| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΑΡΧΕΙΟ | ENGLISH  
Οικοσελίδα » ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΥΠΡΟΣ, ΨΥΧΟΠΟΛΕΜΟΣ

Χρωστούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Πανίκο Νεοκλέους

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Γιατί ο Υπουργός Παιδείας της Κύπρου και η κυβέρνηση Χριστόφια, ενώ ένας από τους διακηρυγμένους στόχους της είναι, δήθεν, η επαναπροσέγγιση και  η «καλλιέργεια κουλτούρας συμβίωσης» με τους Τουρκοκυπρίους, αρνείται να βοηθήσει συγγραφείς όπως τον Πανίκο Νεοκλέους και να προβάλει το έργο τους; Γιατί το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους -το περιεχόμενο του οποίου επικροτούν επαναπροσεγγιστές Τουρκοκύπριοι δημοσιογράφοι όπως ο Σενέρ Λεβέντ και η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ- δεν προωθείται στις σχολικές βιβλιοθήκες, και δεν θα αποτελέσει ύλη για μαθήματα ιστορίας;

Μήπως διότι το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους απλώς κονιορτοποιεί την ψεύτικη και πολιτικά στρατευμένη ιστοριογραφία που προωθεί με λύσσα το Υπουργείο Παιδείας;

Κύπριοι συλληφθέντες το 1974 [πηγή φωτογραφίας: cyprusnet.gr]

‘Πολίτης’
«Χρωστούμε ένα ευχαριστώ στον Πανίκο Νεοκλέους»
14 Ιουλίου 2009
Σενέρ Λεβέντ, στήλη ‘Ημερολόγιο’

Οι Τουρκοκύπριοι αναγνώστες γνωρίστηκαν πρόσφατα με τον Πανίκο Νεοκλέους. Το τελευταίο του βιβλίο μεταφράστηκε στη γλώσσα μας. «Αυτά που παραγνωρίστηκαν στην Κύπρο του 1974». Το βιβλίο αυτό, που εκδόθηκε από τις «Εκδόσεις Γκαλερί Κουλτούρ» αποδόθηκε στη γλώσσα μας με τη θαυμάσια μετάφραση της Βούλας Χαρανά. Αποτελεί ένα ντοκουμέντο. Ένα τέλειο ντοκουμέντο που άφησε τους αναγνώστες να προβούν στα δικά τους σχόλια. Οι τραγικές ιστορίες που περιγράφουν Ελληνοκύπριοι στρατιώτες, οι οποίοι έζησαν το πραξικόπημα και έλαβαν μέρος στον πόλεμο. Οι αξέχαστες θλιβερές αναμνήσεις που έζησαν και είδαν εκείνες τις μέρες. Αναμνήσεις που προκαλούν ανατριχίλα σε όποιον τις διαβάζει.

Ο Πανίκος μίλησε κατ’ ιδίαν, λέει, με 135 άτομα. Όμως, μόνο τα πενήντα από αυτά κατέστη δυνατόν να χωρέσουν στο βιβλίο του. Ανάμεσα σε αυτά τα πενήντα άτομα συμπεριλαμβάνεται και ο ίδιος. Η δική του ιστορία. Μερικά χρόνια μετά το 1974, η 20χρονη κόρη του αφιέρωσε σε αυτόν τη διπλωματική της εργασίας. Έγραψε το εξής: «’Ακουσα από εσένα πολλές φορές, περιγραφές από τον πόλεμο. Για βόμβες ναπάλμ που έπεφταν σαν βροχή από τον ουρανό και για κορμιά που γίνονταν κομμάτια. Φυλάω κομμάτια από τις αναμνήσεις μέσα σε ένα μαντίλι στο συρτάρι του γραφείου μου. Κομμάτια από κάλυκες, βλήματα και βόμβες. Τις φυλάω σαν προσευχή. Σου χρωστώ ένα ευχαριστώ επειδή σήμερα ζω σε καλύτερες συνθήκες και εσύ πολέμησες για το σκοπό αυτό. Ούτε μετάλλιο σου δόθηκε ούτε και γράφτηκε πουθενά το όνομά σου. Υπάρχουν πολλοί σαν εσένα. Να είσαι βέβαιος ότι εσείς είστε οι μυστικοί άγνωστοι ήρωες, αλλά βρίσκεστε στην καρδιά πολλών ανθρώπων».

