασμα πως «έξι ώρες» πριν από την εκτέλεση των Ελληνοκυπρίων στο Τζιάος είχαν δήθεν εκτελεστεί Τουρκοκύπριοι «με τον ίδιο τρόπο». Υπενθυμίζουμε πως ο δημοσιογράφος ακόμη δεν έχει απαντήσει.

Μεταφέρουμε επίσης την επώνυμη μαρτυρία του τότε έφεδρου υπολοχαγού της Εθνικής Φρουράς Χριστόδουλου Γρουτίδη, η οποία ανατρέπει την ιστορία όπως την “μαγείρεψε” ο Μακάριος Δρουσιώτης.

Αν η επώνυμη μαρτυρία Γρουτίδη ευσταθεί, εύλογα τίθεται το ερώτημα: Γιατί ο κ. Δρουσιώτης επικαλείται ανώνυμη μαρτυρία ['Πολίτης', 15/08/2009], η οποία ουσιαστικά εξισώνει το οργανωμένο έγκλημα του τουρκικού στρατού και καλλιεργεί αχρείαστες ενοχές στην ελληνοκυπριακή πλευρά; Και αφού ο κ. Γρουτίδης επώνυμα διαψεύδει τα όσα ισχυρίζεται ο ανώνυμος μάρτυρας του κ. Δρουσιώτη, γιατί ο τελευταίος εμμένει στην εκδοχή του, με συμψηφιστικές μάλιστα ψευδοδικαιολογίες του τύπου «για μας, ο εθνικισμός, είτε φοράει κόκκινα είτε γαλάζια, είναι ο ίδιος» ['Πολίτης', 18/08/2009];  Μήπως για να διευκολυνθεί η “χώνεψη” αυτών που μαγειρεύονται, μεταξύ άλλων, και στα φαγοπότια Ντάουνερ-Δρουσιώτη, δηλαδή του επερχομένου “Σχεδίου Ταλάτ”;

Υ.Γ. Υπενθυμίζουμε επίσης πως ενώ ο κ. Δρουσιώτης δεν ζητά συγγνώμη για την ανώνυμη “μαρτυρία” των «έξι ωρών», επιμένει να θεωρεί την αποκάλυψη της τουρκοκυπριακής εφημερίδας ‘Αφρίκα’ για εκτέλεση 320 Ελληνοκυπρίων ως “δημοσιογραφικά σκουπίδια” (!), και για τούτο τον έχει ξεμπροστιάσει δημόσια και ο Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ.

Μακάριος Δρουσιώτης

‘Φιλελεύθερος’
«Φτάνει πια τόση «αλήθεια» για το Τζιάος!»
29 Αυγούστου 2009
Κώστας Μαυρίδης (Ακαδημαϊκός)

Το φρικιαστικό έγκλημα της εν ψυχρώ δολοφονίας των 5 Ελληνοκυπρίων συγκλόνισε την κοινή γνώμη σε Κύπρο (ακόμη και Τ/κ εξέφρασαν τον αποτροπιασμό τους), Ελλάδα και αλλού. Μερικές μέρες μετά την αποκάλυψη του εγκλήματος, δύο δημοσιεύματα στον «Πολίτη» (15.8.09 και 18.8.09 με τίτλο «Η αλήθεια για το Τζιάος») του ιδίου δημοσιογράφου (Μ. Δρουσιώτη ο οποίος αρθρογραφεί και στην αθηναϊκή «Ελευθεροτυπία»), ανέφεραν ότι κάποιος Ανθυπολογαχός της Εθνικής Φρουράς το 1974 με τον οποίο γνωρίζονται, επικοινώνησε ΤΩΡΑ μαζί του και «έδωσε την πληροφορία πως έξι ώρες πριν το μαρτυρικό τέλος των πέντε αιχμαλώτων, εκτελέστηκαν με τον ίδιο τρόπο τέσσερις Τουρκοκύπριοι» στην ίδια περιοχή. Σημειώστε την ακρίβεια των έξι ωρών! Ο «πληροφοριοδότης» ζήτησε να μην δημοσιευτεί το όνομά του. Αυτά όλα σύμφωνα με το δημοσιογράφο της εφημερίδας.

Την αξιοπιστία του δημοσιογράφου που επέλεξε να προβάλει την «πληροφορία» από κάποιον που δεν μας αποκαλύπτει το όνομά του και υποχρεωτικά πρέπει να εμπιστευτούμε το δημοσιογράφο, επαφίεται στον καθένα να την αξιολογήσει. Πάντως, όπως εξηγούμε πιο κάτω, η «πληροφορία» είναι προϊόν στρέβλωσης,  φαντασίωσης ή σκόπιμης απάτης που απαιτεί παρέμβαση της Επιτροπής Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας ή και λήψη νομικών μέτρων.

Για τη δολοφονία των 5 Ελληνοκυπρίων, δεν υπάρχει πουθενά οποιοδήποτε αδιάσειστο στοιχείο ή έστω μαρτυρία, που να καταδεικνύει την ακριβή ώρα εκτέλεσής τους. Ούτε υπάρχει επιστημονική μέθοδος που εντοπίζει την ώρα δολοφονίας που συνέβηκε πριν 35 χρόνια. Ο σημερινός «πληροφοριοδότης» έμαθε για την εκτέλεση των 5 όπως όλοι μας πρόσφατα, μετά τον εντοπισμό των οστών τους σε πηγάδι. Ούτε γνώριζε τότε, ούτε έμαθε σήμερα με κάποιο τρόπο την ώρα δολοφονίας τους. Πως γίνεται, λοιπόν, να γνωρίζει την ακριβή ώρα διάπραξης του εγκλήματος, τη στιγμή που παραμένει απροσδιόριστη; Και πως ένας δημοσιογράφος που παρουσιάζεται ως ερευνητής με ιστορικό να αναλύει εξαντλητικά πληροφορίες και να διεισδύει σ΄ αυτές για να αποκαλύψει την «αλήθεια για το Τζιάος», πρόβαλε μια τέτοια «πληροφορία», χωρίς καν να διερωτηθεί για το πως «εντόπισε» την ώρα εκτέλεσης των 5 ο «πληροφοριοδότης» του;