Υπάρχουν πολλά να γραφούν για το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους. Αλλά πρώτα απ’ όλα θέλω να σας διηγηθώ την ιστορία έκδοσης του βιβλίου αυτού. Ξέρετε, είναι δύσκολη δουλειά η έκδοση ενός βιβλίου στο νησί μας. Δεν είναι εύκολο να εκδοθεί και να πουληθεί βιβλίο εδώ. Έχουμε πολύ ψηλό μορφωτικό επίπεδο, αλλά δεν διαβάζουν και πολλοί βιβλία. Ούτε και έχουν χρήματα οι συγγραφείς. Στοιχίζει η εκτύπωση ενός βιβλίου. Αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση η ύπαρξη χορηγού. Ο εκδοτικός οίκος που εξέδωσε το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους, μέχρι σήμερα μετέφρασε στη γλώσσα μας αρκετά πολύτιμα βιβλία μερικών Ελληνοκυπρίων συγγραφέων και ερευνητών. Τα απομνημονεύματα του Γλαύκου Κληρίδη. Τις έρευνες του Μακάριου Δρουσιώτη. Τη μελέτη του Κυριάκου Τζιαμπάζη που ρίχνει φως στην ιστορία μας. Το βιβλίο του Χριστάκη Βανέζου αναφορικά με τη ζωή και τον αγώνα του Ντερβίς Καβάζογλου. Όλα αυτά εκδόθηκαν από τον ίδιο εκδοτικό οίκο. Το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους είναι χοντρό. 341 σελίδες. Ο εκδότης δεν τόλμησε να μεταφράσει το βιβλίο επειδή ήταν ακριβή η μετάφραση, λέει. Και ανέλαβε ο Πανίκος να διευθετήσει αυτή την υπόθεση. Δαπανήθηκαν εννέα χιλιάδες ευρώ για τη μετάφραση στην τουρκική γλώσσα. ‘Αμα προστεθούν σε αυτά και τα έξι χιλιάδες ευρώ, που χρειάστηκαν για την εκτύπωση, το κόστος του βιβλίου ανήλθε στις 15 χιλιάδες ευρώ. Ένα τέτοιο βιβλίο πωλείται το πολύ δέκα ευρώ στο βόρειο μέρος της Κύπρου. Και επιπλέον, δεν είναι και πολύ εύκολο να βρεθεί αγοραστής σε αυτή την τιμή μέσα σε μια κοινότητα που ταλανίζεται από την οικονομική κρίση. Σε μια τέτοια περίπτωση, έστω και αν πουλήσουν και τα 1.500 αντίτυπα που τυπώθηκαν, οι εκδότες μόλις που θα βγάλουν τα χρήματα που ξόδεψαν.

Τι να κάνουν τότε; Δεν πρέπει το κράτος να εξασφαλίζει οικονομική στήριξη σε τέτοιου είδους βιβλία; Δεν είναι συνηθισμένο βιβλίο αυτό που κρατάμε στα χέρια μας. Είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει ο κάθε Κύπριος. Μπορεί μάλιστα να διδάσκεται και στα σχολεία. Είναι μάταιο να αναμένεται στήριξη σε αυτό από την τουρκική διοίκηση στο βορρά. Μάλιστα πρέπει να τους ευχαριστήσουμε που δεν εμπόδισαν την εκτύπωση τέτοιου είδους βιβλίων. Όμως, δικαιούμαστε να ζητάμε στήριξη γι’ αυτό από την κυπριακή κυβέρνηση. Ο Πανίκος Νεοκλέους προέβη σε πρωτοβουλία για το σκοπό αυτό, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. ‘Αλλωστε, αυτό σημειώθηκε και στον πρόλογο του βιβλίου. Αναφέρεται το εξής: «Παρ’ όλες τις προσπάθειές μου, το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει την έκδοση του βιβλίου στην τουρκική γλώσσα». Κρίμα. Πολύ κρίμα.

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

‘Πολίτης’
«Σενέρ Λεβέντ: Πολύ κρίμα…»
18 Ιουλίου 2009, σελ. 14
Πανίκος Νεοκλέους

Θλιβερές επέτειοι και πάλι αυτές τις μέρες. Δίδυμο το έγκλημα σε βάρος της Κύπρου – πραξικόπημα και τούρκικη εισβολή. Τότε πρωταγωνιστές ήταν άλλοι και σήμερα άλλοι. Τότε πρωταγωνιστές ήταν μερικές (λίγες) χιλιάδες νέοι οι οποίοι αν και προδομένοι έδωσαν σχεδόν άοπλοι, άνιση μάχη ενάντια σε έναν καλά οργανωμένο και πάνοπλο εισβολέα. Αυτοί με βαθιά χαραγμένα τα σημάδια στο κορμί και στην ψυχή έμειναν και παραμένουν “Αγνοηθέντες” για 35 χρόνια. Από τότε μέχρι σήμερα, πρωταγωνιστές είναι οι πολιτικοί οι οποίοι έχουν αγνοήσει εντελώς αυτούς που ήταν τότε οι πρωταγωνιστές.