Αν σκοπός των δημοσιευμάτων ήταν να δημιουργηθούν εντυπώσεις ότι οι πέντε έπαθαν αυτό που οι ίδιοι ή κάποιοι άλλοι Ελληνοκύπριοι έκαναν έξι ώρες προηγουμένως στην ίδια περιοχή  σε Τουρκοκύπριους, το έχει καταφέρει. Και το έχει καταφέρει με τρόπο που ο τουρκικός στρατός να απαλλάσσεται της ευθύνης και το θέμα να παρουσιάζεται ως άλλη μια «εξίσωση» των δύο κοινοτήτων, αυτή τη φορά μέσω των… αλληλοσκοτωμών. Σε  ευθυγράμμιση με τις ψευδολογίες του Ντενκτάς για να απαλλάξει τα «ένδοξα μεχμετζίκ».

Μετά τα δύο δημοσιεύματα, άλλος Ανθυπολοχαγός που υπηρετούσε στο 398 Τάγμα της Ε.Φ. που επιχειρούσε τότε στην περιοχή του Τζιάος (επώνυμα και ενσυνείδητα όπως χαρακτηριστικά υποδεικνύει στις 19.8.09) δίνει τη δική του μαρτυρία. Για το πρώτο δημοσίευμα του «Πολίτη», όπως ο ίδιος τα είδε, «τα γεγονότα είναι εντελώς διαφορετικά». Για το δεύτερο, υποδεικνύει ότι «δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα». Ποιος όμως θα ανατρέψει τις εντυπώσεις και το κακό που προκλήθηκε από «πληροφορίες» που βασίστηκαν στη στρέβλωση ή την φαντασίωση;

Δεν είναι βέβαιο αν ποτέ μάθουμε όλα τα γεγονότα και την ακριβή αλήθεια. Από τις ως τώρα πληροφορίες, είναι βέβαιο ότι δημοσιεύματα του τύπου «Η αλήθεια για το Τζιάος» δεν υπηρετούν την αλήθεια και πιθανόν να εκκινούν από κίνητρα και απωθημένα που μόνο ψυχολογικές αναλύσεις μπορούν να εξηγήσουν. Όσοι όμως πραγματικά νοιαζόμαστε για να αποκαλυφθεί «η αλήθεια για το Τζιάος», δεν εξισώνουμε εγκλήματα για να απαλλάσσονται οι φονιάδες όποιας εθνικότητας και να είναι. Διότι μόνο μέσα από πανανθρώπινες αρχές και δικαιοσύνη μπορούμε να λυτρωθούμε από το παρελθόν και να συμβιώσουμε Ε/κ και Τ/κ.

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

‘Πολίτης’
«Για το 398 ΤΠ και το Τζιάος: Ενσυνειδήτως* και επωνύμως**
»
19 Αυγούστου 2009, σελ. 11
Χριστόδουλος Γρουτίδης

Τις τελευταίες μέρες, λόγω της ταυτοποίησης των οστών των πέντε Ε/Κ που εκτελέστηκαν στο Τζιάος, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας συζητήσεις για τα τότε γεγονότα. Θεωρώ χρέος μου να καταθέσω, συνοπτικά και σημειολογικά, τα ακόλουθα:

1. Η ανωνυμία δεν πρέπει να καταστεί «μόδα» και να καθορίσει ώς ένα βαθμό την ιστορία του 1974. Οι απόψεις πρέπει να κατατίθενται επώνυμα, αφού ανωνύμως ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Για παράδειγμα, στο «Φιλελεύθερο» δημοσιεύτηκε στις 12/8 μαρτυρία ανωνύμου λοχία, από την ανάγνωση της οποίας δεν αντλείται καθαρό νόημα, αλλά υπάρχουν και ανακρίβειες, όπως: «Στην περιοχή υπήρχε και στρατόπεδο κοντά. Δεν υπήρχε ούτε ένας αξιωματικός. Ήταν απού φύγει ? φύγει, για να γλιτώσει ο καθένας το τομάρι του». Η κατηγορία είναι βαρύτατη, γενική και αόριστη. Είναι πάνω από όλα λανθασμένη. Οι ε/κ δυνάμεις δεν είχαμε στρατόπεδο, ούτε η διοίκηση έκανε χρήση του στρατοπέδου που είχαν οι Τούρκοι στο Τζιάος. Το κυριότερο: Κανένας αξιωματικός δεν έφυγε «για να γλιτώσει το τομάρι του». Όλοι βιώσαμε με τον ίδιο τρόπο τα γεγονότα και τους κινδύνους. Υπάρχει μία τάση να επιρρίπτονται αόριστα και ατεκμηρίωτα όλες οι ευθύνες στους αξιωματικούς, κυρίως στους εξ Ελλάδος. Αισθάνομαι χρέος, παρόλο ότι κανένας δεν του έχει καταλογίσει οτιδήποτε, να υπερασπιστώ ευθαρσώς τον τότε διοικητή μας, αντισυνταγματάρχη Γεώργιο Μπριτζολάκη.

2. Ο Μπριτζολάκης είχε μέσα του ατόφια την κρητική λεβεντιά. Διακινδύνευσε τη ζωή του εξίσου ή και περισσότερο από εμάς. Στις επιχειρήσεις που έγιναν από τις 20 ? 22 Ιουλίου διοίκησε το τάγμα από την πρώτη γραμμή, όχι από τα μετόπισθεν. Τον θυμάμαι στα υψώματα του Τζιάους, κάποια στιγμή, να βρίσκεται 15-20 μέτρα μπροστά από όλους μας και να δίδει οδηγίες όρθιος. Του φώναξα: «Πέσε κάτω κ. Διοικητικά, θα σε σκοτώσουν οι Τούρκοι». Κι αυτός: «Εμένα δε με πιάνουν οι σφαίρες».

3. Στις 14 Αυγούστου, το 398 ΤΠ βρισκόταν κυρίως μέσα στο Τζιάος, το μισό του οποίου είχαμε καταλάβει τον πρώτο γύρο. Ήμουν, μάλλον, ο τελευταίος με τον οποίο ο Μπριτζολάκης επικοινώνησε με το ενσύρματο τηλέφωνο για να μου δώσει την εντολή υποχώρησης. Είχαμε την εξής συνομιλία: «Κύριε Γρουτίδη ? συνήθης προσφώνησή του – είμαι ο διοικητής σου. Να συμπτυχθούμε αμέσως προς το Μαραθόβουνο. Στείλε ένα φαντάρο να ειδοποιήσει και τον Γιαννή μπροστά». «Κύριε διοικητά, περιμένω εντολή για επίθεση και εσείς μου λέτε οπισθοχώρηση;» «Αυτά που σου λέω, Γρουτίδη παιδί μου, και κοίταξε μην καταστεί η σύμπτυξη άτακτος φυγή. Κόβω το τηλέφωνο». Με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, έδωσε τις οδηγίες οπισθοχώρησης σε όλα τα τμήματα του τάγματος. Εάν σε κάποιους αυτές δεν έφτασαν, δεν ευθύνεται ο ίδιος. Το μεγάλο πρόβλημά μας, όμως, ήταν αλλού. Στον, μάλλον, λανθασμένο σχεδιασμό από το ΓΕΕΦ για το ρόλο του 398 ΤΠ στο δεύτερο γύρο και στην απουσία έγκαιρης πληροφόρησης για το τι συνέβαινε στην περιοχή της Μιας Μηλιάς. Το πρώτο στοιχείο μας εγκλώβισε στο Τζιάος, το δεύτερο κατέστησε την οπισθοχώρηση επείγουσα και ανοργάνωτη.

4. Σε άρθρο του στον «Π» το Σάββατο 15 Αυγούστου, ο Μ. Δρουσιώτης αναφέρεται σε ανώνυμη μαρτυρία, με βάση την οποία «έξι ώρες πριν το μαρτυρικό τέλος των πέντε αιχμαλώτων, εκτελέστηκαν με τον ίδιο τρόπο τέσσερις Τ/Κ». Η μαρτυρία ανήκει σε αυτόπτη μάρτυρα. Η δική μου εκδοχή για τα γεγονότα είναι εντελώς διαφορετική. Στις 14 Αυγούστου το τάγμα υποχώρησε «άρον- άρον». Κανένας Τ/Κ δε συνελήφθη αιχμάλωτος, πόσω μάλλον να εκτελέστηκαν τέσσερις. Όπως μου λέχθηκε από τον κ. Δρουσιώτη πρόκειται για λάθος και η μαρτυρία αναφέρεται στις 22 Ιουλίου. Όλες οι τότε διαθέσιμες πληροφορίες και συζητήσεις συνέκλιναν στο ακόλουθο γεγονός: Κατά τη διάρκεια της επίθεσής μας στο Τζιάος στις 22 Ιουλίου, τέσσερις Τ/Κ – σε άλλο σημείο από αυτό που επιχειρούσε η διμοιρία μου – παρέμειναν πάνω στα υψώματα. Ενώ δεχόντουσαν επίθεση, σηκώθηκαν και πυροβόλησαν, τραυματίζοντας στην παλάμη έναν Ε/Κ στρατιώτη. Αμέσως παράτησαν τα όπλα τους και ανασήκωσαν τα χέρια. Μέσα σε εκείνες τις συνθήκες πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν όλοι.

5. Προσφέρθηκα και προσφέρομαι να συνομιλήσω με τον ανθυπολοχαγό που έδωσε εκείνη τη μαρτυρία. Να καταλήξουμε σε κοινό συμπέρασμα για τα γεγονότα και στη συνέχεια ας δώσει ο καθένας τη δική του ερμηνεία.

6. Στη δική μου ερμηνεία είμαι κατηγορηματικός. Η περίπτωση των Τ/Κ στους οποίους εγώ αναφέρομαι, ούτε παραλληλίζεται ούτε προσομοιάζει με την εκτέλεση των πέντε Ε/Κ. Η περίπτωσή τους αφορά εκτέλεση σε ώρα μάχης υπό εξέλιξη και αφού προηγήθηκαν πυροβολισμοί και τραυματισμός Ε/Κ στρατιώτη. Αντίθετα με όλα όσα συνέβηκαν με τους πέντε Ε/Κ, κανένας ανώτερος αξιωματικός δεν παρέλαβε τους Τ/Κ σαν αιχμαλώτους, κανένας δεν τους παρέδωσε παρακάτω για φύλαξη και κανένας δεν τους εκτέλεσε εν ψυχρώ.

7. Και εάν ακόμη κάποιος θεωρεί ότι ο θάνατος των τεσσάρων Τ/Κ μπορούσε ή έπρεπε να αποφευχθεί, οποιοσδήποτε παραλληλισμός με την περίπτωση των πέντε Ε/Κ είναι λανθασμένος, αχρείαστος και επιζήμιος.