Διάβασα πρόσφατα το άρθρο του γνωστού Τ/Κ δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ. Τίτλος του άρθρου του: “Χρωστούμε ένα ευχαριστώ στον Πανίκο Νεοκλέους”. Το ίδιο το άρθρο είναι μια άριστη κριτική για το βιβλίο “Αγνοηθέντες 1974″. Μια άριστη κριτική από έναν Τ/Κ δημοσιογράφο, για ένα βιβλίο όπου πρωταγωνιστές είναι 50 Ελληνοκύπριοι στρατιώτες. Στο τέλος δε του άρθρου του, ο Τ/Κ διαμαρτύρεται επειδή το Υπουργείο Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει τη μετάφραση του βιβλίου στην τουρκική γλώσσα.

Το γεγονός ότι η άριστη αυτή κριτική αλλά και η διαμαρτυρία προέρχεται από ένα γνωστό ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟ δημοσιογράφο, αποκτά πολύ μεγαλύτερη σημασία. Στο άρθρο του ο Σενέρ τονίζει ότι το βιβλίο είναι ένα τέλειο ντοκουμέντο το οποίο πρέπει να διαβαστεί από όλους τους Κύπριους (Ε/Κ και Τ/Κ) και εισηγείται το βιβλίο αυτό να μπει στα σχολεία σαν διδακτικό βιβλίο.

Σήμερα ένα ευχαριστώ από ένα Τ/Κ δημοσιογράφο. Στις 20 Μαΐου 2008, από την τηλεόραση του ΣΙΓΜΑ, στο πρόγραμμα της κυρίας Ελίτας Μιχαηλίδου, η Τ/Κ δημοσιογράφος Σεβγκιούλ Ουλουτάγ λέγει χωρίς περιστροφές: “Ο Πανίκος είναι ήρωας”. Αυτά και αν είναι αναγνώριση.

Πέρασαν 35 χρόνια από τότε και δεν έχω ακούσει από κανένα Ε/Κ ή Ελλαδίτη τέτοια λόγια. Δεν έχω πάρει ποτέ όπως και όλοι οι άλλοι συμπολεμιστές μου, έστω ένα απλό χαρτί που να αναφέρει ότι πολεμήσαμε. Αντίθετα, στις 03 Ιουνίου 2008, στο επίσημο έγγραφο το οποίο μου δόθηκε από το Υπουργείο Άμυνας, αναγράφεται ότι είμαι λιποτάχτης! Σε σχετική ερώτηση μου, οι αξιωματικοί στο Υπουργείο Άμυνας μου απάντησαν ότι υπάρχουν πολλοί σαν εμένα. Δηλαδή, αν εγώ ήμουν αγνοούμενος και βρίσκονταν σήμερα τα οστά μου, στην κηδεία των οστών μου, ο έντιμος Υπουργός της Άμυνας ή κάποιος άλλος επίσημος, στην ομιλία τους θα με αποκαλούσαν ήρωα. Στα κιτάπια της πατρίδας μου όμως, θα αναγραφόμουν σαν λιποτάχτης!!!

Ο κ. Σενέρ Λεβέντ κλείνει διαμαρτυρόμενος το άρθρο του με τα εξής: “Παρά τις μεγάλες προσπάθειες που έκανε ο Πανίκος για χρηματοδότηση του βιβλίου του στην Τουρκική γλώσσα, το Υπουργείο Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας αρνήθηκε την χρηματοδότησή του. Κρίμα… Πολύ κρίμα”.

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

‘Σημερινή’ [δευτερογενής πηγή: blogs.sansimera.gr/sub199243/]
««Αγνοηθέντες 1974» – Συγγραφέας Πανίκος Νεοκλέους- Εκδόσεις Επιφανίου»
30 Δεκεμβρίου 2008

Οι Εκδόσεις Επιφανίου και ο συγγραφέας Πανίκος Νεοκλέους οργανώνουν παρουσίαση του βιβλίου «Αγνοηθέντες 1974». Το βιβλίο περιλαμβάνει πενήντα συγκλονιστικές αυθεντικές μαρτυρίες ανθρώπων, οι οποίοι τις τραγικές του 1974 βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του μετώπου, από το Λιμνίτη μέχρι την Αμμόχωστο. Θα μιλήσουν ο Ανδρέας Θεοφάνους (Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας), ο Πέτρος Παπαπολυβίου (Επίκουρος Καθηγητής Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου) και ο Λάζαρος Μαύρος (Δημοσιογράφος). Εκ μέρους των 50 πολεμιστών οι οποίοι περιλαμβάνονται στο βιβλίο, θα απευθύνει χαιρετισμό ο Τάκης Αντωνίου.  Λευκωσία, Πολιτιστικό Κέντρο Λαϊκής Τράπεζας (Μακαρίου και Μπουμπουλίνας), απόψε 7.30 μ.μ.