* Η συνείδησή μου από μέρες με οδήγησε στην απόφαση να καταθέσω δημοσίως και τη δική μου εκδοχή για κάποια από τα γεγονότα του Τζιάους. Υπηρέτησα – ως δόκιμος και ως έφεδρος ανθυπολοχαγός – στο 398 ΤΠ για 18 ολόκληρους μήνες, από το Μάρτιο του 1974 μέχρι το Σεπτέμβριο του 1975. Συμμετείχα, ως διμοιρίτης, στις πολεμικές επιχειρήσεις του τάγματος στην Επηχώ και στο Τζιάος. Γνωρίζω πρόσωπα και γεγονότα και έχω μια σφαιρική αντίληψη για τα όσα συνέβηκαν τότε. Αυτό δε σημαίνει ότι ήμουν αυτόπτης μάρτυρας σε όλα.

** Τονίζω τη λέξη επωνύμως για λόγους αρχής: Πιστεύω ότι απόψεις για ζητήματα τόσο σοβαρά, με πολλές και ανεξέλεγκτες προεκτάσεις, πρέπει να κατατίθενται επωνύμως. Επίσης, επειδή σχετικό απόσπασμα από το χτεσινό άρθρο του Μ. Δρουσιώτη («Π» 18/8) δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Το Σάββατο 15 Αυγούστου, μόλις διάβασα το επίμαχο απόσπασμα στο άρθρο του, επικοινώνησα μαζί του και του έδωσα τη δική μου εκδοχή. Μιλήσαμε ξανά στις17/8, οπόταν και του είπα ότι μπορεί να κάμει χρήση του ονόματός μου. Αντί αυτού, ίσως επειδή δεν κατάλαβε ότι δεν είχα καμιά αντίρρηση, έγραψε: «Όμως, ούτε αυτός επιθυμεί να δημοσιευτεί το όνομά του. Διότι ζούμε σε μια χώρα όπου κυριαρχεί ο φόβος και ο νόμος της σιωπής». Μέχρι σήμερα, τουλάχιστον, δεν έχω υποταχτεί στο «φόβο και το νόμο της σιωπής». Αυτό μαρτυρείται, άλλωστε, και από τη σωρεία των δημοσίων τοποθετήσεων και άρθρων που υπάρχουν στο ενεργητικό μου. Τέλος, κάτι ανάλογο συνέβηκε και με τον κ. Λ. Μαύρο. Το Σάββατο 15 Αυγούστου μιλήσαμε, κατόπιν δικής του πρωτοβουλίας, και του έδωσα την ίδια εκδοχή για τα γεγονότα, λέγοντάς του ότι δεν έχω πρόβλημα να χρησιμοποιήσει το όνομά μου. Αντί αυτού, ο κ. Μαύρος στη στήλη του στις 17/8 στη Σημερινή με «εγκαλεί» εμμέσως να μιλήσω, σάμπως και κρύβομαι. Το πράττω αυτοβούλως και όχι σαν αποτέλεσμα οποιουδήποτε «κλητηρίου σαλπίσματος».

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

‘Πολίτης’
«Η αλήθεια για το Τζιάος
»
18 Αυγούστου 2009, σελ. 13
Μακάριος Δρουσιώτης

Η περίπτωση της εκτέλεσης των πέντε αιχμαλώτων στο Τζιάος, στις 14 Αυγούστου 1974, έχει συγκλονίσει την κοινή γνώμη. Υπάρχει μια δικαιολογημένη οργή και αγανάκτηση για το έγκλημα αυτό και μια απαίτηση ν’ αποδοθεί δικαιοσύνη.

Αναμφίβολα, οι συγγενείς των νεκρών μπορούν (οφείλουν κατά την άποψή μου) να προσφύγουν όπου μπορούν και να απαιτήσουν την τιμωρία όποιων ενέχονται, είτε είναι οι Τούρκοι αξιωματικοί που τους είχαν συλλάβει ζωντανούς είτε οι μαχητές της ΤΜΤ στους οποίους τους παρέδωσαν. Κατά τον ίδιο τρόπο οφείλει να πράξει και ο κάθε συγγενής του όποιου Τουρκοκύπριου δολοφονήθηκε κάτω από παρόμοιες συνθήκες.

Αν δεν αποδοθεί στοιχειώδης δικαιοσύνη για τα εγκλήματα που διεπράχθησαν στην Κύπρο, από το ’50 που μπήκαμε σε αυτή την εθνική περιπέτεια μέχρι την εισβολή που πληρώσαμε το βαρύ τίμημα, κι αν δεν αδειάσουν τα πηγάδια από τους νεκρούς, η χώρα μας δεν θα απαλλαγεί από τη θανατίλα που την έχει στοιχειώσει.

Η κυβέρνηση, ως κράτος, δεν μπορεί να μπει σε αυτή τη διαδικασία και να απαιτήσει διεθνή καταδίκη της Τουρκίας, διότι το τίμημα θα είναι πολλαπλάσιο του αμφίβολου κέρδους. Το πρώτο τίμημα θα είναι η διάλυση της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων (CMP), επειδή όταν ιδρύθηκε αποφασίστηκε ότι οι αρμοδιότητές της θα περιοριστούν μόνο στην ανθρωπιστική πτυχή και οι πληροφορίες που θα συλλεγούν δεν θα χρησιμοποιηθούν για ποινικές υποθέσεις. Αν δεν υπήρχε η ΔΕΑ οι πέντε θα ήταν ακόμη στο πηγάδι στο Τζιάος, με τους συγγενείς τους να βιώνουν τον πόνο της άγνοιας. Από την άλλη, η ένταση στις σχέσεις που θα υπάρξει θα πλήξει καίρια την τελευταία προσπάθεια που καταβάλλεται για λύση του Κυπριακού.

Η ανακάλυψη των λειψάνων των πέντε και το ξεδίπλωμα της τραγικής ιστορίας πίσω από τη γνωστή φωτογραφία χρησιμοποιήθηκε από μια μερίδα πολιτικών και ΜΜΕ σαν άλλη μια ευκαιρία για να “κάτσουν την Τουρκία στο σκαμνί”. Μακάρι να ήταν τόσο εύκολα και τόσο απλά τα πράγματα, μακάρι το ενδιαφέρον τους να ήταν η δικαιοσύνη και όχι μια ευκαιρία τρομοκράτησης της κοινής γνώμης για το πόσο άγριοι και αιμοβόροι είναι εκ φύσεως οι απέναντι.

Αν ήταν πραγματικά ευαίσθητοι στο δίκαιο, πρώτα και κύρια θα απομόνωναν τους ηθικούς αυτουργούς αυτής της τραγωδίας. Δεν θα συναγελάζονταν μαζί τους, δεν θα συνένωναν τις δυνάμεις τους για να κλείσουν τις πληγές που οι ίδιοι άνοιξαν.

Πέντε άνθρωποι έμειναν μόνοι σ’ ένα λόφο να υπερασπίζονται μια προδομένη υπόθεση. Να πολεμούν με πρωτόγονα μέσα έναν σύγχρονο και άρτια εξοπλισμένο στρατό. Πού ήταν η ηγεσία τους όταν έσπασε η γραμμή της Μιας Μηλιάς να τους ειδοποιήσει, αν μη τι άλλο, να υποχωρήσουν; Ποιοι ευθύνονται που οδήγησαν τα τάγματα στους τουρκοκυπριακούς θύλακες ενώ οι Αττίλες αποβιβάζονταν ανενόχλητοι στην Κερύνεια; Ποιος ξέρει έστω κι έναν που να υπέχει ευθύνη και να έχει λογοδοτήσει;

Αυτοί που τα έκαναν ή τα εξέθρεψαν και αυτοί που σήμερα ασπάζονται την ίδια ιδεολογία με εκείνην του ’60 και του ’70 που μαυροφόρεσε την Κύπρο, ας αναλογιστούν ότι με τα ίδια μυαλά θα χάσουμε οριστικά το βόρειο μέρος της Κύπρου και θα θέσουμε υπό κίνδυνο και το υπόλοιπο μισό.

Στην προσπάθειά μας να δώσουμε μια όσο το δυνατό σφαιρική εικόνα του τι είχε συμβεί στην κόλαση στο Τζιάος, τον πυρωμένο Αύγουστο του 1974, συλλέξαμε διάφορες πληροφορίες, χωρίς να διαχωρίσουμε τα θύματα αν είναι Ελληνοκύπριοι ή Τουρκοκύπριοι. Για μας, ο εθνικισμός, είτε φοράει κόκκινα είτε γαλάζια, είναι ο ίδιος. Είναι αυτός που γέμισε τα πηγάδια πτώματα, που έκλεψε τις ζωές από αμέτρητα παλικάρια, σαν τους πέντε της φωτογραφίας-σύμβολο, και ακολούθως καπηλεύτηκε τη μνήμη και τη θυσία τους.

Ένας ανθυπολοχαγός που έζησε τα γεγονότα στο Τζιάος, τον οποίο γνωρίζουμε και ήταν πειστικός στις περιγραφές του, υποστήριξε ότι έξι ώρες πριν τη δολοφονία των πέντε, δολοφονήθηκαν με τον ίδιο τρόπο τέσσερις Τουρκοκύπριοι (δεν τους συνέδεσε με τους πέντε της φωτογραφίας που έτσι κι αλλιώς δεν βρίσκονταν καν στο χωριό). Δημοσιεύσαμε την πληροφορία, σεβόμενοι την παράκλησή του για ανωνυμία. Ο άνθρωπος αυτός επιμένει σημειώνοντας ότι ο ίδιος είδε τη σκηνή από πολύ κοντινή απόσταση.

Ένας άλλος ανθυπολοχαγός, τον οποίο επίσης γνωρίζουμε και εκτιμούμε την ακεραιότητά του, επικοινώνησε μαζί μας για να μας πληροφορήσει πως τέτοιο περιστατικό δεν έγινε ποτέ. Όμως, ούτε αυτός επιθυμεί να δημοσιευτεί το όνομά του. Διότι ζούμε σε μια χώρα όπου κυριαρχεί ο φόβος και ο νόμος της σιωπής.

Τριανταπέντε χρόνια μετά την τραγωδία, όποιος γνωρίζει πρέπει να μιλήσει. Να γίνει μια αξιολόγηση των πληροφοριών και μια σοβαρή έρευνα που να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Ό,τι έγινε, από οποιονδήποτε κι αν έγινε, πρέπει να ειπωθεί, χωρίς αναστολές και χωρίς φιλτραρίσματα, με γνώμονα την αλήθεια, όχι την προπαγάνδα. Αυτή θα είναι μια ύψιστη υπηρεσία στην πατρίδα και ένα χρέος προς τους νεκρούς. Σε μια χώρα που τα πηγάδια είναι γεμάτα πτώματα, η αλήθεια, όσο κι αν πονάει, είναι αναίδεια να χαρακτηρίζεται προδοτική. Όπως είπε και ο εθνικός μας ποιητής, εθνικόν είναι το αληθές.

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

‘Πολίτης’
«Παραποιήσεις από τον “Κοριό”
»
26 Αυγούστου 2009, σελ. 14
Χριστόδουλος Γρουτίδης

Στην έκδοση του “Π” με ημερομηνία 23/8/09, στη σελίδα 11, την οποία γράφει ο “Κοριός”, υπάρχει η ακόλουθη αναφορά στο όνομά μου: “Μας είπαν προδότες, επειδή γράψαμε πως τέσσερις Τουρκοκύπριοι σκοτώθηκαν στο Τζιάος, ενώ ήταν αιχμάλωτοι. Την πληροφορία την επιβεβαίωσε στον “Πολίτη” ο δόκιμος ανθυπολοχαγός Χρ. Γρουτίδης (ο ίδιος βέβαια δίνει διαφορετική ερμηνεία), που υπηρέτησε στο 398 ΤΠ όταν πολιόρκησε το Τζιάος”.