Πενήντα μαρτυρίες πολεμιστών, με όνομα κι επίθετο, από είκοσι μία διαφορετικές μονάδες πεζικού, καταδρομών, βαρέων όπλων, τεθωρακισμένων και πυροβολικού, της Εθνικής Φρουράς, στον προδομένο πόλεμο του 1974, περιέχει στις 580 σελίδες του, το βιβλίο «Αγνοηθέντες 1974» του Πανίκου Νεοκλέους, που παρουσιάζουν απόψε, στις 7.30, οι εκδόσεις Επιφανίου, στο πολιτιστικό της Λαϊκής Τράπεζας, Μπουμπουλίνας και Μακαρίου γωνία, στη Λευκωσία. Με φρικτές λεπτομέρειες από τα καθέκαστα που βίωσαν, που αντιμετώπισαν, που υπέστησαν, ένας προς έναν, πενήντα από τους επιζήσαντες στις προδομένες κυπριακές Θερμοπύλες του ’74. Στις άνισες μάχες με τις συντριπτικά υπέρτερες δυνάμεις του Αττίλα, εισβολέα και κατακτητή. Εκεί όπου, έστω και προδομένοι, μέσα στο χάος «α-διοίκησης» που προκάλεσαν οι ριψάσπιδες του χουντοκρατούμενου ΓΕΕΦ, κάποιοι κράτησαν γερά το όπλο, εστίασαν τη σκόπευσή τους στον εχθρό, πάτησαν τη σκανδάλη και του επέφεραν βαρύτατες απώλειες. Εκεί όπου άφησαν άταφους πεσόντες, πλήθος ηρωικά αδέλφια συμπολεμιστές. Εκεί όπου χάθηκαν τα τελευταία ίχνη πλήθους αδηλώτων αιχμαλώτων. Εκεί όπου, μερικοί από τους 50 πιάστηκαν κι οι ίδιοι για μήνες αιχμάλωτοι, άλλοι έχασαν για πάντα τη σωματική τους αρτιμέλεια και όλοι ανεξαίρετα σημαδεύτηκαν για πάντα στην ψυχή και στον νου, από την ατίμωση της στρατιωτικής ήττας. Από τον εφιάλτη ενός πολεμικού ολέθρου. Από τον εξανδραποδισμό -ανοικτή κι ανεπούλωτη, 34 χρόνια, πληγή- ενός ολόκληρου έθνους.

Το βιβλίο του Πανίκου Νεοκλέους, από τον τίτλο του κιόλας κραυγάζει: «Αγνοηθέντες»! Αγνοηθέντες από την πολιτεία: Εκείνοι που υπέφεραν και πολλοί -όσοι ακόμα ζουν- συνεχίζουν στην αναπηρία τους να υποφέρουν ακόμα για χάρη της. Μια πολιτεία – πατρίδα, που δεν γνοιάστηκε και δεν φρόντισε, αλλ΄ αντίθετα, περιφρόνησε εκείνους που θυσιάστηκαν πολεμώντας για την υπεράσπιση της ελευθερίας της.

Γιατί, άραγε, αυτή η πατρίδα επέδειξε τόσο επαίσχυντη αδιαφορία και για τους ήρωές της και για τους αγνοούμενούς της και για όσους ανδραγάθησαν πολεμώντας και για τους τραυματίες και για τους ανάπηρούς της; Είναι, μήπως, ο ίδιος λόγος που αδιαφόρησε και για τους λιποτάκτες και για τους φυγόστρατους αλλά και για τους προδότες; Όπως ακριβώς δεν έστερξε να παρασημοφορήσει τους ανδρειωμένους του ’74, το ίδιο δεν γνοιάστηκε να επιβάλει κυρώσεις στους λιποτάκτες και, πολύ περισσότερο, δεν δίκασε κι ούτε τιμώρησε κανέναν από εκείνους που διέπραξαν τη μέγιστη προδοσία. Τι είδους πατρίδα – πολιτεία είν’ αυτή;


Σταθερή διεύθυνση permalink: http://www.efylakas.com/archives/1322

Εκτυπώσιμη μορφή

Tags: , , , , , , , ,