Προς υποστήριξη, ακολουθεί απόσπασμα από άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στον “Π” την Τετάρτη 19 Αυγούστου. Ο “Κοριός”, άθελά του ίσως, παραποιεί και το γράμμα και το πνεύμα των απόψεών μου. Προς αποκατάσταση της αλήθειας παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από το άρθρο μου της 19/8: ”

1. Σε άρθρο του στον “Π” το Σάββατο 15 Αυγούστου ο Μ. Δρουσιώτης αναφέρεται σε ανώνυμη μαρτυρία, με βάση την οποία “έξι ώρες πριν το μαρτυρικό τέλος των πέντε αιχμαλώτων, εκτελέστηκαν με τον ίδιο τρόπο τέσσερις Τ/Κ”. Η μαρτυρία ανήκει σε αυτόπτη μάρτυρα. Η δική μου εκδοχή για τα γεγονότα είναι εντελώς διαφορετική. Στις 14 Αυγούστου το τάγμα υποχώρησε “άρον άρον”. Κανένας Τ/Κ δε συνελήφθη αιχμάλωτος, πόσο μάλλον να εκτελέστηκαν τέσσερις. Όπως μου λέχθηκε από τον κ. Δρουσιώτη πρόκειται για λάθος και η μαρτυρία αναφέρεται στις 22 Ιουλίου. Όλες οι τότε διαθέσιμες πληροφορίες και συζητήσεις συνέκλιναν στο ακόλουθο γεγονός: Κατά τη διάρκεια της επίθεσής μας στο Τζιάος στις 22 Ιουλίου, τέσσερις Τ/Κ -σε άλλο σημείο από αυτό που επιχειρούσε η διμοιρία μου- παρέμειναν πάνω στα υψώματα. Ενώ δεχόντουσαν επίθεση, σηκώθηκαν και πυροβόλησαν, τραυματίζοντας στην παλάμη έναν Ε/Κ στρατιώτη. Αμέσως παράτησαν τα όπλα τους και σήκωσαν τα χέρια. Μέσα σε εκείνες τις συνθήκες πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν όλοι.

2. Προσφέρθηκα και προσφέρομαι να συνομιλήσω με τον ανθυπολοχαγό που έδωσε εκείνη τη μαρτυρία. Να καταλήξουμε σε κοινό συμπέρασμα για τα γεγονότα και στη συνέχεια ας δώσει ο καθένας τη δική του ερμηνεία.

3. Στη δική μου ερμηνεία είμαι κατηγορηματικός. Η περίπτωση των Τ/Κ στους οποίους εγώ αναφέρομαι, ούτε παραλληλίζεται ούτε προσομοιάζει με την εκτέλεση των πέντε Ε/Κ. Η περίπτωσή τους αφορά εκτέλεση σε ώρα μάχης υπό εξέλιξη και αφού προηγήθηκαν πυροβολισμοί και τραυματισμός Ε/Κ στρατιώτη. Αντίθετα με όλα όσα συνέβηκαν με τους πέντε Ε/Κ, κανένας ανώτερος αξιωματικός δεν παρέλαβε τους Τ/Κ σαν αιχμαλώτους, κανένας δεν τους παρέδωσε παρακάτω για φύλαξη και κανένας δεν τους εκτέλεσε εν ψυχρώ.

4. Και εάν ακόμη κάποιος θεωρεί ότι ο θάνατος των τεσσάρων Τ/Κ μπορούσε ή έπρεπε να αποφευχθεί, οποιοσδήποτε παραλληλισμός με την περίπτωση των πέντε Ε/Κ είναι λανθασμένος, αχρείαστος και επιζήμιος. “.

Σημειώνω με έμφαση τα ακόλουθα:

1. Το άρθρο μου είναι ξεκάθαρο και δεν αφήνει κανένα περιθώριο για διαφορετικές ερμηνείες. Ειδικά όταν τονίζω ότι “η δική μου εκδοχή για τα γεγονότα είναι εντελώς διαφορετική” και ότι “στη δική μου ερμηνεία είμαι κατηγορηματικός”.

2. Κατά συνέπεια το συμπέρασμα του “Κοριού” ότι “επιβεβαίωσα” την πληροφορία ότι οι Τ/Κ σκοτώθηκαν ενώ ήταν αιχμάλωτοι αποτελεί βάναυση παραποίηση του κειμένου και των απόψεών μου. Άλλωστε το άρθρο μου προέκυψε ως γραπτή και επώνυμη αντίδραση σε άρθρο του “Π” που περιείχε “ανώνυμη μαρτυρία” για εκτέλεση Τ/Κ αιχμαλώτων.

3. Δυστυχώς, η πιο πάνω δεν είναι η μοναδική παραποίηση, αλλά υπάρχουν ακόμη δύο. Η παραπομπή στο άρθρο μου είναι επιλεκτική, κατά τρόπο που βολεύει την άποψη του “Κοριού”, η οποία -όπως φαίνεται- επικυρώνει την ανώνυμη μαρτυρία. Και, δεύτερον, η επιλεκτική παραπομπή δεν απεικονίζει τον κεντρικό πυρήνα της άποψής μου.

4. Σύμφωνα με την ανώνυμη μαρτυρία, όπως αυτή καταγράφηκε στον “Π” στις 15/8/2009 η “εκτέλεση” των Τ/Κ έγινε έξι ώρες πριν την εκτέλεση των πέντε Ε/Κ. Χρονολογικά αυτό σημαίνει 14 Αυγούστου 1974. Ως αποτέλεσμα της δικής μου αντίδρασης -και μόνο- η ημερομηνία αυτή αναιρέθηκε, αν και τυπικώς ο “Π” δεν την έχει διορθώσει. Το σημαντικό αυτό λάθος χρεώνει με “αδύνατη μνήμη” τον φορέα της ανώνυμης μαρτυρίας.

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

‘Σημερινή’
«398 Τ.Π. & Τζιάος για πρώτη φορά (2)…»
18 Αυγούστου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Αλλ’ όταν ο τουρκικός στρατός εισβολής, το Σάββατο 20ή και την Κυριακή 21η Ιουλίου 1974 εκτελούσε εν ψυχρώ άοπλους, άμαχους και γυναικόπαιδα στο Πέντε Μίλι, στο Τριμύθι και στην Ελιά, όταν εξολόθρευε εκεί τους 12 της οικογένειας της Χαρίτας Μάντολες και των συγχωριανών της, ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ η Τόχνη κι η Μαράθα, Αλόα, Σανταλάρης της 14ης και 15ης Αυγούστου 1974, για να… προφασιστεί κανείς λόγους… αντεκδίκησης! Ούτε καν για να μεταθέσει την ευθύνη στους αιμοβόρους Τουρκοκυπρίους «μουτζαχίντ» της ΤΜΤ, που έδρασαν υπό διοίκηση των μονάδων του τουρκικού στρατού τις επόμενες μέρες. Όταν οι αξιωματικοί και οπλίτες της 39ης και της 28ης Μεραρχίας των ενόπλων δυνάμεων του τουρκικού ΚΡΑΤΟΥΣ διατάσσονταν και εκτελούσαν τις συστηματικές, μαζικές, εν ψυχρώ εκτελέσεις αιχμαλώτων, αμάχων και γυναικοπαίδων, στις περιοχές που καταλάμβαναν, που, από τις μαρτυρίες επωνύμων στρατιωτών του Αττίλα, κατέγραψε στο βιβλίο «Διαταγή: Εκτελέστε τους Αιχμαλώτους» ο Κούρδος δημοσιογράφος και συγγραφέας Ρόνυ Αλάσορ, ΟΥΔΕΝΑ έγκλημα Ελληνοκυπρίων σε βάρος Τουρκοκυπρίων υπήρξε προς… αντεκδίκηση!

Τον μύθο περί «αντεκδικήσεων» από Τ/κ «μουτζαχίντ» σκαρφίστηκε ο Ραούφ Ντενκτάς, με σκοπό ν’ απαλύνει τις ευθύνες του τουρκικού στρατού (και ΚΡΑΤΟΥΣ) για τα διαπραχθέντα Εγκλήματα Πολέμου, το 1996 στην ιστορική (γι’ αυτό) συνέντευξή του στον Σταύρο Σιδερά της τηλεόρασης του «Σίγμα». Αποκρύπτοντας το ΓΕΓΟΝΟΣ ότι, και οι «μουτζαχίντ» της ΤΜΤ, αποτελούσαν συντεταγμένα στρατιωτικά τμήματα, πάντα υπό τας διαταγάς του τουρκικού στρατού (και ΚΡΑΤΟΥΣ).

Επί 35 χρόνια ήταν πασίγνωστη η φωτογραφία (ενσωματωμένου σε επιλαρχία του Αττίλα δημοσιογράφου) με τα στιγμιότυπα της αιχμαλώτισης των πολεμιστών του 398 Τ.Π. εφέδρων, Κορέλλη, Παπαγιάννη, Νικολάου, Σκορδή και Χατζηκυριάκου, στο Τζιάος. ΟΥΔΕΙΣ ποτέ, στα 35χρόνια, κατηγόρησε, για το παραμικρό, το 398 Τ.Π. και τους άνδρες της Ε.Φ. είτε στο Τζιάος είτε αλλού. Ούτε οι πολυγραφότατοι και στις ε/κ εφημερίδες Τ/κ δημοσιογράφοι, Σεβγκιούλ Ουλούνταγ και Σιενέρ Λεβέντ, που ερεύνησαν πλήθος μαρτυρίες (και για Τόχνη, Μαράθα κ.ο.κ.) έγραψαν το παραμικρό για το 398 Τ.Π. στο Τζιάος ή αλλού.

Παρ’ ολ’ αυτά, 35 χρόνια από τότε, μόλις ΤΩΡΑ αποκαλύφθηκαν στα μαρτυρικά οστά των πέντε εκτελεσθέντων του 398 Τ.Π. τα τεκμήρια του Εγκλήματος Πολέμου που διέπραξε το τουρκικό ΚΡΑΤΟΣ, έσπευσε η ε/κ εφημερίδα «Πολίτης» να κατασκευάσει, να εφεύρει και να δημοσιεύσει ψευδώς, δήθεν μαρτυρία ότι, «έξι ώρες πριν το μαρτυρικό τέλος των πέντε αιχμαλώτων, εκτελέστηκαν με τον ίδιο τρόπο τέσσερις Τουρκοκύπριοι»!!!

Ερώτηση:
Αφού ατιμώρητη, ακόμα και όταν, με πράξεις απειλής πολέμου του πολεμικού της στόλου, προωθεί τον επεκτατισμό της σε βάρος και των θαλασσίων Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών Κύπρου και Ελλάδος, επιβραβεύεται μάλιστα, Κατακτητής ούσα, με εκλογή της στο Σ.Α. του ΟΗΕ και με συνέχιση των ενταξιακών της στην ΕΕ, τι και ποιος θα την υποχρεώσει, την Τουρκία, «να απεκδυθεί τον επεκτατισμό της»; Μετά τον Ομπάμα και τον Πούτιν, ποιοι άλλοι, άραγε, διαγκωνίζονται στην πόρτα της;

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

‘Σημερινή’
«398 Τ.Π. & Τζιάος για πρώτη φορά (3)…»
19 Αυγούστου 2009
Λάζαρος Α. Μαύρος, στήλη ‘Ειρήσθω’

Κάθε φορά που οι εκταφές λειψάνων στα κατεχόμενα, Καζάφανι, Κνώδαρα, Καρπασία, Λάπηθο, Μαραθόβουνο, Τζιάος κ.α., αποκαλύπτουν τα τεκμήρια του διαπραχθέντος από το τουρκικό ΚΡΑΤΟΣ (39η, 28η Μεραρχία και ΤΜΤ) Εγκλήματος Πολέμου, της συστηματικής, μαζικής εκτέλεσης Αδηλώτων Αιχμαλώτων, Αμάχων και Γυναικοπαίδων, με εμφανή, στα μαρτυρικά οστά, τα σημάδια του πισθάγκωνου δεσίματος και στα κρανία την οπή από τη «χαριστική βολή», δύο είναι οι συνήθεις ενέργειες «αντιπερισπασμού» προς υπεράσπιση και απαλλαγή της Τουρκίας:

- Το μεν τουρκικό κατοχικό καθεστώς «απειλεί» ότι Τουρκοκύπριοι συγγενείς των θυμάτων της Τόχνης και Μαράθας θα προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας.

- Οι δε, Ιδεολογικές Ερπύστριες του Αττίλα στον ελληνοκυπριακό Τύπο φτάνουν μέχρι του σημείου να κατασκευάζουν «ιστορικά» δήθεν «γεγονότα» ακροτήτων, που διαπράχθηκαν 1963-64 σε βάρος Τ/κ, όπως η περίπτωση της ταφής από τους αρμόδιους του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, 21 νεκρών σε μάχες Τ/κ, στο τουρκικό κοιμητήριο Αγ. Βασιλείου («Χαραυγή» 14.1.1964) που επιχειρήθηκε, το 2009, να… «εφευρεθεί» ως ταφή «δήθεν» δολοφονηθέντων!

- Τώρα, με την ανακάλυψη των οστών των εκτελεσθέντων (γνωστότατων από το 1974 και από τη φωτογραφία – τεκμήριο της αιχμαλώτισής τους) Κορέλλη, Νικολάου, Παπαγιάννη, Χατζηκυριάκου και Σκορδή του 398 Τ.Π. η εφημερίδα «Πολίτης» έσπευσε να τους… «ξανα-εκτελέσει»: Αποδίδοντας στη μονάδα τους, το 398 Τ.Π. (ίσως και στους ιδίους;) ότι, δήθεν, «έξι ώρες πριν από το μαρτυρικό τέλος των πέντε αιχμαλώτων, εκτελέστηκαν με τον ίδιο τρόπο τέσσερις Τουρκοκύπριοι»!!!

Από χρόνια η Γενική Εισαγγελία έπρεπε, όφειλε, είχε αυτεπάγγελτη υποχρέωση (και πρέπει) να διατάξει την ποινική έρευνα και δίωξη των φρικτών εγκλημάτων που «αδέσποτοι», φυγόστρατοι, ανθρωπόμορφα τέρατα, εγκληματίες που ΔΕΝ ανήκαν σε κανένα στρατιωτικό τμήμα, διέπραξαν εναντίον αόπλων, αμάχων κι ανυπεράσπιστων Τ/κ, 14-15.8.1974 στην Τόχνη και στη Μαράθα (Αλόα, Σανταλάρη). Όπως καταδικάστηκε από Τριμελές Κακουργιοδικείο των Δικαστών Λώρη, Χατζητσαγγάρη και Πιτσιλλίδη στις 11/1/75, ο Γιάννης Αντωνίου Βουνιώτης, στην εσχάτη των ποινών, όταν βρέθηκε ένοχος για τη δολοφονία Τ/κ γυναικοπαίδων, τα οποία μετέφερε με το ταξί του στις 10/11/74. Το άγος της μη δίωξης Τόχνης και Μαράθας βαρύνει την αμέτοχη στα εγκλήματα Κ.Δ. Και αξιοποιείται επιτήδεια, τόσο από το κατοχικό καθεστώς, όσο και από τις Ιδεολογικές Ερπύστριες του Αττίλα, υπέρ του τουρκικού ΚΡΑΤΟΥΣ και, με όρους ψυχολογικού πολέμου, σε βάρος όλων των Ελλήνων Κυπρίων. 

Ερώτηση:
Τώρα που ο Ερντογάν με τον Νταβούτογλου «παίζουν», αποδοτικότατα για την Τουρκία, και τον Ομπάμα και τον Πούτιν, έχει κανείς όρεξη σε Λευκωσία και Αθήνα, στα Υπουργεία μας των Εξωτερικών, να θυμηθεί και να μελετήσει (για να ξέρει και το Μαξίμου και το Προεδρικό των Αγίων Ομολογητών) πώς «έπαιζε» 1920 κ.ε. με τον Λένιν και τους Μπολσεβίκους της νεοσύστατης τότε ΕΣΣΔ, αλλά με και τους νικητές της ηττημένης στον Α΄ Παγκ. Πόλεμο Οθωμανικής Τουρκίας, Ιταλούς, Γάλλους, Άγγλους και ΗΠΑ, αποδοτικότατα υπέρ της Κεμαλικής Τουρκίας, ο τετραπέρατος Μουσταφά Κεμάλ, μετέπειτα «Ατατούρκ»;


Σταθερή διεύθυνση permalink: http://www.efylakas.com/archives/2554

Εκτυπώσιμη μορφή

Tags: , , , , , , , , ,